Dawkowanie i sposób podawania leku LisiHEXAL

Produkt leczniczy LisiHEXAL zawierający lizynopryl podawany jest doustnie w pojedynczej dawce dobowej. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków. Istotne jest, aby lek był przyjmowany każdego dnia o tej samej porze dla zapewnienia optymalnego działania terapeutycznego.¹

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

U pacjentów, którzy nie przyjmują leków moczopędnych, zalecana dawka początkowa lizynoprylu wynosi 2,5 mg jeden raz na dobę. Jeżeli po 2-4 tygodniach terapii nie uzyskano pożądanego efektu terapeutycznego, dawkę można zwiększyć. Dawka skuteczna mieści się zazwyczaj w zakresie 10-20 mg na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 40 mg, podawana jednorazowo. Zwiększanie dawki powinno opierać się na pomiarach ciśnienia tętniczego krwi wykonanych bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki.²

U pacjentów przyjmujących jednocześnie leki moczopędne może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze na początku leczenia lizynoprylem. Zaleca się, jeśli to możliwe, odstawienie leku moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii lizynoprylem lub zmniejszenie jego dawki. Jeżeli monoterapia lizynoprylem jest nieskuteczna, można rozważyć dołączenie leku moczopędnego (najczęściej hydrochlorotiazydu w dawce 12,5 mg raz na dobę). Jeśli odstawienie diuretyku nie jest możliwe, leczenie lizynoprylem należy rozpocząć od mniejszej dawki początkowej (2,5-5 mg) pod ścisłą kontrolą lekarską, monitorując ciśnienie tętnicze do czasu wystąpienia oczekiwanego efektu hipotensyjnego.³

Nadciśnienie tętnicze u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 16 lat zalecana dawka początkowa lizynoprylu wynosi:

• 2,5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała od 20 do <50 kg⁴
• 5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała ≥50 kg⁵

Dawkę należy dostosować indywidualnie, maksymalna dawka dobowa to 20 mg u pacjentów o masie ciała od 20 do <50 kg oraz 40 mg u pacjentów o masie ciała ≥50 kg. U dzieci nie badano stosowania dawek większych niż 0,61 mg/kg masy ciała lub większych niż 40 mg. U dzieci z zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej lub wydłużenie odstępów między dawkami.⁶

Mniejszą dawkę leku należy zastosować u pacjentów:

• z niewydolnością nerek (zgodnie z tabelą dawkowania w niewydolności nerek)
• u których nie można przerwać stosowania leków moczopędnych
• z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, bez względu na przyczynę ich wystąpienia
• z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym⁷

Przed zastosowaniem leku należy uzupełnić niedobory płynów ustrojowych i wyrównać zaburzenia składu elektrolitów w surowicy.⁸

Zastoinowa niewydolność krążenia

Dawkowanie początkowe w zastoinowej niewydolności krążenia wynosi 2,5 mg na dobę i może być zwiększane w razie konieczności. Leczenie zastoinowej niewydolności krążenia lizynoprylem należy rozpoczynać w warunkach szpitalnych pod ścisłą kontrolą lekarską.⁹

Dotyczy to szczególnie pacjentów z grup zwiększonego ryzyka:

• leczonych dużymi dawkami pętlowych leków moczopędnych (np. >80 mg furosemidu na dobę) lub kilkoma lekami moczopędnymi jednocześnie
• z hipowolemią, hiponatremią (stężenie sodu w surowicy <130 mEq/l)
• ze skurczowym ciśnieniem tętniczym krwi <90 mmHg
• otrzymujących duże dawki leków rozszerzających naczynia
• ze stężeniem kreatyniny w surowicy 1,7 mg/dl (>150 μmol/l)
• w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)¹⁰

U pacjentów z podwyższonym ryzykiem objawowego niedociśnienia tętniczego konieczne jest wyrównanie zaburzeń przed rozpoczęciem podawania lizynoprylu i, jeśli to możliwe, zmniejszenie dawki leku moczopędnego. Należy kontrolować wpływ pierwszej dawki lizynoprylu na ciśnienie tętnicze oraz zastosować małe dawki początkowe (2,5 mg na dobę), podawane pod ścisłym nadzorem lekarskim. Największe obniżenie ciśnienia krwi występuje w przybliżeniu po 6-8 godzinach od podania dawki początkowej.¹¹

W leczeniu podtrzymującym dawkę początkową należy zwiększać stopniowo w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi od 5 do 20 mg na dobę. W badaniach klinicznych dawki były zwiększane co 4 tygodnie. Nie należy zwiększać kolejnych dawek lizynoprylu o więcej niż 10 mg. Wielkość dawki należy dostosowywać do skuteczności działania leku, oceniając nasilenie objawów niewydolności serca.¹²

Ostry zawał mięśnia sercowego

Leczenie lizynoprylem można rozpocząć w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia objawów zawału. Schemat dawkowania jest następujący:

1. Początkowo należy podać 5 mg
2. Po 24 godzinach kolejne 5 mg
3. Po upływie 48 godzin 10 mg
4. Następnie należy utrzymywać dawkę 10 mg jeden raz na dobę¹³

Pacjenci z ciśnieniem skurczowym 120 mmHg lub mniejszym powinni otrzymać mniejszą dawkę lizynoprylu, tj. 2,5 mg. W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego (utrzymujące się ponad 1 godzinę ciśnienie skurczowe <90 mmHg), produkt należy odstawić. Leczenie należy prowadzić przez 6 tygodni.¹⁴

Korzyść z leczenia jest prawdopodobnie największa u pacjentów z rozległym zawałem serca i objawami niewydolności lewej komory serca. Pacjenci, u których nasilają się objawy niewydolności serca, powinni kontynuować leczenie lizynoprylem, stosując dawkowanie, jak w niewydolności serca.¹⁵

U pacjentów z ostrym zawałem serca i zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy krwi większe niż 2 mg/dl [177 mikromol/l]) leczenie lizynoprylem należy rozpoczynać ostrożnie. Nie ustalono zasad dawkowania lizynoprylu u pacjentów z ostrym zawałem serca i współwystępującą ciężką niewydolnością nerek.¹⁶

Mikroalbuminuria w przebiegu nefropatii cukrzycowej

Dawka początkowa w leczeniu mikroalbuminurii wynosi 2,5 mg lizynoprylu na dobę. U chorych z prawidłowym ciśnieniem tętniczym krwi i cukrzycą insulinozależną zwykle stosuje się 10 mg na dobę. Dawka dobowa może być zwiększona do 20 mg w celu osiągnięcia ciśnienia rozkurczowego <75 mmHg.¹⁷

U chorych z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą insulinoniezależną zwykle stosuje się 10 mg na dobę. W razie konieczności dawkę dobową można zwiększyć do 20 mg w celu osiągnięcia ciśnienia rozkurczowego <90 mmHg.¹⁸

Niewydolność nerek

Produkt LisiHEXAL należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Pacjenci poddawani dializie mogą otrzymywać zwykłą dawkę lizynoprylu w dniach wykonywania dializy. W dniach bez dializy dawkowanie powinno być ustalane w zależności od ciśnienia tętniczego krwi.¹⁹

* Należy zachować szczególną ostrożność u tych pacjentów.²⁰

Maksymalna dobowa dawka podtrzymująca lizynoprylu u pacjentów z niewydolnością nerek wynosi 40 mg.²¹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci w wieku powyżej 6 lat z nadciśnieniem tętniczym, natomiast brak danych dotyczących innych wskazań. Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci w innych wskazaniach niż nadciśnienie tętnicze.²²

Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²).²³