Właściwości farmakokinetyczne leku Lumobry (brymonidyna winian 0,25 mg/ml, krople do oczu)

Produkt leczniczy Lumobry zawiera brymonidynę winian w stężeniu 0,25 mg/ml (0,025% w/w), co odpowiada 0,0085 mg substancji czynnej w każdej kropli roztworu. Charakterystyka farmakokinetyczna brymonidyny obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji po podaniu miejscowym do oka.¹

Wchłanianie

Po podaniu do oka brymonidyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem wewnątrzgałkowym. Badania na królikach z użyciem 0,5% brymonidyny wykazały, że już po 10 minutach od aplikacji miejscowej możliwe jest wykrycie mierzalnych stężeń substancji czynnej we wszystkich ocenianych strukturach oka (spojówka, rogówka, ciecz wodnista, tęczówka, ciało rzęskowe i soczewka).²

W badaniach z udziałem 14 zdrowych ochotników, którym podawano miejscowo do oczu produkt Lumobry 0,25 mg/ml, ekspozycja ogólnoustrojowa brymonidyny była minimalna. U 13 uczestników stężenia we krwi znajdowały się poniżej dolnej granicy oznaczalności (LLOQ, tj. <0,0250 ng/ml), a tylko u jednego wykryto stężenie maksymalne (Cmax) wynoszące 0,0253 ng/ml.<sup data-drug="Lumobry" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Po podaniu miejscowym do oczu produktu leczniczego Lumobry 0,25 mg/mL, krople do oczu, u 14 zdrowych ochotników, ekspozycja ogólnoustrojowa była poniżej dolnej granicy oznaczalności (LLOQ, tj. 3

Należy zaznaczyć, że w przypadku podania doustnego u ludzi brymonidyna jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego.⁴

Dystrybucja

Badania na królikach potwierdziły, że po podaniu ocznym brymonidyna jest dystrybuowana do wszystkich tkanek oka. U ludzi, po podaniu pojedynczej kropli (30 μl) 0,1% lub 0,15% brymonidyny, średnie stężenia substancji czynnej w cieczy wodnistej po około 1 godzinie wynosiły odpowiednio 59,4 ng/ml lub 95,5 ng/ml.⁵

Istotną cechą farmakokinetyczną brymonidyny jest jej powinowactwo do tkanek pigmentowanych. Substancja wykazuje zdolność wiązania się z pigmentem, co prowadzi do zwiększenia jej stężeń w strukturach bogatych w melaninę, jak tęczówka. Długoterminowe badania kliniczne u ludzi nie wykazały jednak działań niepożądanych związanych z tym zjawiskiem.⁶

Po aplikacji 0,2% roztworu brymonidyny do oczu dwa razy na dobę przez 10 dni, stężenia substancji w osoczu pozostają niskie, ze średnim Cmax wynoszącym 0,06 ng/ml. Obserwuje się jedynie niewielką kumulację we krwi po wielokrotnym podaniu. Pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC0-12h) w stanie stacjonarnym wynosi 0,31 ng×hr/ml, w porównaniu do 0,23 ng×hr/ml po podaniu początkowej dawki.⁷

Średni pozorny okres półtrwania brymonidyny w krążeniu ogólnoustrojowym po podaniu miejscowym u ludzi wynosi około 3 godziny. Wiązanie substancji z białkami osocza po podaniu miejscowym u ludzi osiąga poziom około 29%.⁸

Metabolizm

Badania in vitro z wykorzystaniem wątroby ludzkiej i zwierzęcej wskazują, że w metabolizmie brymonidyny uczestniczą głównie dwa szlaki enzymatyczne: oksydaza aldehydowa oraz cytochrom P450. Eliminacja ogólnoustrojowa brymonidyny zachodzi przede wszystkim w wyniku metabolizmu wątrobowego.⁹

Eliminacja

Po podaniu doustnym u ludzi, brymonidyna podlega szybkiej eliminacji. Większość dawki (około 75%) jest wydalana z moczem w postaci metabolitów w ciągu 5 dni. Niezmieniona postać leku nie jest wykrywana w moczu.¹⁰

Liniowość i nieliniowość

Dane dotyczące farmakokinetyki brymonidyny winianu stosowanego miejscowo do oczu są ograniczone. Brakuje kompleksowych informacji pozwalających na ocenę liniowości lub nieliniowości parametrów farmakokinetycznych tego leku.¹¹

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych