Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Revival 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olmesartanu medoksomilu wykazały typowy dla antagonistów receptora angiotensyny II (AT1) profil toksyczności przewlekłej, obejmujący zwiększenie stężenia mocznika (BUN) i kreatyniny w surowicy, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt). Histopatologicznie stwierdzono zmiany regeneracyjne nabłonka nerkowego, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Zwiększona aktywność reniny w osoczu oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego były obserwowane u szczurów i psów, co jest charakterystyczne dla leków z tej grupy i nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Działania niepożądane można było ograniczyć przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. W badaniach genotoksyczności olmesartan medoksomil zwiększał częstość pęknięć chromosomów in vitro, jednak nie wykazano istotnego działania genotoksycznego in vivo nawet przy dawkach do 2000 mg/kg.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Revival

Ocena bezpieczeństwa olmesartanu medoksomilu w warunkach przedklinicznych obejmowała szereg badań na zwierzętach laboratoryjnych, które dostarczyły istotnych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku u ludzi. Badania te koncentrowały się na różnych aspektach toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję.1

Toksyczność przewlekła

W badaniach przewlekłej toksyczności przeprowadzonych na szczurach i psach olmesartan medoksomil wywoływał skutki podobne do tych, które obserwowano przy stosowaniu innych antagonistów receptora angiotensyny II (AT1) oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Główne zaobserwowane zmiany obejmowały:2

  • Zmiany w parametrach nerkowych – zwiększenie stężenia mocznika (BUN) i kreatyniny we krwi, będące wynikiem czynnościowych zmian w nerkach wywołanych zablokowaniem receptorów AT1
  • Zmiany w układzie sercowo-naczyniowym – zmniejszenie masy mięśnia sercowego
  • Zmiany hematologiczne – zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych, w tym liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu
  • Histopatologiczne zmiany w nerkach – zmiany regeneracyjne nabłonka nerkowego, pogrubienie błony podstawnej oraz poszerzenie cewek nerkowych

Należy podkreślić, że powyższe działania niepożądane wynikają z farmakologicznego działania olmesartanu medoksomilu i były również obserwowane w badaniach przedklinicznych innych leków z grupy antagonistów receptora AT1 oraz inhibitorów ACE. Co istotne, można je było ograniczyć poprzez jednoczesne doustne podawanie chlorku sodu.3

U badanych zwierząt (szczury i psy) zaobserwowano ponadto zwiększoną aktywność reniny w osoczu oraz przerost/rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego nerek. Te zmiany są typowe dla całej grupy inhibitorów ACE i antagonistów receptora AT1 i wydają się nie mieć istotnego znaczenia klinicznego.4

Potencjał genotoksyczny

Badania genotoksyczności wykazały, że olmesartan medoksomil, podobnie jak inne antagonisty receptora AT1, zwiększa częstość występowania pęknięć chromosomów w hodowlach komórkowych in vitro. Jednakże w kilku badaniach przeprowadzonych in vivo, w których stosowano bardzo duże dawki olmesartanu medoksomilu (do 2000 mg/kg), nie zaobserwowano podobnego znaczącego działania.5

Obszerne dane z badań genotoksyczności sugerują, że występowanie genotoksycznego działania olmesartanu w warunkach klinicznych jest bardzo mało prawdopodobne.6

Potencjał rakotwórczy

Olmesartan medoksomil został poddany szczegółowej ocenie pod kątem potencjalnego działania rakotwórczego. Nie wykazano działania karcynogennego w następujących badaniach:7

  • Dwuletnie badanie na szczurach
  • Dwa sześciomiesięczne badania oceniające rakotwórczość w modelu transgenicznych myszy

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

W badaniach rozrodczości przeprowadzonych na szczurach olmesartan medoksomil nie wpływał na płodność i nie wykazywał działania teratogennego. Jednak, podobnie jak w przypadku innych antagonistów angiotensyny II, zaobserwowano pewne specyficzne działania:8

Narażenie samic szczura na olmesartan medoksomil w późnej fazie ciąży i w okresie laktacji prowadziło do:9

  • Poszerzenia miedniczek nerkowych u samic
  • Zmniejszonej przeżywalności potomstwa

Porównując toksyczność olmesartanu medoksomilu u różnych gatunków, wykazano, że był on bardziej toksyczny dla ciężarnych samic królików niż dla ciężarnych samic szczurów. Mimo to, nie zaobserwowano toksycznego wpływu na płód w badaniach na królikach.10

Zestawienie wyników badań przedklinicznych

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Główne obserwacje
Toksyczność przewlekła Szczury, psy – Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi
– Zmniejszenie masy mięśnia sercowego
– Zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych
– Histologiczne uszkodzenia nerek
– Zwiększona aktywność reniny w osoczu
– Przerost/rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego nerek
Genotoksyczność Hodowle komórkowe (in vitro) i badania in vivo – Zwiększona częstość pęknięć chromosomów in vitro
– Brak znaczącego działania in vivo nawet przy bardzo dużych dawkach
Rakotwórczość Szczury, myszy transgeniczne – Brak działania rakotwórczego w 2-letnim badaniu na szczurach
– Brak działania rakotwórczego w 6-miesięcznych badaniach na myszach transgenicznych
Rozrodczość i rozwój Szczury, króliki – Brak wpływu na płodność szczurów
– Brak działania teratogennego
– Poszerzenie miedniczek nerkowych u samic szczurów w późnej ciąży
– Mniejsza przeżywalność potomstwa
– Większa toksyczność dla ciężarnych samic królików niż szczurów
– Brak toksycznego wpływu na płód u królików

Podsumowując, wyniki badań przedklinicznych olmesartanu medoksomilu (składnik aktywny leku Revival) wskazują na profil bezpieczeństwa typowy dla antagonistów receptora AT1. Większość obserwowanych działań niepożądanych była związana z mechanizmem działania leku i analogiczna do efektów obserwowanych przy stosowaniu innych leków z tej samej grupy terapeutycznej.11

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl