Dawkowanie i sposób podawania – Lenalidomide Grindeks 25 mg

Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Grindeks 25 mg

Leczenie lenalidomidem wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, szczególnie u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim (NDMM) oraz chłoniakiem grudkowym. Dawkowanie lenalidomidu jest dostosowywane do wskazań klinicznych i stanu pacjenta, z uwzględnieniem parametrów hematologicznych, takich jak bezwzględna liczba neutrofili (ANC) i liczba płytek krwi. Nie wolno rozpoczynać terapii przy ANC < 1,0 x 10⁹/l i/lub liczbie płytek < 50 x 10⁹/l (lub < 75 x 10⁹/l w leczeniu podtrzymującym po ASCT). Standardowa dawka początkowa dla NDMM niekwalifikujących się do przeszczepienia wynosi 25 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-21 28-dniowych cykli, często w skojarzeniu z deksametazonem (40 mg w dniach 1, 8, 15, 22). W schemacie z bortezomibem dawka lenalidomidu to 25 mg w dniach 1-14 21-dniowych cykli, a bortezomib podawany jest podskórnie w dawce 1,3 mg/m² dwa razy w tygodniu. W przypadku leczenia skojarzonego z melfalanem i prednizonem stosuje się 10 mg lenalidomidu w dniach 1-21, melfalan 0,18 mg/kg i prednizon 2 mg/kg w dniach 1-4. Dawkowanie wymaga modyfikacji w przypadku neutropenii i trombocytopenii, z tabelarycznym schematem zmniejszania dawek od 25 mg do 2,5 mg w zależności od stopnia toksyczności i wskazania.

Pobierz ChPL PDF Lenalidomide Grindeks – Kapsułki twarde – 25 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Grindeks

Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim (NDMM)
Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji choroby
Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po ASCT
Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)

Modyfikacje dawkowania w przypadku toksyczności

Trombocytopenia i neutropenia
Postępowanie w zespole rozpadu guza (TLS)
Postępowanie w reakcji typu „tumour flare” (TFR)
Inne działania toksyczne

Dostosowanie dawki w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Sposób podawania

Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

lenalidomid

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Grindeks

Leczenie preparatem Lenalidomide Grindeks musi być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w terapiach przeciwnowotworowych. Modyfikacja dawki powinna opierać się na obserwacjach klinicznych oraz wynikach badań laboratoryjnych. W przypadku wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu granulocytów (G-CSF) w postępowaniu terapeutycznym¹.

Pacjent, który zapomniał przyjąć lek w wyznaczonym czasie, może przyjąć pominiętą dawkę, jeżeli upłynęło mniej niż 12 godzin od wyznaczonej pory. Jeśli od planowanego czasu przyjęcia leku minęło ponad 12 godzin, nie należy przyjmować pominiętej dawki, a kolejną dawkę przyjąć następnego dnia zgodnie z harmonogramem².

Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim (NDMM)

Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać przy bezwzględnej liczbie neutrofilów (ANC) poniżej 1,0 x 10⁹/l i/lub liczbie płytek krwi poniżej 50 x 10⁹/l³.

Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do progresji choroby

Dla pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Leczenie można kontynuować do progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji⁴.

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

W schemacie skojarzonym z bortezomibem i deksametazonem dla pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia, początkowa dawka lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu. Bortezomib podaje się podskórnie w dawce 1,3 mg/m² dwa razy w tygodniu (dni 1, 4, 8 i 11) każdego 21-dniowego cyklu⁵.

Po zakończeniu maksymalnie 8 cykli (24 tygodnie) leczenia początkowego, zaleca się kontynuację terapii lenalidomidem w dawce 25 mg doustnie w dniach 1-21 z deksametazonem w powtarzanych 28-dniowych cyklach do progresji choroby⁶.

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

Dla pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia, leczenie obejmuje do 9 cykli w dawce 10 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg mc. doustnie w dniach 1-4, a prednizon w dawce 2 mg/kg mc. doustnie również w dniach 1-4 każdego 28-dniowego cyklu⁷.

Po ukończeniu 9 cykli lub w przypadku nietolerancji leczenia skojarzonego, pacjenci otrzymują lenalidomid w monoterapii w dawce 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby⁸.

Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po ASCT

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) u pacjentów bez objawów progresji. Nie wolno rozpoczynać leczenia przy ANC poniżej 1,0 x 10⁹/l i/lub liczbie płytek krwi poniżej 75 x 10⁹/l⁹.

Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w sposób ciągły (dni 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg raz na dobę, jeśli jest dobrze tolerowana¹⁰.

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)

Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać przy ANC poniżej 1,0 x 10⁹/l i/lub liczbie płytek krwi poniżej 50 x 10⁹/l, chyba że jest to spowodowane naciekiem szpiku kostnego przez chłoniaka¹¹.

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Rytuksymab podaje się dożylnie w dawce 375 mg/m² pc. co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu cykli 2-5¹².

Modyfikacje dawkowania w przypadku toksyczności

Trombocytopenia i neutropenia

W przypadku wystąpienia trombocytopenii, leczenie lenalidomidem należy przerwać i kontrolować morfologię krwi. W zależności od wskazania i stopnia nasilenia trombocytopenii stosuje się odpowiednie modyfikacje dawkowania¹³.

Przy neutropenii leczenie lenalidomidem należy przerwać i monitorować ANC. W zależności od stopnia neutropenii oraz współistniejących objawów toksyczności, po normalizacji parametrów można wznowić leczenie w odpowiednio dostosowanej dawce. W niektórych przypadkach wskazane jest zastosowanie czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF)¹⁴.

**Tabela 1. Modyfikacja dawki w przypadku trombocytopenii w leczeniu szpiczaka mnogiego**
Liczba płytek krwi	Zalecane postępowanie
Zmniejszenie do < 25 x 10⁹/l	Przerwać podawanie lenalidomidu do końca cyklu
Powrót do ≥ 50 x 10⁹/l	W następnym cyklu leczenia zmniejszyć dawkę lenalidomidu o jeden poziom

**Tabela 2. Modyfikacja dawki w przypadku neutropenii w leczeniu szpiczaka mnogiego**
Bezwzględna liczba neutrofili (ANC)	Zalecane postępowanie
Zmniejszenie do < 0,5 x 10⁹/l	Przerwać leczenie lenalidomidem
Powrót do ≥ 1 x 10⁹/l, gdy neutropenia jest jedynym objawem toksyczności	Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l, gdy występuje zależna od dawki toksyczność hematologiczna inna niż neutropenia	Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z poziomu -1 raz na dobę
Przy każdym kolejnym zmniejszeniu do < 0,5 x 10⁹/l	Przerwać leczenie lenalidomidem
Powrót do ≥ 0,5 x 10⁹/l	Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce z następnego niższego poziomu dawkowania, raz na dobę

**Tabela 3. Schematy zmniejszania dawki w poszczególnych wskazaniach**
Poziom dawki	NDMM z deksametazonem	NDMM z bortezomibem i deksametazonem	NDMM z melfalanem i prednizonem	Leczenie podtrzymujące po ASCT	Chłoniak grudkowy
Dawka początkowa	25 mg	25 mg	10 mg	10 mg	20 mg
Poziom dawki -1	20 mg	20 mg	7,5 mg	5 mg	15 mg
Poziom dawki -2	15 mg	15 mg	5 mg	5 mg (dni 1-21 co 28 dni)	10 mg
Poziom dawki -3	10 mg	10 mg	2,5 mg	Nie dotyczy	5 mg
Poziom dawki -4	5 mg	5 mg	Nie dotyczy	Nie dotyczy	Nie dotyczy
Poziom dawki -5	2,5 mg	Nie dotyczy	Nie dotyczy	Nie dotyczy	Nie dotyczy

Postępowanie w zespole rozpadu guza (TLS)

W chłoniaku grudkowym (FL) wszyscy pacjenci powinni otrzymać profilaktykę zespołu rozpadu guza (allopurynol, rasburykaza lub równoważne leki) oraz odpowiednie nawodnienie w pierwszym tygodniu pierwszego cyklu leczenia¹⁵.

Należy monitorować parametry biochemiczne co tydzień w pierwszym cyklu oraz według wskazań klinicznych. W przypadku TLS objawowego 2-4 stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień. Po normalizacji zaburzeń elektrolitowych można wznowić leczenie w niższej dawce¹⁶.

Postępowanie w reakcji typu „tumour flare” (TFR)

W chłoniaku grudkowym, u pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia, lenalidomid można stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Można rozważyć leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), kortykosteroidami i/lub opioidowymi lekami przeciwbólowymi¹⁷.

Przy reakcji typu „tumour flare” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i zastosować NLPZ, kortykosteroidy i/lub opioidowe leki przeciwbólowe. Po złagodzeniu objawów do ≤ 1. stopnia można wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce¹⁸.

Inne działania toksyczne

W przypadku innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z lenalidomidem, należy przerwać leczenie i wznowić je w niższej dawce po złagodzeniu objawów toksyczności do ≤ 2. stopnia¹⁹.

Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Leczenie należy całkowicie przerwać w przypadku obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki złuszczającej lub z pęcherzami, a także przy podejrzeniu poważnych reakcji skórnych (SJS, TEN, DRESS)²⁰.

Dostosowanie dawki w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność podczas ustalania dawki i regularnie kontrolować czynność nerek. Stan pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych wymaga dokładnej oceny przed podjęciem decyzji o leczeniu²¹.

W grupie pacjentów powyżej 75 lat z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem i deksametazonem, dawką początkową deksametazonu jest 20 mg raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu²².

Należy mieć na uwadze, że pacjenci w wieku powyżej 75 lat z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim mogą gorzej tolerować leczenie skojarzone lenalidomidem i częściej w tej grupie występują ciężkie działania niepożądane oraz przerwanie leczenia z powodu nietolerancji²³.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Ponieważ lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy dobrać odpowiednią dawkę oraz monitorować czynność nerek²⁴.

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim lub chłoniakiem grudkowym dostosowanie dawki nie jest konieczne. Zalecane dostosowanie dawki początkowej u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek przedstawiono w poniższej tabeli²⁵.

**Tabela 4. Dostosowanie dawki dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek**
Czynność nerek (CLcr)	Szpiczak mnogi	Chłoniak grudkowy
Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ CLcr < 50 ml/min)	10 mg raz na dobę¹	10 mg raz na dobę¹,²
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLcr < 30 ml/min, bez konieczności dializy)	7,5 mg raz na dobę²	Brak danych³
Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (CLcr < 30 ml/min, pacjent wymaga dializ)	5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie	Brak danych³

¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i dobrej tolerancji.
² W krajach, gdzie dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.
³ Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD wykluczano z udziału w badaniu.²⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania²⁷.

Sposób podawania

Kapsułki Lenalidomide Grindeks należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze w wyznaczonych dniach. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani żuć. Należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą, z posiłkiem lub bez²⁸.

Aby wyjąć kapsułkę z blistra, należy ją nacisnąć wyłącznie z jednej strony, co zmniejsza ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia²⁹.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.