Właściwości farmakokinetyczne
Pulmicort 0,5 mg/ml
Budezonid, stosowany w postaci zawiesiny do nebulizacji (Pulmicort) w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,250 mg/ml oraz 0,500 mg/ml, charakteryzuje się biodostępnością ogólnoustrojową u dorosłych na poziomie około 15% dawki nominalnej oraz 40-70% dawki dostarczonej pacjentowi. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 2 mg osiąga około 4 nmol/l w ciągu 10-30 minut od rozpoczęcia nebulizacji. Objętość dystrybucji wynosi około 3 l/kg, a wiązanie z białkami osocza to 85-90%. Budezonid podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu (efekt pierwszego przejścia), głównie przez izoenzym CYP3A4, z około 90% przekształceniem do metabolitów o mniej niż 1% aktywności glikokortykosteroidowej. Klirens układowy u dorosłych wynosi około 1,2 l/min, a okres półtrwania po podaniu dożylnym to 2-3 godziny. Kinetyka farmakokinetyczna jest liniowa i proporcjonalna do dawki.
Właściwości farmakokinetyczne budezonidu
Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne budezonidu, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Pulmicort, dostępnym w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,250 mg/ml oraz 0,500 mg/ml w postaci zawiesiny do nebulizacji.1
Wchłanianie
Biodostępność ogólnoustrojowa budezonidu po podaniu produktu Pulmicort w postaci zawiesiny do nebulizacji za pomocą nebulizatora pneumatycznego wynosi u osób dorosłych około 15% dawki nominalnej oraz od 40% do 70% dawki dostarczonej pacjentowi. Należy zaznaczyć, że tylko niewielka ilość leku dostępna ogólnoustrojowo pochodzi z połkniętej części nebulizowanego preparatu.2
Po zastosowaniu dawki 2 mg, maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) występuje stosunkowo szybko – około 10 do 30 minut po rozpoczęciu procedury nebulizacji i osiąga wartość około 4 nmol/l.3
Dystrybucja
Objętość dystrybucji budezonidu wynosi około 3 l/kg masy ciała, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek. Budezonid charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym mniej więcej 85-90%.4
Metabolizm
Budezonid podlega intensywnej biotransformacji w procesie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Około 90% leku jest przekształcane do metabolitów o znacznie zmniejszonej aktywności glikokortykosteroidowej. Aktywność glikokortykosteroidowa głównych metabolitów budezonidu, którymi są 6-hydroksybudezonid oraz 16-hydroksyprednizolon, stanowi mniej niż 1% aktywności macierzystej cząsteczki budezonidu.5
Za metabolizm budezonidu odpowiada głównie izoenzym CYP 3A4, wchodzący w skład układu enzymatycznego cytochromu P450.6
Eliminacja
Metabolity budezonidu są wydalane z organizmu w postaci wolnej lub sprzężonej, przede wszystkim przez nerki. Warto podkreślić, że budezonid w postaci niezmienionej nie jest wykrywany w moczu.7
U zdrowych osób dorosłych budezonid charakteryzuje się dużym klirensem układowym, wynoszącym około 1,2 l/min. Końcowy okres półtrwania budezonidu po podaniu dożylnym wynosi około 2-3 godzin.8
Liniowość
Kinetyka budezonidu stosowanego w dawkach leczniczych wykazuje proporcjonalność do dawki, co oznacza, że parametry farmakokinetyczne zmieniają się liniowo wraz ze zwiększaniem lub zmniejszaniem dawki.9
Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży
U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat ogólnoustrojowy klirens budezonidu wynosi około 0,5 l/min. W przeliczeniu na kilogram masy ciała klirens u dzieci jest znacząco większy – w przybliżeniu o 50% – w porównaniu z wartościami obserwowanymi u osób dorosłych.10
Okres półtrwania budezonidu po inhalacji u dzieci chorych na astmę wynosi w przybliżeniu 2,3 godziny i jest prawie identyczny jak okres półtrwania u dorosłych, zdrowych ochotników.11
U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat ogólnoustrojowa biodostępność budezonidu po podaniu produktu Pulmicort w postaci zawiesiny do nebulizacji za pomocą nebulizatora pneumatycznego (Pari LC Jet Plus z kompresorem Pari Master) wynosi w przybliżeniu 6% dawki nominalnej oraz 26% dawki dostarczonej pacjentowi. Ogólnoustrojowa biodostępność u dzieci jest zatem znacząco niższa – w przybliżeniu o połowę mniejsza niż u dorosłych.12
Po podaniu dzieciom w wieku 4 do 6 lat, chorującym na astmę, dawki 1 mg, maksymalne stężenie budezonidu w osoczu występuje około 20 minut po rozpoczęciu nebulizacji i wynosi około 2,4 nmol/l. Ekspozycja na budezonid (określona przez Cmax i AUC) u dzieci w wieku 4 do 6 lat po jednorazowym podaniu dawki 1 mg leku w nebulizacji jest porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych, którym podawano taką samą dawkę dostarczoną za pomocą identycznego zestawu do nebulizacji.13
Porównanie parametrów farmakokinetycznych u dzieci i dorosłych
| Parametr | Dorośli | Dzieci (4-6 lat) |
|---|---|---|
| Biodostępność ogólnoustrojowa (% dawki nominalnej) | 15% | 6% |
| Biodostępność ogólnoustrojowa (% dawki dostarczonej) | 40-70% | 26% |
| Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) | 4 nmol/l (dawka 2 mg) | 2,4 nmol/l (dawka 1 mg) |
| Czas do osiągnięcia Cmax | 10-30 min | 20 min |
| Klirens układowy | 1,2 l/min | 0,5 l/min |
| Klirens w przeliczeniu na kg masy ciała | wartość referencyjna | o 50% większy niż u dorosłych |
| Okres półtrwania | 2-3 godz (podanie dożylne) | 2,3 godz (po inhalacji) |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania