Interakcje leku
Mirzaten 30 mg 30 mg
Mirtazapina, substancja czynna leku Mirzaten, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) z mirtazapiną ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego; zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu między terapiami. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu mirtazapiny z lekami serotoninergicznymi (m.in. SSRI, L-tryptofan, tryptany, tramadol, buprenorfina, linezolid, błękit metylenowy, wenlafaksyna, lit, dziurawiec), ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Mirtazapina może nasilać działanie sedatywne benzodiazepin, leków przeciwpsychotycznych, antagonistów receptora H₁ oraz opioidów, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawek. W dawce 30 mg/dobę mirtazapina może powodować statystycznie istotne zwiększenie INR u pacjentów leczonych warfaryną, co wymaga regularnego monitorowania. Ponadto, u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp QTc istnieje podwyższone ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Mirtazapina, substancja czynna leku Mirzaten, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi produktami leczniczymi. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i uniknięcia potencjalnie niebezpiecznych działań niepożądanych.1
Interakcje farmakodynamiczne
Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) nie powinny być podawane równocześnie z mirtazapiną. Zaleca się zachowanie co najmniej dwutygodniowego odstępu po zaprzestaniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem leczenia mirtazapiną. Podobnie, po zakończeniu leczenia mirtazapiną należy odczekać około dwóch tygodni przed wdrożeniem terapii inhibitorami MAO.2
Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania mirtazapiny z lekami serotoninergicznymi, gdyż może to prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego. Do substancji tych zaliczamy:
- L-tryptofan – prekursor serotoniny występujący w niektórych suplementach diety
- Tryptany – stosowane w leczeniu migreny
- Buprenorfinę – silny opioid stosowany w leczeniu bólu i uzależnień
- Tramadol – opioidowy lek przeciwbólowy
- Linezolid – antybiotyk o działaniu hamującym MAO
- Błękit metylenowy – stosowany w diagnostyce i leczeniu methemoglobinemii
- Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
- Wenlafaksynę – inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny
- Sole litu – stosowane w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej
- Preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
Pacjenci przyjmujący mirtazapinę w skojarzeniu z wymienionymi substancjami powinni być poddani wnikliwej obserwacji pod kątem objawów zespołu serotoninowego.3
Mirtazapina może nasilać działanie uspokajające wielu leków, w tym:
- Benzodiazepin – działających anksjolitycznie i nasennie
- Leków przeciwpsychotycznych – stosowanych w leczeniu schizofrenii i innych psychoz
- Antagonistów receptora histaminowego H₁ – leków przeciwalergicznych
- Opioidów – leków przeciwbólowych o silnym działaniu
Jednoczesne stosowanie tych leków z mirtazapiną wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na możliwość nasilenia działania sedatywnego.4
Mirtazapina w dawce 30 mg raz na dobę może powodować małe, ale statystycznie istotne zwiększenie wartości International Normalized Ratio (INR) u pacjentów leczonych warfaryną. Przy zastosowaniu większych dawek mirtazapiny wpływ ten może być jeszcze bardziej wyraźny. Zaleca się regularną kontrolę INR podczas jednoczesnego stosowania warfaryny i mirtazapiny.5
U pacjentów leczonych mirtazapiną i lekami wydłużającymi odstęp QTc (np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, antybiotyki) istnieje podwyższone ryzyko wydłużenia odstępu QT i/lub wystąpienia groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”.6
Interakcje farmakokinetyczne
Induktory enzymu CYP3A4 mogą znacząco wpływać na metabolizm mirtazapiny:
- Karbamazepina i fenytoina – leki przeciwpadaczkowe – zwiększają klirens mirtazapiny prawie dwukrotnie, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia w osoczu odpowiednio o 60% i 45%
- Ryfampicyna – antybiotyk stosowany m.in. w leczeniu gruźlicy – również indukuje metabolizm mirtazapiny
W przypadku jednoczesnego stosowania mirtazapiny z tymi lekami może być konieczne zwiększenie dawki mirtazapiny. Po zaprzestaniu podawania induktora należy rozważyć zmniejszenie dawki mirtazapiny.7
Inhibitory enzymów wątrobowych mogą zwiększać stężenie mirtazapiny w osoczu:
- Ketokonazol – silny inhibitor CYP3A4 – zwiększa stężenie mirtazapiny w osoczu o około 40% i AUC o około 50%
- Cymetydyna – słaby inhibitor CYP1A2, CYP2D6 i CYP3A4 – może zwiększać średnie stężenie mirtazapiny w osoczu o ponad 50%
Zaleca się zachowanie ostrożności i ewentualne zmniejszenie dawki mirtazapiny podczas jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4, inhibitorami proteazy HIV, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, erytromycyną, cymetydyną lub nefazodonem.8
Badania interakcji nie wykazały istotnych efektów farmakokinetycznych przy jednoczesnym stosowaniu mirtazapiny z paroksetyną, amitryptyliną, rysperydonem czy litem.9
Warto zaznaczyć, że badania interakcji mirtazapiny przeprowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów.10
Interakcje mirtazapiny z alkoholem
Mirtazapina może znacząco wzmagać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. Mechanizm tej interakcji wynika z synergistycznego działania obydwu substancji na receptory w OUN, zwłaszcza te związane z działaniem sedatywnym.11
Jednoczesne spożywanie alkoholu z mirtazapiną może prowadzić do:
- Nasilonej sedacji i senności
- Zaburzeń koordynacji ruchowej
- Osłabienia zdolności poznawczych
- Zaburzeń równowagi
- Spowolnienia czasu reakcji
- Ryzyka zaburzeń oddechowych przy większych dawkach alkoholu
Pacjentom należy zdecydowanie zalecić, aby całkowicie unikali spożywania alkoholu podczas terapii mirtazapiną. Szczególnie ważne jest poinformowanie pacjenta o zakazie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn po jednoczesnym zażyciu mirtazapiny i spożyciu alkoholu, nawet w niewielkiej ilości.12
Tabela interakcji mirtazapiny z innymi substancjami
| Substancja/grupa leków | Rodzaj interakcji | Efekt interakcji | Poziom ważności | Zalecenia kliniczne |
|---|---|---|---|---|
| Inhibitory MAO | Farmakodynamiczna | Ryzyko zespołu serotoninowego, przełomu nadciśnieniowego | Bardzo wysoki | Przeciwwskazane. Zachować co najmniej 2 tygodnie odstępu przed zmianą terapii |
| Leki serotoninergiczne (SSRI, L-tryptofan, tryptany, tramadol, buprenorfina, linezolid, błękit metylenowy, wenlafaksyna, lit, dziurawiec) | Farmakodynamiczna | Ryzyko zespołu serotoninowego | Wysoki | Zachowanie ostrożności, ścisła obserwacja pacjenta |
| Benzodiazepiny i inne leki uspokajające | Farmakodynamiczna | Nasilenie działania uspokajającego | Średni | Zachowanie ostrożności, rozważenie zmniejszenia dawki jednego lub obu leków |
| Leki przeciwpsychotyczne | Farmakodynamiczna | Nasilenie działania uspokajającego, potencjalne ryzyko wydłużenia QTc | Średni | Zachowanie ostrożności, monitorowanie EKG |
| Leki przeciwhistaminowe H₁ | Farmakodynamiczna | Nasilenie działania uspokajającego | Średni | Zachowanie ostrożności, ewentualne zmniejszenie dawek |
| Opioidy | Farmakodynamiczna | Nasilenie działania uspokajającego, potencjalne ryzyko depresji oddechowej | Wysoki | Zachowanie szczególnej ostrożności, rozważenie zmniejszenia dawki opioidów |
| Alkohol | Farmakodynamiczna | Nasilenie działania hamującego na OUN | Wysoki | Zalecenie unikania spożywania alkoholu podczas terapii |
| Warfaryna | Farmakodynamiczna | Zwiększenie wartości INR | Średni | Regularne monitorowanie INR |
| Leki wydłużające odstęp QTc | Farmakodynamiczna | Ryzyko wydłużenia QTc i zaburzeń rytmu serca (torsade de pointes) | Wysoki | Unikanie jednoczesnego stosowania, monitorowanie EKG |
| Karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna (induktory CYP3A4) | Farmakokinetyczna | Zmniejszenie stężenia mirtazapiny w osoczu (o 45-60%) | Wysoki | Możliwa konieczność zwiększenia dawki mirtazapiny |
| Ketokonazol (silny inhibitor CYP3A4) | Farmakokinetyczna | Zwiększenie stężenia mirtazapiny w osoczu (o ok. 40%) | Średni | Rozważenie zmniejszenia dawki mirtazapiny |
| Cymetydyna (słaby inhibitor CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4) | Farmakokinetyczna | Zwiększenie stężenia mirtazapiny w osoczu (o ponad 50%) | Średni | Rozważenie zmniejszenia dawki mirtazapiny |
| Silne inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna, nefazodon | Farmakokinetyczna | Zwiększenie stężenia mirtazapiny w osoczu | Średni | Zachowanie ostrożności, rozważenie zmniejszenia dawki mirtazapiny |
| Paroksetyna, amitryptylina, rysperydon, lit | Farmakokinetyczna | Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych | Niski | Zwykłe monitorowanie kliniczne |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania