Właściwości farmakokinetyczne
Symtiver 20 mg + 40 mg

Produkt leczniczy Symtiver zawiera cynaryzynę (20 mg) oraz dimenhydraminę (40 mg), które po podaniu doustnym charakteryzują się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 2-4 godzin. Okres półtrwania obu substancji wynosi 4-5 godzin i jest niezależny od formy podania (pojedyncza substancja lub preparat złożony). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, przy czym cynaryzyna ulega hydroksylacji pierścieniowej (w tym przez CYP2D6) oraz N-dealkilacji, natomiast dimenhydramina jest metabolizowana przez sekwencyjną N-demetylację trzeciorzędowej aminy z udziałem enzymów cytochromu P450, w tym CYP2D6.

Właściwości farmakokinetyczne produktu Symtiver

Produkt leczniczy Symtiver zawiera dwie substancje czynne: cynaryzynę (20 mg) oraz dimenhydraminę (40 mg) w postaci białych, okrągłych, wypukłych tabletek o średnicy około 8 mm. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną obu składników aktywnych produktu.1

Procesy farmakokinetyczne substancji czynnych

Wchłanianie

Po podaniu doustnym, dimenhydramina szybko uwalnia cząsteczkę difenhydraminy. Obie substancje czynne – zarówno difenhydramina jak i cynaryzyna – charakteryzują się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Szybkość ta jest porównywalna zarówno przy podawaniu substancji pojedynczo, jak i w formie preparatu złożonego.2

Dystrybucja

Maksymalne stężenia obu substancji w osoczu (Cmax) osiągane są w przedziale czasowym 2-4 godzin od momentu podania. Jest to wartość obserwowana zarówno przy podawaniu pojedynczych substancji, jak i przy jednoczesnym podaniu w jednym preparacie.3

Czas półtrwania

Okres półtrwania dla obu substancji czynnych jest zbliżony i wynosi 4-5 godzin. Wartość ta pozostaje stała niezależnie od tego, czy substancje są podawane oddzielnie, czy łącznie w jednym preparacie.4

Metabolizm

Zarówno cynaryzyna jak i difenhydramina podlegają intensywnym procesom metabolicznym zachodzącym głównie w wątrobie.5

Metabolizm cynaryzyny obejmuje przede wszystkim dwa główne szlaki:

  • Reakcje hydroksylacji pierścieniowej – częściowo katalizowane przez izoenzym CYP2D6
  • Reakcje N-dealkilacji – charakteryzujące się małą swoistością enzymu CYP

6

Metabolizm difenhydraminy zachodzi głównie poprzez sekwencyjną N-demetylację trzeciorzędowej aminy. Badania in vitro przeprowadzone na ludzkich mikrosomach wykazały udział różnych enzymów z grupy cytochromu P450, w tym szczególnie izoenzymu CYP2D6.7

Eliminacja

Cynaryzyna jest wydalana z organizmu głównie dwoma drogami:

  • Z kałem (40-60% podanej dawki) – główna droga eliminacji
  • Z moczem – w mniejszym zakresie, głównie w postaci metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym

8

Difenhydramina jest wydalana przede wszystkim przez nerki, głównie w formie metabolitów. Głównym metabolitem (stanowiącym 40-60% wydalanych produktów) jest kwas difenylometoksyoctowy, będący związkiem powstałym w wyniku oddzielenia grupy aminowej.9

Parametr farmakokinetyczny Cynaryzyna Difenhydramina
Dawka w tabletce 20 mg 40 mg
Wchłanianie z przewodu pokarmowego Szybkie Szybkie
Czas osiągnięcia Cmax 2-4 godziny 2-4 godziny
Okres półtrwania 4-5 godzin 4-5 godzin
Miejsce metabolizmu Wątroba Wątroba
Główne szlaki metaboliczne Hydroksylacja pierścieniowa (CYP2D6), N-dealkilacja N-demetylacja trzeciorzędowej aminy (CYP2D6 i inne)
Główna droga eliminacji Z kałem (40-60%) Przez nerki
Forma wydalania Metabolity sprzężone z kwasem glukuronowym Metabolity, głównie kwas difenylometoksyoctowy (40-60%)
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl