Właściwości farmakokinetyczne metronidazolu

Właściwości farmakokinetyczne metronidazolu obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji leku z organizmu. Metronidazole B. Braun, dostępny jako roztwór do infuzji o stężeniu 5 mg/ml, wykazuje charakterystyczne parametry farmakokinetyczne, które warunkują jego skuteczność terapeutyczną i profil bezpieczeństwa.¹

Wchłanianie

Metronidazole B. Braun podawany jest w postaci infuzji dożylnej, co zapewnia całkowitą biodostępność substancji czynnej. Dzięki bezpośredniemu podaniu do krwiobiegu, biodostępność metronidazolu wynosi 100%, co gwarantuje natychmiastowe osiągnięcie odpowiedniego stężenia terapeutycznego w osoczu.²

Dystrybucja

Po wstrzyknięciu dożylnym metronidazol charakteryzuje się szeroką dystrybucją w organizmie. Lek w znacznym stopniu przenika do tkanek organizmu, osiągając stężenia zbliżone do stężeń osoczowych w większości tkanek i płynów ustrojowych.³

Metronidazol wykazuje obecność w następujących strukturach i płynach ustrojowych:

• Żółć – stężenia porównywalne z osoczowymi
• Tkanka kostna – dobra penetracja
• Ropnie mózgu – efektywne przenikanie
• Płyn mózgowo-rdzeniowy – stężenia terapeutyczne
• Wątroba – wysokie stężenia
• Ślina – stężenia podobne do osoczowych
• Nasienie – efektywna dystrybucja
• Wydzieliny pochwy – dobra penetracja

Lek przenika również przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego, osiągając stężenia odpowiadające stężeniom w surowicy krwi.⁴ Metronidazol charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym mniej niż 20%, co sprzyja jego szerokiej dystrybucji tkankowej. Pozorna objętość dystrybucji leku wynosi około 36 litrów.⁵

Metabolizm

Metronidazol podlega procesom biotransformacji głównie w wątrobie. Podstawowe szlaki metaboliczne obejmują utlenianie łańcucha bocznego oraz tworzenie glukuronidów.⁶ W wyniku metabolizmu powstają trzy główne metabolity:

1. Produkt utleniania kwasu – dominujący metabolit w moczu
2. Pochodna hydroksylowa – główny metabolit w osoczu
3. Glukuronid

Metabolizm wątrobowy prowadzi do powstania hydroksymetabolitu, który stanowi główny metabolit wykrywany w osoczu, natomiast metabolit kwasowy dominuje w moczu.⁷

Eliminacja

Eliminacja metronidazolu z organizmu odbywa się głównie przez nerki. Około 80% substancji zostaje wydalone z moczem, przy czym mniej niż 10% wydala się w postaci niezmienionej.⁸ Pozostałe 20% jest metabolizowane i wydalane innymi drogami, w tym niewielkie ilości są wydalane przez wątrobę.⁹

Okres półtrwania metronidazolu w fazie eliminacji wynosi średnio 8 godzin, z zakresem od 6 do 10 godzin u pacjentów z prawidłową funkcją wątroby i nerek.¹⁰

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Niewydolność nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się opóźnienie wydalania metronidazolu, jednak zmiany te mają nieistotny klinicznie charakter i nie wymagają rutynowej modyfikacji dawkowania.¹¹

Niewydolność wątroby

W przypadku ciężkich chorób wątroby parametry farmakokinetyczne metronidazolu ulegają istotnym zmianom. Obserwuje się zmniejszenie klirensu osoczowego oraz znaczące wydłużenie okresu półtrwania leku w surowicy krwi, który może zostać przedłużony nawet do 30 godzin.¹² Te zmiany mogą prowadzić do kumulacji leku i wymagać dostosowania schematu dawkowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Dzieci i młodzież

Właściwości farmakokinetyczne metronidazolu u dzieci i młodzieży mogą różnić się od tych obserwowanych u dorosłych. Szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w tej grupie wiekowej znajdują się w odpowiednich sekcjach Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹³

Skład i właściwości fizykochemiczne

Metronidazole B. Braun dostarczany jest jako roztwór do infuzji o stężeniu 5 mg/ml. Roztwór 100 ml zawiera 500 mg metronidazolu. Produkt charakteryzuje się określoną zawartością elektrolitów, która ma znaczenie przy planowaniu terapii u pacjentów wymagających kontroli gospodarki elektrolitowej.¹⁴

Preparat ma postać przejrzystego, bezbarwnego lub lekko żółtego roztworu wodnego.¹⁵