Interakcje leku
Olmita 40 mg + 5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Olmita, zawierający jako substancje czynne olmesartan medoksomil oraz amlodypinę, może wchodzić w interakcje z licznymi grupami leków. Zarówno olmesartan, jak i amlodypina posiadają swój charakterystyczny profil interakcji, które należy uwzględnić podczas stosowania produktu złożonego ¹.

Interakcje dotyczące produktu złożonego Olmita

Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak alfa-adrenolityki czy leki moczopędne, może znacząco nasilać hipotensyjne działanie produktu leczniczego Olmita. Należy to brać pod uwagę podczas terapii skojarzonej i odpowiednio monitorować pacjenta pod kątem nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego ².

Interakcje dotyczące olmesartanu medoksomilu

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) wynikająca z jednoczesnego zastosowania olmesartanu (antagonisty receptora angiotensyny II) oraz inhibitorów ACE lub aliskirenu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek). Z tego powodu nie zaleca się łączenia tych grup leków ³.

Olmesartan może wchodzić w interakcję z produktami wpływającymi na stężenie potasu w osoczu. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, substytutów soli kuchennej zawierających potas lub innych produktów mogących zwiększać stężenie potasu (np. heparyna, inhibitory ACE) może prowadzić do hiperkaliemii. W takich przypadkach zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu w surowicy ⁴.

Lit może wchodzić w interakcje z olmesartanem, podobnie jak z innymi antagonistami angiotensyny II. Odnotowano przypadki odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy oraz objawy jego toksyczności podczas jednoczesnego podawania tych leków. Nie zaleca się zatem jednoczesnego stosowania produktu Olmita i litu. Jeżeli takie leczenie skojarzone jest niezbędne, wskazane jest ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy ⁵.

Stosowanie olmesartanu jednocześnie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym z wybiorczymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym (w dawce > 3 g/dobę) oraz niewybiórczymi NLPZ, może prowadzić do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego. Taka kombinacja leków zwiększa również ryzyko pogorszenia czynności nerek i wzrostu stężenia potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek na początku leczenia skojarzonego oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta ⁷.

Po zastosowaniu leków zobojętniających kwas żołądkowy (zawierających wodorotlenek glinowo-magnezowy) obserwowano nieznaczne zmniejszenie biodostępności olmesartanu ⁸.

Olmesartan medoksomil nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę czy farmakodynamikę warfaryny, nie wpływa również znacząco na farmakokinetykę digoksyny czy prawastatyny. Olmesartan nie wykazuje też klinicznie znaczącego działania hamującego in vitro na enzymy cytochromu P450 (CYP1A1/2, CYP2A6, CYP2C8/9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 i CYP3A4), a jego działanie indukujące na cytochrom P450 u szczurów było nieznaczne lub nieobecne. Z tego powodu nie przewiduje się istotnych klinicznie interakcji między olmesartanem a lekami metabolizowanymi przez wymienione enzymy ⁹.

Interakcje dotyczące amlodypiny

Inhibitory CYP3A4 mogą znacząco wpływać na stężenie amlodypiny w osoczu. Jednoczesne stosowanie silnych lub umiarkowanych inhibitorów tego enzymu (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna, klarytromycyna, a także werapamil lub diltiazem) może istotnie zwiększać stężenie amlodypiny. Efekt ten może być szczególnie widoczny u pacjentów w podeszłym wieku, u których wzrasta ryzyko niedociśnienia. W takich przypadkach może być konieczne monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawki amlodypiny ¹⁰.

Z kolei induktory CYP3A4, zwłaszcza silne induktory, takie jak ryfampicyna czy ziele dziurawca, mogą zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Podczas stosowania amlodypiny z induktorami CYP3A4 zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi i rozważenie konieczności modyfikacji dawki amlodypiny ¹¹.

Należy unikać jednoczesnego spożywania grejpfruta lub soku grejpfrutowego podczas terapii amlodypiną, ponieważ u niektórych pacjentów mogą one zwiększać biodostępność leku, nasilając tym samym działanie obniżające ciśnienie tętnicze ¹².

U pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz w leczeniu tego stanu należy unikać jednoczesnego podawania amlodypiny i dantrolenu (we wlewie). W badaniach na zwierzętach, po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową, powiązane z hiperkaliemią. Ze względu na podobny mechanizm działania antagonistów wapnia, w tym amlodypiny, istnieje analogiczne ryzyko ¹³.

Amlodypina może wpływać na inne leki. Jej działanie obniżające ciśnienie tętnicze kumuluje się z efektem hipotensyjnym innych leków przeciwnadciśnieniowych ¹⁴.

Jednoczesne, wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg powodowało 77% zwiększenie ekspozycji na symwastatynę w porównaniu z jej monoterapią. Z tego powodu u pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę ¹⁵.

Amlodypina może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi, chociaż mechanizm farmakokinetyczny tej interakcji nie został w pełni poznany. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, podczas jednoczesnego stosowania obu leków konieczne jest kontrolowanie stężenia takrolimusu we krwi i w razie potrzeby dostosowanie jego dawki ¹⁶.

Amlodypina, będąc słabym inhibitorem CYP3A, może zwiększać ekspozycję na inhibitory mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus), które są substratami tego enzymu ¹⁷.

U pacjentów po przeszczepieniu nerki obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (średnio o 0%-40%) podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną. Z tego powodu zaleca się monitorowanie stężenia cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki przyjmujących Olmitę ¹⁸.

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Olmita może nasilać działanie hipotensyjne leku ze względu na dodatkowy efekt rozszerzający naczynia krwionośne, jaki wywiera etanol. Może to prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego i wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy, omdlenia czy zaburzenia równowagi, szczególnie przy rozpoczynaniu terapii lub po zwiększeniu dawki.

Ponadto, alkohol może nasilać działanie sedatywne i upośledzać zdolności psychomotoryczne, co w połączeniu z możliwym niedociśnieniem zwiększa ryzyko upadków i urazów, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.

Należy zalecić pacjentom ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii produktem Olmita lub całkowitą abstynencję, szczególnie na początku leczenia, po modyfikacji dawki oraz u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka niedociśnienia (np. stosujących inne leki przeciwnadciśnieniowe, odwodnieni, w podeszłym wieku).

Tabela interakcji produktu leczniczego Olmita