Właściwości farmakodynamiczne
Sunitinib Medical Valley 50 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Sunitinib Medical Valley

Sunitinib Medical Valley należy do grupy farmakoterapeutycznej: Leki przeciwnowotworowe, inhibitory kinazy białkowej, oznaczonej kodem ATC: L01EX01. Lek w postaci kapsułek twardych zawiera substancję czynną w postaci sunitynibu jabłczanu, dostępny w czterech dawkach: 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg.¹

Mechanizm działania

Sunitynib jest wielokierunkowym inhibitorem kinaz tyrozynowych, który hamuje liczne receptory kinazy tyrozynowej (RTK) zaangażowane w procesy onkogenne. Działanie leku ukierunkowane jest na hamowanie receptorów bezpośrednio związanych z:

• Wzrostem nowotworów – poprzez hamowanie mechanizmów proliferacji komórkowej
• Neoangiogenezą – poprzez blokowanie powstawania nowych naczyń krwionośnych w obrębie guza
• Rozsiewem choroby nowotworowej z przerzutami – poprzez wpływ na mechanizmy inwazji i migracji komórek nowotworowych

²

Profil hamowania receptorów

W badaniach farmakodynamicznych potwierdzono, że sunitynib wykazuje aktywność hamującą wobec następujących receptorów:

• Receptory płytkowego czynnika wzrostu (PDGFRα i PDGFRβ) – kluczowe w patogenezie nowotworów mezenchymalnych
• Receptory czynników wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGFR1, VEGFR2 i VEGFR3) – odgrywające zasadniczą rolę w angiogenezie nowotworowej
• Receptor czynnika komórek pnia (KIT) – istotny w rozwoju nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST)
• Kinaza tyrozynowa podobna do Fms-3 (FLT3) – związana z patogenezą białaczek
• Receptor czynnika stymulującego powstawanie kolonii (CSF-1R) – uczestniczący w procesach immunologicznych i zapalnych związanych z nowotworzeniem
• Receptor glejopochodnego czynnika neurotroficznego (RET) – zaangażowany w rozwój niektórych typów raka tarczycy i innych nowotworów endokrynnych

³

Aktywność metabolitu

Istotnym aspektem farmakodynamiki leku jest właściwość jego głównego metabolitu. W testach biochemicznych i komórkowych wykazano, że podstawowy metabolit sunitynibu charakteryzuje się profilem działania zbliżonym do związku macierzystego, co wzmacnia i przedłuża efekt terapeutyczny leku.⁴

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność kliniczna oraz profil bezpieczeństwa sunitynibu został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących trzy główne wskazania terapeutyczne:⁵

Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST)

Badania kliniczne obejmowały pacjentów z GIST, u których występowała:

• Oporność na imatynib – definiowana jako progresja choroby w trakcie leczenia imatynibem lub po zakończeniu terapii tym lekiem
• Nietolerancja imatynibu – charakteryzująca się istotnymi objawami toksyczności występującymi podczas leczenia imatynibem, które uniemożliwiały kontynuację terapii

⁶

Rak nerkowokomórkowy z przerzutami (MRCC)

Skuteczność sunitynibu oceniano u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym z przerzutami (MRCC) w dwóch grupach:

• Pacjenci dotychczas nieleczeni – otrzymujący sunitynib jako terapię pierwszego rzutu
• Pacjenci po niepowodzeniu leczenia cytokinami – u których wcześniejsze leczenie immunoterapią okazało się nieskuteczne

⁷

Nieoperacyjne guzy neuroendokrynne trzustki (pNET)

Badania obejmowały również pacjentów z nieoperacyjnymi guzami neuroendokrynnymi trzustki (pNET), u których oceniano wpływ sunitynibu na przebieg choroby i rokowanie.⁸

Parametry oceny skuteczności klinicznej

W procesie oceny skuteczności sunitynibu w poszczególnych wskazaniach wykorzystywano następujące punkty końcowe:⁹

Parametry stosowane do oceny skuteczności klinicznej dobrano odpowiednio do specyfiki poszczególnych wskazań, co umożliwiło dokładną charakterystykę efektu terapeutycznego sunitynibu w różnych typach nowotworów.¹⁰