Właściwości farmakodynamiczne
Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 1,25 mg

Właściwości farmakodynamiczne

Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako inhibitory ACE, inne leki złożone, oznaczonej kodem ATC: C09BX05. Preparat ten zawiera dwie substancje czynne o komplementarnym działaniu w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób serca – bisoprolol oraz ramipryl.¹

Mechanizm działania

Produkt stanowi połączenie dwóch substancji czynnych działających na różne mechanizmy regulacji ciśnienia tętniczego i funkcji serca, zapewniając kompleksowe działanie terapeutyczne.

Mechanizm działania bisoprololu

Bisoprolol jest wysoce selektywnym lekiem beta1-adrenolitycznym, który nie wykazuje wewnętrznego działania agonistycznego ani znaczącego działania stabilizującego błony komórkowe. Charakteryzuje się niewielkim powinowactwem do receptorów β2 zlokalizowanych w mięśniach gładkich oskrzeli i naczyń oraz receptorów β2 uczestniczących w procesach metabolicznych. Z tego względu bisoprolol zasadniczo nie wpływa na opór w drogach oddechowych ani na procesy metaboliczne zależne od receptorów β2. Selektywność bisoprololu względem receptorów beta1 utrzymuje się w szerokim zakresie dawek terapeutycznych.²

Mechanizm działania ramiprylu

Ramiprylat, aktywny metabolit proleku ramiprylu, hamuje enzym dipeptydylokarboksypeptydazę I (znany również jako konwertaza angiotensyny lub kininaza II). Enzym ten katalizuje w osoczu i tkankach dwie kluczowe reakcje:

• przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II – substancję silnie zwężającą naczynia krwionośne
• rozkład bradykininy – substancji rozszerzającej naczynia krwionośne

W rezultacie dochodzi do zmniejszonego wytwarzania angiotensyny II oraz zahamowania rozkładu bradykininy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Dodatkowo, ponieważ angiotensyna II stymuluje uwalnianie aldosteronu, ramiprylat powoduje także zmniejszenie jego wydzielania. Należy zauważyć, że odpowiedź na monoterapię inhibitorem ACE jest zazwyczaj mniejsza u pacjentów rasy czarnej (afro-karaibskiej) z nadciśnieniem tętniczym – populacji charakteryzującej się zwykle niską aktywnością reniny – w porównaniu do pacjentów innych ras.³

Działanie farmakodynamiczne

Obie substancje czynne wykazują synergistyczne działanie w obniżaniu ciśnienia tętniczego i poprawie funkcji układu sercowo-naczyniowego, działając poprzez różne mechanizmy.

Działanie farmakodynamiczne bisoprololu

Bisoprolol nie wykazuje znaczącego działania inotropowego ujemnego. Maksymalne działanie farmakologiczne bisoprololu osiągane jest po 3-4 godzinach od podania. Ze względu na okres półtrwania wynoszący 10-12 godzin, substancja ta zapewnia efekt terapeutyczny utrzymujący się przez całą dobę (24 godziny). Maksymalny efekt hipotensyjny bisoprololu obserwuje się zwykle po około 2 tygodniach terapii.⁴

Przy doraźnym podaniu u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca bez przewlekłej niewydolności serca, bisoprolol powoduje zwolnienie częstości pracy serca, zmniejszenie objętości wyrzutowej, a w konsekwencji redukcję pojemności minutowej serca i zużycia tlenu. Podczas długotrwałej terapii początkowy zwiększony opór obwodowy ulega stopniowemu zmniejszeniu, co przyczynia się do efektu przeciwnadciśnieniowego.⁵

Przeciwnadciśnieniowe działanie leków beta-adrenolitycznych, w tym bisoprololu, wynika między innymi ze zmniejszenia aktywności reninowej osocza. Bisoprolol hamuje odpowiedź na pobudzenie układu współczulnego poprzez blokadę receptorów beta-adrenergicznych, prowadząc do zmniejszenia częstości akcji serca i jego kurczliwości. W efekcie dochodzi do redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, co stanowi korzystny efekt terapeutyczny u pacjentów z dławicą piersiową związaną z chorobą wieńcową.⁶

Działanie farmakodynamiczne ramiprylu

Podanie ramiprylu prowadzi do znaczącego obniżenia obwodowego oporu tętniczego. Zazwyczaj nie obserwuje się istotnych zmian w przepływie osocza przez nerki ani w szybkości przesączania kłębuszkowego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ramipryl skutecznie obniża ciśnienie tętnicze zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, bez kompensacyjnego wzrostu częstości akcji serca.⁷

Profil działania ramiprylu charakteryzuje się następującą kinetyką efektu terapeutycznego:

• Początek działania przeciwnadciśnieniowego po podaniu pojedynczej dawki: 1-2 godziny
• Maksymalny efekt hipotensyjny pojedynczej dawki: 3-6 godzin
• Czas utrzymywania się działania przeciwnadciśnieniowego pojedynczej dawki: około 24 godziny

Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy przy długotrwałym stosowaniu ramiprylu ujawnia się zazwyczaj po 3-4 tygodniach leczenia. Istotne jest, że działanie hipotensyjne utrzymuje się podczas długotrwałej terapii, co potwierdzono w badaniach trwających do 2 lat. Nagłe odstawienie ramiprylu nie prowadzi do gwałtownego wzrostu ciśnienia tętniczego z odbicia, co jest korzystną cechą z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii.⁸

Działanie w niewydolności serca

Wykazano, że ramipryl jest skuteczny w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca klasyfikowaną według Nowojorskiego Towarzystwa Kardiologicznego (NYHA) od II do IV stopnia. Stosowanie ramiprylu w tej grupie pacjentów, jako uzupełnienie standardowej terapii lekami moczopędnymi i ewentualnie glikozydami nasercowymi, przynosi korzystne efekty hemodynamiczne:

• obniżenie ciśnienia napełniania komory lewej i prawej
• zmniejszenie całkowitego obwodowego oporu naczyniowego
• zwiększenie pojemności minutowej serca
• poprawa wskaźnika sercowego

Dodatkowo ramipryl przyczynia się do zmniejszenia aktywacji neuroendokrynnej, która odgrywa istotną rolę w patofizjologii niewydolności serca.⁹