Specjalne ostrzeżenia
Pinexet 300 mg

Pinexet (kwetiapina) nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18. roku życia z powodu braku danych klinicznych oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, takich jak wzrost łaknienia, podwyższone stężenie prolaktyny, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia oraz podwyższenie ciśnienia tętniczego. U młodszych pacjentów obserwowano także zmiany czynności tarczycy oraz częstsze objawy pozapiramidowe (EPS). Leczenie wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza w początkowej fazie terapii, ze względu na ryzyko nasilenia myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u osób poniżej 25. roku życia. W badaniach klinicznych odnotowano 3,0% ryzyko prób samobójczych w grupie młodych dorosłych leczonych kwetiapiną w porównaniu do 0% w grupie placebo. Konieczne jest także regularne monitorowanie parametrów metabolicznych, w tym masy ciała, glikemii i profilu lipidowego, ze względu na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy, hiperlipidemii oraz zmian masy ciała. Kwetiapina może powodować senność, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, akatyzję oraz dyskinezy późne, które wymagają odpowiedniego dostosowania dawki lub przerwania leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, padaczką, zespołem bezdechu sennego oraz u osób przyjmujących leki serotoninergiczne ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania kwetiapiny

Przy stosowaniu produktu leczniczego Pinexet należy wziąć pod uwagę różnorodność wskazań terapeutycznych oraz rozważyć profil bezpieczeństwa w kontekście indywidualnego rozpoznania i dawkowania u konkretnego pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące środków ostrożności podczas stosowania tego leku.1

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Stosowanie kwetiapiny nie jest wskazane u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych. Badania kliniczne wykazały, że u młodszych pacjentów możliwe jest wystąpienie częstszych działań niepożądanych niż u dorosłych, takich jak: zwiększone łaknienie, podwyższone stężenie prolaktyny, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa oraz omdlenia. Dodatkowo zaobserwowano niepożądane działanie niewystępujące u dorosłych – zwiększenie ciśnienia tętniczego. U dzieci i młodzieży odnotowano także zmiany w czynności gruczołu tarczowego.2

Należy podkreślić, że długoterminowy wpływ leczenia kwetiapiną na bezpieczeństwo, wzrost i dojrzewanie nie został zbadany w okresie dłuższym niż 26 tygodni. Nie znany jest również długofalowy wpływ terapii na rozwój poznawczy i behawioralny. Istotną obserwacją z kontrolowanych badań klinicznych jest fakt, że u dzieci i młodzieży stosujących kwetiapinę w leczeniu schizofrenii, zaburzeń maniakalnych i depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, częściej występowały objawy pozapiramidowe w porównaniu z grupą placebo.3

Samobójstwa i myśli samobójcze

Depresja w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczeń i prób samobójczych. Ryzyko to utrzymuje się do momentu osiągnięcia znaczącej klinicznie remisji. Ponieważ poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach leczenia, konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu pacjenta w początkowym okresie terapii. Doświadczenie kliniczne wskazuje na paradoksalne zwiększenie ryzyka samobójstw we wczesnej fazie poprawy klinicznej.4

Lekarz prowadzący powinien również uwzględnić ryzyko zdarzeń związanych z próbami samobójczymi po nagłym odstawieniu kwetiapiny. Należy pamiętać, że inne choroby i zaburzenia psychiczne, w leczeniu których stosuje się kwetiapinę, również mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych, a dodatkowo mogą współwystępować z ciężkimi epizodami depresji.5

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wcześniejszymi próbami samobójczymi lub wyraźnymi myślami samobójczymi przed rozpoczęciem leczenia, gdyż są oni narażeni na zwiększone ryzyko. Pacjenci ci wymagają dokładnej obserwacji w trakcie terapii. W metaanalizie kontrolowanych placebo badań klinicznych leków przeciwdepresyjnych u dorosłych z zaburzeniami psychicznymi wykazano zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u osób poniżej 25. roku życia w porównaniu z placebo.6

Leczenie farmakologiczne, szczególnie w początkowej fazie oraz po zmianie dawkowania, powinno być połączone ze ścisłym nadzorem medycznym, zwłaszcza u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Pacjenci i ich opiekunowie powinni być poinformowani o konieczności monitorowania wszelkich objawów pogorszenia stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a także o potrzebie natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.7

W krótkoterminowych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z ciężką depresją w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych stwierdzono zwiększone ryzyko zdarzeń związanych z próbami samobójczymi u młodych dorosłych pacjentów (poniżej 25 lat) leczonych kwetiapiną w porównaniu do grupy placebo (3,0% vs 0%).8

Ryzyko zaburzeń metabolicznych

Ze względu na możliwość pogorszenia profilu metabolicznego, w tym zmian masy ciała, stężenia glukozy we krwi i lipidów, które obserwowano w badaniach klinicznych, należy oceniać parametry metaboliczne pacjentów przy rozpoczęciu leczenia oraz regularnie monitorować je podczas terapii. W przypadku pogorszenia tych parametrów, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne.9

Objawy pozapiramidowe

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów leczonych kwetiapiną z powodu epizodów depresyjnych ciężkich w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych odnotowano zwiększoną częstość występowania objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu z placebo.10

Stosowanie kwetiapiny może powodować akatyzję, charakteryzującą się subiektywnie nieprzyjemnym lub denerwującym niepokojem ruchowym i przymusem poruszania się, często z towarzyszącą niemożnością spokojnego siedzenia lub stania. Prawdopodobieństwo wystąpienia tego zaburzenia jest największe w pierwszych tygodniach leczenia. U pacjentów, u których pojawią się takie objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.11

Dyskinezy późne

W przypadku wystąpienia objawów dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia kwetiapiną. Objawy te mogą się pogłębiać lub nawet pojawić dopiero po zakończeniu terapii.12

Senność i zawroty głowy

Leczenie kwetiapiną wiąże się z występowaniem senności i podobnych objawów, takich jak uspokojenie. W badaniach klinicznych dotyczących leczenia depresji w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych objawy te pojawiały się zazwyczaj w ciągu pierwszych 3 dni leczenia i miały nasilenie łagodne do umiarkowanego. Pacjenci z sennością o ciężkim nasileniu mogą wymagać częstszych wizyt kontrolnych przez pierwsze 2 tygodnie od jej wystąpienia lub do momentu poprawy; w niektórych przypadkach konieczne może być rozważenie przerwania leczenia.13

Niedociśnienie ortostatyczne

Z leczeniem kwetiapiną związane jest występowanie niedociśnienia ortostatycznego oraz towarzyszących mu zawrotów głowy, które podobnie jak senność występują zwykle w początkowym okresie zwiększania dawki. Stan ten może zwiększać ryzyko urazów związanych z upadkami, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Z tego powodu pacjentom należy zalecać zachowanie ostrożności do czasu poznania potencjalnych skutków działania leku.14

Choroby układu sercowo-naczyniowego

Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu lub innymi stanami predysponującymi do niskiego ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego należy rozważyć zmniejszenie dawki lub wolniejsze jej zwiększanie, szczególnie u pacjentów ze współistniejącą chorobą układu krążenia.15

Zespół bezdechu sennego

U pacjentów stosujących kwetiapinę odnotowano zespół bezdechu sennego. Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy przyjmują jednocześnie leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, mają w wywiadzie zespół bezdechu sennego lub należą do grupy wysokiego ryzyka (np. osoby z nadwagą, mężczyźni).16

Napady padaczki

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnic w częstości występowania napadów padaczki pomiędzy pacjentami leczonymi kwetiapiną a otrzymującymi placebo. Nie są dostępne dane dotyczące częstości napadów drgawkowych u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia kwetiapiną pacjentów z padaczką w wywiadzie.17

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Złośliwy zespół neuroleptyczny może wystąpić w związku z leczeniem lekami przeciwpsychotycznymi, w tym kwetiapiną. Objawy kliniczne tego zespołu obejmują: hipertermię, zaburzenia świadomości, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. W przypadku wystąpienia tych objawów należy przerwać leczenie kwetiapiną i zastosować odpowiednią terapię.18

Zespół serotoninowy

Jednoczesne stosowanie produktu Pinexet z innymi lekami serotoninergicznymi (np. inhibitory MAO, SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Jeśli leczenie skojarzone z lekami serotoninergicznymi jest klinicznie uzasadnione, zaleca się ścisłe monitorowanie pacjenta, szczególnie na początku terapii i przy zwiększaniu dawki.19

Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i/lub objawy żołądkowo-jelitowe. W przypadku podejrzenia zespołu serotoninowego należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku, w zależności od nasilenia objawów.20

Ciężka neutropenia i agranulocytoza

W badaniach klinicznych kwetiapiny raportowano przypadki ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów <0,5 x 10⁹/l). Większość przypadków wystąpiła w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęcia leczenia kwetiapiną. Brak jest wyraźnej zależności od dawki. W praktyce porejestracyjnej odnotowano przypadki zakończone zgonem. Potencjalnymi czynnikami ryzyka neutropenii są: wyjściowo niska liczba leukocytów oraz neutropenia wywołana przez leki w wywiadzie.21

Należy jednak zauważyć, że w niektórych przypadkach neutropenia wystąpiła u pacjentów bez wcześniejszych czynników ryzyka. Leczenie kwetiapiną należy przerwać, jeśli liczba neutrofilów spadnie poniżej 1,0 x 10⁹/l. Pacjenci powinni być obserwowani pod kątem objawów i oznak infekcji, a liczba neutrofilów powinna być monitorowana do momentu przekroczenia poziomu 1,5 x 10⁹/l.22

W przypadku pacjentów z infekcją lub gorączką, zwłaszcza przy braku oczywistych czynników predysponujących, należy rozważyć możliwość neutropenii i wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne. Pacjentów należy poinstruować, aby natychmiast zgłaszali pojawienie się objawów mogących świadczyć o agranulocytozie lub infekcji (m.in. gorączka, osłabienie, senność, ból gardła) w dowolnym momencie terapii. U takich pacjentów należy niezwłocznie wykonać badanie liczby białych krwinek i bezwzględnej liczby neutrofilów, szczególnie przy braku czynników predysponujących.23

Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe)

Norkwetiapina, aktywny metabolit kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do silnego powinowactwo do różnych podtypów receptorów muskarynowych. Może to powodować działania niepożądane u pacjentów przyjmujących kwetiapinę w zalecanych dawkach, stosujących jednocześnie inne leki o działaniu przeciwcholinergicznym, a także w przypadkach przedawkowania. Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki o działaniu przeciwcholinergicznym.24

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z obecnie zdiagnozowanym lub przebytym w przeszłości zatrzymaniem moczu, klinicznie istotnym przerostem gruczołu krokowego, niedrożnością jelit lub podobnymi stanami, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub jaskrą z wąskim kątem.25

Interakcje

Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak karbamazepina lub fenytoina, może znacząco obniżać stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność leczenia. U pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy wątrobowe, leczenie kwetiapiną można rozpocząć tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko związane z odstawieniem induktora.26

Istotne jest, aby zmiany w stosowaniu induktora enzymów wątrobowych dokonywać stopniowo i, jeśli to konieczne, zastąpić go lekiem nie indukującym tych enzymów (np. sodu walproinian).27

Masa ciała

U pacjentów leczonych kwetiapiną zgłaszano przypadki zwiększenia masy ciała. Należy regularnie monitorować masę ciała pacjentów i stosować odpowiednie postępowanie kliniczne zgodne z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego.28

Hiperglikemia

W rzadkich przypadkach raportowano występowanie hiperglikemii i/lub rozwój lub zaostrzenie cukrzycy, sporadycznie związane z kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki zakończone zgonem. W niektórych przypadkach obserwowano wcześniejszy wzrost masy ciała, który może być czynnikiem predysponującym.29

Zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego. Pacjenci stosujący jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju powinni być regularnie monitorowani pod kątem pogorszenia kontroli glikemii. Należy również regularnie kontrolować masę ciała.30

Lipidy

W badaniach klinicznych z kwetiapiną obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów, cholesterolu LDL oraz cholesterolu całkowitego, a także zmniejszenie stężenia frakcji HDL. W przypadku zmian w profilu lipidowym należy wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne.31

Wydłużenie odstępu QT

W badaniach klinicznych oraz podczas stosowania kwetiapiny zgodnie z zaleceniami ChPL nie stwierdzono związku między stosowaniem leku a trwałym wydłużeniem odstępu QT. Jednakże w praktyce porejestracyjnej zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT podczas stosowania kwetiapiny w dawkach terapeutycznych oraz po przedawkowaniu.32

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów z chorobami układu krążenia lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność zalecana jest również przy jednoczesnym stosowaniu kwetiapiny z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT lub z lekami neuroleptycznymi, szczególnie u osób w podeszłym wieku, pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią.33

Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego

W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu zgłaszano przypadki kardiomiopatii i zapalenia mięśnia sercowego. U pacjentów z podejrzeniem tych schorzeń należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.34

Ostre objawy odstawienia

Po nagłym przerwaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, takie jak bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Z tego powodu zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres co najmniej 1-2 tygodni.35

Nadużywanie

Odnotowano przypadki nadużywania kwetiapiny. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z uzależnieniem od leków lub alkoholu w wywiadzie.36

Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu otępienia

Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia psychozy związanej z otępieniem. W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów z otępieniem, leczonych atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, obserwowano około trzykrotne zwiększenie ryzyka powikłań naczyniowo-mózgowych. Mechanizm tego zjawiska nie został wyjaśniony, jednak nie można wykluczyć podobnego ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i u innych populacji pacjentów.37

Meta-analiza dotycząca atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem w porównaniu do placebo. W dwóch 10-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo przeprowadzonych w tej samej grupie pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, zakres 56-99 lat) śmiertelność w grupie leczonej kwetiapiną wynosiła 5,5% w porównaniu do 3,2% w grupie placebo. Przyczyny zgonów były różne i typowe dla tej populacji.38

Zaburzenia połykania

Podczas leczenia kwetiapiną zgłaszano przypadki zaburzeń połykania (dysfagii). Lek ten należy stosować z ostrożnością u pacjentów zagrożonych wystąpieniem zachłystowego zapalenia płuc.39

Zaparcie stolca i niedrożność jelit

Zaparcie stanowi czynnik ryzyka niedrożności jelit. Podczas terapii kwetiapiną zgłaszano przypadki zaparć i niedrożności jelit, w tym przypadki śmiertelne, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka, takich jak osoby przyjmujące jednocześnie wiele leków zmniejszających perystaltykę jelit lub pacjenci niezdolni do zgłaszania objawów zaparcia. U pacjentów z niedrożnością jelit konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego i pilne wdrożenie odpowiedniego leczenia.40

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ponieważ pacjenci leczeni tymi lekami często mają nabyte czynniki ryzyka ŻChZZ, przed i w trakcie leczenia kwetiapiną należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka i wdrożyć odpowiednie działania profilaktyczne.41

Zapalenie trzustki

Przypadki zapalenia trzustki raportowano zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce porejestracyjnej. W doniesieniach z okresu po wprowadzeniu leku do obrotu, choć nie we wszystkich przypadkach, stwierdzano obecność czynników ryzyka. U wielu pacjentów wykazano czynniki predysponujące do rozwoju zapalenia trzustki, takie jak podwyższone stężenie triglicerydów, kamica żółciowa czy spożywanie alkoholu.42

Dodatkowe informacje

Dostępne są tylko ograniczone dane dotyczące jednoczesnego stosowania kwetiapiny z kwasem walproinowym lub solami litu w leczeniu ostrych epizodów manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Niemniej jednak, terapia skojarzona była dobrze tolerowana. Dane wskazują na addycyjne działanie terapeutyczne w trzecim tygodniu leczenia.43

Laktoza i sód

Produkt Pinexet zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Każda tabletka produktu leczniczego Pinexet 300 mg zawiera 3,78 mg laktozy jednowodnej.4445

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co uznaje się za „wolny od sodu”.46

Dawka Zawartość laktozy jednowodnej Postać Wygląd
Pinexet 25 mg 0,315 mg tabletka powlekana różowa, okrągła, obustronnie wypukła
Pinexet 100 mg 1,26 mg tabletka powlekana żółta, okrągła, obustronnie wypukła
Pinexet 200 mg 2,52 mg tabletka powlekana biała, okrągła, obustronnie wypukła
Pinexet 300 mg 3,78 mg tabletka powlekana biała, podłużna, z kreską dzielącą po jednej stronie
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl