Wskazania do stosowania
Olmita 40 mg + 5 mg

Wskazania do stosowania leku Olmita

Produkt leczniczy Olmita jest złożonym preparatem przeciwnadciśnieniowym zawierającym dwie substancje czynne: olmesartan medoksomil i amlodypinę. Lek występuje w trzech różnych dawkach: 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg w postaci tabletek powlekanych. Podstawowym wskazaniem do zastosowania leku Olmita jest leczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów.¹

Terapia drugiego rzutu

Należy podkreślić, że Olmita nie jest lekiem pierwszego wyboru w terapii nadciśnienia tętniczego. Produkt ten jest przeznaczony dla pacjentów, u których monoterapia nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. Lek można zalecić pacjentom dorosłym, u których stosowanie olmesartanu medoksomilu w monoterapii nie zapewniło odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego.²

Podobnie, lek Olmita można przepisać pacjentom, u których monoterapia amlodypiną nie była wystarczająco skuteczna w kontrolowaniu wartości ciśnienia tętniczego. W obu przypadkach zastosowanie terapii złożonej może przynieść lepsze efekty terapeutyczne niż zwiększanie dawki pojedynczego leku.³

Dobór dawki leku

Przy doborze odpowiedniej dawki produktu Olmita należy uwzględnić dotychczasowe leczenie pacjenta. Dostępne są trzy warianty dawkowania, co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na wcześniejsze leczenie:⁴

• Olmita 20 mg + 5 mg – najniższa dostępna dawka, zalecana dla pacjentów wymagających umiarkowanego wzmocnienia efektu przeciwnadciśnieniowego
• Olmita 40 mg + 5 mg – dawka pośrednia, z większą zawartością olmesartanu medoksomilu
• Olmita 40 mg + 10 mg – najwyższa dostępna dawka, przeznaczona dla pacjentów wymagających intensywniejszej terapii

Szczególne uwagi przy stosowaniu

Przy przepisywaniu leku Olmita należy mieć na uwadze, że produkt zawiera laktozę jednowodną w różnych ilościach w zależności od dawki:⁵

Warto zwrócić uwagę, że tabletki o najwyższej dawce (40 mg + 10 mg) posiadają rowek dzielący, co umożliwia podział na równe dawki w razie konieczności.⁶

Kiedy zalecić pacjentowi stosowanie leku Olmita

Lekarz powinien rozważyć zastosowanie produktu Olmita w następujących sytuacjach klinicznych:

1. U dorosłych pacjentów z rozpoznanym pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, którzy nie osiągnęli docelowych wartości ciśnienia tętniczego podczas stosowania olmesartanu medoksomilu w monoterapii.⁷
2. U dorosłych pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, u których monoterapia amlodypiną nie zapewniła satysfakcjonującej kontroli ciśnienia tętniczego.⁸
3. W przypadku pacjentów, u których istnieje potrzeba zmniejszenia liczby przyjmowanych tabletek, a dotychczas stosowali olmesartan i amlodypinę w osobnych preparatach w dawkach odpowiadających tym w produkcie złożonym.

Korzyści wynikające z zastosowania terapii skojarzonej

Synergistyczne działanie olmesartanu medoksomilu (należącego do grupy antagonistów receptora angiotensyny II) oraz amlodypiny (pochodnej dihydropirydyny z grupy antagonistów wapnia) pozwala na skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego niż monoterapia każdym z tych leków. Połączenie tych dwóch substancji aktywnych o różnych mechanizmach działania pozwala na uzyskanie addytywnego efektu hipotensyjnego przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka wystąpienia niektórych działań niepożądanych charakterystycznych dla monoterapii w wyższych dawkach.

Olmesartan medoksomil działa poprzez selektywne blokowanie receptorów angiotensyny II typu AT1, co prowadzi do zahamowania kurczącego działania angiotensyny II na mięśnie gładkie naczyń. Amlodypina natomiast jako bloker kanałów wapniowych hamuje napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich, co również skutkuje rozkurczem naczyń i obniżeniem ciśnienia tętniczego.

Zalecenia dotyczące prawidłowego stosowania

Przy przepisywaniu leku Olmita należy poinformować pacjenta o konieczności regularnego przyjmowania leku zgodnie z zaleceniami. Olmita powinna być stosowana jako część kompleksowego leczenia nadciśnienia tętniczego, które obejmuje również modyfikację stylu życia (redukcja masy ciała, ograniczenie spożycia soli, zwiększenie aktywności fizycznej, ograniczenie spożycia alkoholu).

Należy również pouczyć pacjenta o konieczności regularnych kontroli ciśnienia tętniczego oraz stosowania się do wszystkich zaleceń lekarskich dotyczących zarówno farmakoterapii, jak i postępowania niefarmakologicznego, co jest niezbędne dla zapewnienia optymalnej kontroli nadciśnienia tętniczego i zmniejszenia ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych.