Przedawkowanie
Locoid 1 mg/ml

Przedawkowanie Locoid (roztwór na skórę, 1 mg/ml, zawierający 17-maślan hydrokortyzonu) nie zostało opisane w literaturze, jednak długotrwałe lub nadmierne stosowanie może prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy wskutek systemowej absorpcji glikokortykosteroidu. Klinicznie może to manifestować się supresją osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, objawami zespołu Cushinga (m.in. okrągła twarz, otyłość centralna, rozstępy, nadciśnienie, hiperglikemia), zaburzeniami metabolicznymi (hiperglikemia, retencja sodu i wody, utrata potasu) oraz miejscowymi zmianami skórnymi, takimi jak atrofia skóry, teleangiektazje, rumień i zaburzenia pigmentacji. Ryzyko wzrasta przy stosowaniu na dużych powierzchniach skóry, pod opatrunkami okluzyjnymi, u pacjentów pediatrycznych oraz przy uszkodzonej barierze skórnej.

Pobierz ChPL PDF Locoid – Roztwór do stosowania na skórę – 1 mg/ml
  1. Przedawkowanie leku Locoid
    1. Konsekwencje długotrwałego stosowania
    2. Objawy przedawkowania i powikłania
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    4. Grupy szczególnego ryzyka
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. stan zapalny owłosionej skóry głowy
  2. zapalna choroba owłosionej skóry głowy
Substancja czynna
  1. 17-maślan hydrokortyzonu
Kategoria leku
  1. glikokortykosteroid do stosowania miejscowego

Przedawkowanie leku Locoid

Przedawkowanie leku Locoid (roztwór na skórę, 1 mg/ml, zawierający 17-maślan hydrokortyzonu) jest zagadnieniem wymagającym szczególnej uwagi w praktyce klinicznej. W dostępnych danych medycznych nie opisano konkretnych przypadków przedawkowania tego produktu leczniczego. Jednakże należy mieć świadomość, że potencjalne zagrożenie związane z przedawkowaniem istnieje, szczególnie w kontekście długotrwałej aplikacji.1

Konsekwencje długotrwałego stosowania

Podstawowym niebezpieczeństwem związanym z nadmiernym lub zbyt długim stosowaniem produktu Locoid jest możliwość wystąpienia zahamowania czynności kory nadnerczy. Jest to poważne powikłanie endokrynologiczne, które może prowadzić do szeregu konsekwencji klinicznych wymagających interwencji medycznej.2

Zahamowanie czynności kory nadnerczy występuje na skutek absorpcji systemowej substancji aktywnej (17-maślanu hydrokortyzonu) przez skórę. Przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym, zwiększa się ryzyko absorpcji i konsekwencji ogólnoustrojowych.3

Objawy przedawkowania i powikłania

Mimo braku szczegółowych danych dotyczących bezpośredniego przedawkowania, na podstawie wiedzy o działaniu glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo można przewidzieć potencjalne objawy nadmiernej ekspozycji na Locoid. Objawy te mogą być zarówno miejscowe jak i ogólnoustrojowe, jeśli dojdzie do znacznej absorpcji systemowej.4

Rodzaj objawów Objawy przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm powstawania
Objawy ogólnoustrojowe związane z zahamowaniem czynności kory nadnerczy Supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza Zmniejszone wydzielanie endogennych kortykosteroidów, zaburzona odpowiedź na stres Długotrwała ekspozycja na egzogenne kortykosteroidy prowadzi do sprzężenia zwrotnego hamującego własną produkcję kortyzolu
Objawy zespołu Cushinga Mogą obejmować: okrągłą twarz (tzw. księżycowatą), otyłość centralną, rozstępy skórne, nadciśnienie, hiperglikemię Wynik nadmiaru kortykosteroidów w organizmie przy znacznej absorpcji systemowej
Zaburzenia metaboliczne Hiperglikemia, zaburzenia elektrolitowe, retencja sodu i wody, utrata potasu Efekt działania glikokortykosteroidów na metabolizm węglowodanów i gospodarkę wodno-elektrolitową
Objawy miejscowe przy przedłużonym stosowaniu Atrofia skóry Ścieńczenie skóry, zwiększona wrażliwość, łatwość powstawania wybroczyn Hamowanie syntezy kolagenu i proliferacji fibroblastów przez kortykosteroidy
Rozszerzenie naczyń powierzchniowych Teleangiektazje, rumień Działanie wazokonstrykcyjne kortykosteroidów prowadzące do kompensacyjnego rozszerzenia naczyń przy długotrwałym stosowaniu
Zaburzenia barwnikowe Odbarwienia lub przebarwienia skóry Wpływ na aktywność melanocytów

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania lub obserwacji objawów sugerujących zahamowanie czynności kory nadnerczy należy:5

  • Przerwać stosowanie produktu Locoid lub znacząco zredukować częstość aplikacji
  • Przeprowadzić diagnostykę endokrynologiczną w celu oceny funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza
  • W przypadku potwierdzenia supresji kory nadnerczy rozważyć terapię substytucyjną glikokortykosteroidami doustnymi
  • Zastosować stopniowe odstawianie preparatu, aby uniknąć efektu z odbicia i niewydolności nadnerczy
  • Monitorować pacjenta pod kątem objawów niewydolności kory nadnerczy, szczególnie w sytuacjach stresowych

Grupy szczególnego ryzyka

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu produktu Locoid w następujących grupach pacjentów, u których ryzyko przedawkowania i wystąpienia działań niepożądanych jest zwiększone:6

  1. Pacjenci pediatryczni – ze względu na większy stosunek powierzchni ciała do masy ciała i cieńszą barierę skórną
  2. Pacjenci stosujący preparat na duże powierzchnie skóry
  3. Pacjenci stosujący opatrunki okluzyjne
  4. Pacjenci z uszkodzoną barierą skórną
  5. Pacjenci długotrwale stosujący kortykosteroidy miejscowe

Profesjonalny nadzór medyczny jest szczególnie istotny w przypadku pacjentów z wymienionych grup ryzyka. W sytuacjach wymagających długotrwałej terapii zaleca się regularne kontrole endokrynologiczne i dermatologiczne w celu wczesnego wykrycia ewentualnych powikłań.7

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl