Właściwości farmakokinetyczne
Linefor 25 mg

Właściwości farmakokinetyczne pregabaliny

Właściwości farmakokinetyczne pregabaliny charakteryzują się stabilnym profilem, który jest podobny zarówno u zdrowych ochotników, jak i u pacjentów z padaczką przyjmujących leki przeciwpadaczkowe oraz pacjentów cierpiących na ból przewlekły. Farmakokinetyka leku w stanie stacjonarnym wykazuje wysoką przewidywalność i stosunkowo małe międzyosobnicze różnice (<20%).<sup data-drug="Linefor" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Farmakokinetyka pregabaliny w stanie stacjonarnym jest podobna u zdrowych ochotników, pacjentów z padaczką otrzymujących leki przeciwpadaczkowe oraz pacjentów z bólem przewlekłym. […] Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce leku są małe (1

Wchłanianie pregabaliny

Pregabalina po podaniu doustnym na czczo wchłania się szybko, osiągając maksymalne stężenia w osoczu już w ciągu 1 godziny po podaniu, zarówno przy dawce pojedynczej, jak i dawkach wielokrotnych. Biodostępność po podaniu doustnym jest bardzo wysoka i wynosi ≥90%, co jest istotną zaletą tego leku. Wartość ta jest niezależna od dawki, co zapewnia przewidywalność działania leczniczego. Stan stacjonarny po podaniu dawek wielokrotnych zostaje osiągnięty w okresie 24-48 godzin.²

Warto zauważyć, że podawanie pregabaliny z pokarmem wpływa na szybkość jej wchłaniania, powodując zmniejszenie maksymalnego stężenia (Cmax) o około 25-30% oraz opóźnienie czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) o około 2,5 godziny. Jednakże z klinicznego punktu widzenia podawanie leku wraz z pokarmem nie wywiera istotnego wpływu na całkowity stopień wchłaniania pregabaliny.³

Dystrybucja pregabaliny

Badania przedkliniczne wykazały, że pregabalina posiada zdolność przenikania przez barierę krew-mózg u myszy, szczurów i małp. Ponadto, lek przenika przez łożysko u szczurów i jest obecny w mleku karmiących samic. U ludzi po podaniu doustnym pozorna objętość dystrybucji pregabaliny wynosi około 0,56 l/kg. Istotną cechą farmakokinetyczną jest fakt, że pregabalina nie wiąże się z białkami osocza, co eliminuje ryzyko interakcji z innymi lekami na poziomie wiązania z białkami.⁴

Metabolizm pregabaliny

Pregabalina charakteryzuje się minimalnym metabolizmem w organizmie człowieka. Po podaniu dawki pregabaliny znakowanej radioaktywnie, około 98% radioaktywności wykrywano w moczu w postaci niezmienionej substancji czynnej. Główny metabolit – N-metylowa pochodna pregabaliny – stanowi zaledwie 0,9% podanej dawki. W badaniach przedklinicznych nie obserwowano racemizacji S-enancjomeru pregabaliny do R-enancjomeru.⁵

Eliminacja pregabaliny

Pregabalina jest wydalana z organizmu głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 6,3 godziny. Klirensy osoczowy i nerkowy pregabaliny są wprost proporcjonalne do klirensu kreatyniny, co ma istotne znaczenie kliniczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku takich pacjentów konieczne jest dostosowanie dawki, podobnie jak u osób poddawanych dializoterapii.⁶

Liniowość farmakokinetyki

W zalecanym zakresie dawek dobowych farmakokinetyka pregabaliny ma charakter liniowy, co oznacza, że stężenie leku w osoczu jest proporcjonalne do zastosowanej dawki. Ta właściwość, w połączeniu z możliwością przewidywania farmakokinetyki po podaniu dawek wielokrotnych na podstawie danych z dawki jednorazowej, eliminuje potrzebę rutynowego monitorowania stężenia pregabaliny w osoczu.⁷

Wpływ czynników demograficznych i fizjologicznych na farmakokinetykę pregabaliny

Wpływ płci

Badania kliniczne wskazują, że płeć nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na stężenia pregabaliny w osoczu, co eliminuje potrzebę dostosowania dawkowania w zależności od płci pacjenta.⁸

Zaburzenia czynności nerek

Z uwagi na fakt, że klirens pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny, zaburzenia czynności nerek istotnie wpływają na farmakokinetykę leku. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki. Pregabalina jest skutecznie usuwana z osocza podczas hemodializy – po 4-godzinnym zabiegu stężenie leku w osoczu zostaje zmniejszone o około 50%, co wymaga podania dawki dodatkowej po zakończeniu zabiegu.⁹

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących farmakokinetyki pregabaliny u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Jednakże, biorąc pod uwagę fakt, że lek nie podlega istotnemu metabolizmowi i jest wydalany głównie w postaci niezmienionej przez nerki, zaburzenia czynności wątroby nie powinny w znaczący sposób wpływać na stężenie pregabaliny w osoczu.¹⁰

Dzieci i młodzież

Farmakokinetykę pregabaliny oceniano u dzieci i młodzieży z padaczką w różnych grupach wiekowych (od 1 miesiąca do 16 lat) stosując dawki 2,5, 5, 10 i 15 mg/kg masy ciała na dobę. Obserwowano następujące charakterystyczne cechy:¹¹

• Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia pregabaliny w osoczu po podaniu doustnym na czczo był podobny we wszystkich grupach wiekowych i wynosił od 0,5 godziny do 2 godzin od podania dawki¹²
• Parametry farmakokinetyczne Cmax i AUC dla pregabaliny wzrastały liniowo wraz ze zwiększaniem dawki w każdej badanej grupie wiekowej¹³
• U dzieci o masie ciała poniżej 30 kg wartość AUC była niższa o 30%, ponieważ klirens skorygowany względem masy ciała był o 43% większy niż u pacjentów o masie ciała ≥30 kg¹⁴
• Okres półtrwania pregabaliny w końcowej fazie eliminacji wynosił średnio od 3 do 4 godzin u dzieci do 6 lat i od 4 do 6 godzin u pacjentów w wieku 7 lat i starszych¹⁵

Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że klirens kreatyniny był istotną współzmienną wpływającą na klirens pregabaliny po podaniu doustnym, natomiast masa ciała istotnie wpływała na pozorną objętość dystrybucji po podaniu doustnym. Zależności te były podobne zarówno u dzieci i młodzieży, jak i u pacjentów dorosłych. Należy zaznaczyć, że nie ustalono farmakokinetyki pregabaliny u pacjentów poniżej 3 miesiąca życia.¹⁶

Osoby w podeszłym wieku

Klirens pregabaliny zmniejsza się wraz z wiekiem, co jest zgodne z fizjologicznym zmniejszeniem klirensu kreatyniny obserwowanym u osób starszych. W związku z tym, u pacjentów w podeszłym wieku, u których doszło do związanego z wiekiem pogorszenia czynności nerek, może być wymagane zmniejszenie dawki pregabaliny.¹⁷

Kobiety karmiące piersią

Farmakokinetykę pregabaliny badano u kobiet karmiących piersią co najmniej 12 tygodni po porodzie przy dawkowaniu 150 mg co 12 godzin (300 mg na dobę). Laktacja miała niewielki lub żaden wpływ na farmakokinetykę leku. Pregabalina przenikała do mleka matki, a jej średnie stężenie w stanie stacjonarnym wynosiło około 76% stężenia występującego w osoczu matki.¹⁸

Szacunkowa dawka pregabaliny przyjmowana przez dziecko z mlekiem matki (przy założeniu średniego dziennego spożycia mleka 150 ml/kg masy ciała na dobę) u kobiet przyjmujących dawkę 300 mg na dobę wynosi 0,31 mg/kg masy ciała na dobę, a przy maksymalnej dawce 600 mg na dobę – 0,62 mg/kg masy ciała na dobę. Te szacunkowe dawki stanowią około 7% łącznej dawki dobowej przyjętej przez matkę, w przeliczeniu na mg/kg masy ciała.¹⁹