Dawkowanie leku Somatuline Autogel

Somatuline Autogel jest dostępny w trzech dawkach: 60 mg, 90 mg i 120 mg w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Każda fabrycznie napełniona ampułko-strzykawka zawiera przesycony roztwór lanreotydu octanu, zapewniający rzeczywistą dawkę lanreotydu odpowiednio 60 mg, 90 mg lub 120 mg w jednej iniekcji. ¹

Dawkowanie w akromegalii i leczeniu objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi

Dawka początkowa w terapii akromegalii i objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni. Wybór dawki powinien być podyktowany indywidualną oceną stanu klinicznego pacjenta. ²

Dawkę należy następnie dostosować w zależności od odpowiedzi pacjenta, ocenianej na podstawie:

• Złagodzenia objawów klinicznych
• Obniżenia stężeń hormonu wzrostu (GH)
• Zmiany stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1)

³

Modyfikacja dawki powinna przebiegać według następujących zasad:

• W przypadku niewystarczającej odpowiedzi terapeutycznej, dawkę leku można zwiększyć ⁴
• Jeżeli uzyskano odpowiedź całkowitą (stężenie GH poniżej 1 ng/ml, normalizacja stężeń IGF-1 i/lub ustąpienie objawów), można rozważyć zmniejszenie dawki ⁵

U pacjentów z dobrą kontrolą objawów choroby przy stosowaniu analogu somatostatyny, można zastosować wydłużone odstępy między dawkami podając Somatuline Autogel w dawce 120 mg co 42-56 dni. ⁶

Przykładowo: pacjent dobrze kontrolowany przy dawce 60 mg co 28 dni może przejść na dawkę 120 mg co 56 dni, natomiast przy dobrej kontroli przy dawce 90 mg co 28 dni, może kontynuować leczenie dawką 120 mg co 42 dni. ⁷

Należy prowadzić długoterminowe monitorowanie objawów zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Stężenia GH i IGF-1 powinny być rutynowo oznaczane u wszystkich pacjentów z akromegalią. ⁸

Dawkowanie w guzach neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET)

W leczeniu guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 i części guzów G2 (indeks Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami, zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie Somatuline Autogel 120 mg podawane co 28 dni. ⁹

Leczenie Somatuline Autogel 120 mg należy kontynuować tak długo, jak jest to konieczne dla zapewnienia kontroli wzrostu guza. ¹⁰

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych lanreotydu. ¹¹

Pacjenci w podeszłym wieku: U osób starszych nie jest wymagane dostosowanie dawki ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych lanreotydu. ¹²

Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania produktu leczniczego Somatuline Autogel u dzieci i młodzieży. ¹³

Sposób podawania leku Somatuline Autogel

Somatuline Autogel należy wstrzykiwać głęboko podskórnie w jeden z dwóch zalecanych obszarów:

• Górny zewnętrzny kwadrant pośladka
• Górną zewnętrzną część uda

¹⁴

Samodzielne podawanie leku

Pacjenci otrzymujący stabilną dawkę Somatuline Autogel, po odpowiednim przeszkoleniu, mogą samodzielnie podawać lek lub może go podawać przeszkolona osoba. W przypadku samodzielnego podawania, iniekcje należy wykonywać wyłącznie w górną, zewnętrzną powierzchnię uda. ¹⁵

Decyzję o samodzielnym podawaniu leku przez pacjenta lub przez przeszkoloną osobę powinien podjąć lekarz prowadzący. ¹⁶

Technika wykonywania iniekcji

Podczas wykonywania iniekcji należy przestrzegać następujących zasad:

1. Nie należy tworzyć fałdu skóry w miejscu wkłucia
2. Igłę należy wprowadzać zdecydowanym ruchem, na całą jej długość
3. Igła powinna być wprowadzona prostopadle do powierzchni skóry

¹⁷

Kolejne iniekcje należy podawać naprzemiennie po lewej i prawej stronie ciała, aby zapewnić komfort pacjenta i zminimalizować ryzyko miejscowych działań niepożądanych. ¹⁸