zapalna choroba owłosionej skóry głowy
Wskazanie

Zapalna choroba owłosionej skóry głowy to grupa schorzeń dermatologicznych, charakteryzujących się stanem zapalnym skóry w obrębie skóry głowy pokrytej włosami. Do najczęstszych jednostek zaliczamy łojotokowe zapalenie skóry głowy, łuszczycę skóry głowy oraz grzybicę owłosionej skóry głowy. Schorzenia te manifestują się zazwyczaj łuszczeniem, zaczerwienieniem, świądem oraz niekiedy bolesnością skóry głowy.

W łojotokowym zapaleniu skóry głowy podstawą leczenia są szampony przeciwłupieżowe zawierające substancje przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol (Nizoral), cyklopiroksolaminę (Sebiprox) czy pirytionian cynku (Head & Shoulders, Biotene H&S). W przypadkach o większym nasileniu stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy w postaci płynów lub pianek na skórę głowy, np. Belosalic, Dermovate, Clobederm.

Przy łuszczycy owłosionej skóry głowy zaleca się początkowo preparaty keratolityczne (zawierające kwas salicylowy, mocznik) do usunięcia łusek, a następnie miejscowe glikokortykosteroidy, często w połączeniu z analogami witaminy D3 (Daivobet, Xamiol). W cięższych przypadkach konieczne może być włączenie terapii ogólnej, w tym metotreksatu, cyklosporyny A lub leków biologicznych.

Grzybice owłosionej skóry głowy wymagają zazwyczaj systemowej terapii przeciwgrzybiczej z zastosowaniem terbinafiny (Lamisil), itrakonazolu (Orungal) lub flukonazolu (Flukonazol, Diflucan), uzupełnionej o miejscowe leczenie przeciwgrzybicze.

Największą trudnością w leczeniu zapalnych chorób owłosionej skóry głowy jest dotarcie substancji leczniczej przez barierę włosów do skóry głowy. Dodatkowo wyzwaniem jest przewlekły, nawrotowy charakter tych schorzeń, co wymaga długotrwałego stosowania preparatów i dobrej współpracy pacjenta. Problemem bywa także stosowanie silnych glikokortykosteroidów, które przy długotrwałym użyciu mogą powodować atrofię skóry i inne działania niepożądane. Istotne jest również różnicowanie poszczególnych jednostek chorobowych, gdyż mogą one przebiegać z podobnymi objawami, a wymagają odmiennego postępowania terapeutycznego.