Specjalne ostrzeżenia
Lamegom
Lamegom (agomelatyna 25 mg) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym przypadki niewydolności wątroby, zapalenia wątroby oraz istotnego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz przekraczających 10-krotność górnej granicy normy). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby, a leczenie nie powinno być inicjowane u pacjentów z wartościami AlAT i/lub AspAT >3x ULN. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby, takimi jak otyłość, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, cukrzyca, nadużywanie alkoholu oraz stosowanie innych leków hepatotoksycznych. Kontrole enzymów wątrobowych powinny być przeprowadzane przed leczeniem oraz w 3., 6., 12. i 24. tygodniu terapii, a także po każdej zmianie dawki. W przypadku objawów uszkodzenia wątroby lub wzrostu aminotransferaz >3x ULN, leczenie należy natychmiast przerwać i monitorować enzymy do normalizacji.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Lamegom
- Monitorowanie czynności wątroby
- Postępowanie przed rozpoczęciem terapii
- Wskazania do natychmiastowego przerwania leczenia
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Choroba afektywna dwubiegunowa, mania i hipomania
- Ryzyko samobójstwa
- Interakcje z inhibitorami CYP1A2
- Zawartość sodu
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Lamegom
Lamegom (agomelatyna 25 mg) wymaga szczególnej uwagi lekarza prowadzącego ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tego leku oraz środków ostrożności, które należy podjąć podczas terapii.1
Monitorowanie czynności wątroby
Podczas stosowania agomelatyny odnotowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność wątroby (w niektórych przypadkach zakończoną zgonem lub wymagającą przeszczepienia wątroby), istotne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (powyżej 10-krotnej wartości górnej granicy normy), zapalenie wątroby oraz żółtaczkę. Większość tych przypadków występowała w pierwszych miesiącach leczenia. Mechanizm uszkodzenia dotyczy głównie hepatocytów, przy czym aktywność aminotransferaz zwykle normalizuje się po odstawieniu leku.2
Postępowanie przed rozpoczęciem terapii
Przed włączeniem agomelatyny należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby, takimi jak:3
- Otyłość lub nadwaga – ze względu na zwiększone obciążenie metaboliczne wątroby
- Niealkoholowa choroba stłuszczeniowa wątroby – stan predysponujący do dalszych uszkodzeń
- Cukrzyca – zwiększająca ryzyko stłuszczenia i uszkodzenia wątroby
- Zaburzenia związane ze spożywaniem alkoholu lub spożywanie znacznych ilości alkoholu
- Jednoczesne stosowanie innych leków hepatotoksycznych
U takich pacjentów agomelatynę można zalecać wyłącznie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. U wszystkich pacjentów obowiązkowe jest przeprowadzenie badań czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia. Terapii nie należy rozpoczynać u pacjentów z wyjściowymi wartościami AlAT i/lub AspAT przekraczającymi 3-krotność górnej granicy normy.Schemat monitorowania funkcji wątroby
Obowiązkowe kontrole aktywności enzymów wątrobowych należy przeprowadzać według następującego schematu:6 Każdorazowo przy zwiększaniu dawki leku należy ponownie przeprowadzić badania czynności wątroby z taką samą częstotliwością jak podczas inicjacji leczenia. W przypadku stwierdzenia podwyższonej aktywności aminotransferaz, kontrolne badania należy wykonać w ciągu 48 godzin.7 Terapię agomelatyną należy bezwzględnie przerwać w następujących przypadkach:8 Po przerwaniu leczenia należy regularnie kontrolować aktywność aminotransferaz aż do ich normalizacji.9 Nie zaleca się stosowania agomelatyny u pacjentów poniżej 18. roku życia z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne z innymi lekami przeciwdepresyjnymi wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych (próby samobójcze, myśli samobójcze) oraz wrogości (agresja, sprzeciw, gniew) u dzieci i młodzieży w porównaniu do placebo.10 Agomelatyna nie powinna być stosowana u pacjentów w wieku ≥75 lat ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.11 Dodatkowo, agomelatyna nie powinna być stosowana w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, ponieważ nie ustalono u nich bezpieczeństwa i skuteczności tego leku.12 U pacjentów z rozpoznaną chorobą afektywną dwubiegunową lub z epizodami manii albo hipomanii w wywiadzie należy zachować szczególną ostrożność. Leczenie agomelatyną należy przerwać natychmiast po wystąpieniu objawów manii.13 Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczeń i samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do momentu osiągnięcia znaczącej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w pierwszych tygodniach leczenia, a nawet dłużej, pacjentów należy uważnie obserwować do czasu wystąpienia wyraźnej poprawy klinicznej.14 Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub przejawiający znacznego stopnia skłonności samobójcze przed rozpoczęciem leczenia – należą oni do grupy podwyższonego ryzyka myśli i prób samobójczych. Metaanaliza badań klinicznych dotyczących leków przeciwdepresyjnych wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat w porównaniu z placebo.15 W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii oraz po zmianach dawki, pacjenci powinni być ściśle obserwowani, szczególnie ci z grupy wysokiego ryzyka. Zarówno pacjentów, jak i ich opiekunów należy poinformować o konieczności monitorowania wszelkich objawów klinicznego pogorszenia stanu, zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu. W przypadku wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.16 Podczas jednoczesnego stosowania agomelatyny z umiarkowanymi inhibitorami enzymu CYP1A2 (np. propranololem, enoksacyną) należy zachować ostrożność, ponieważ może to prowadzić do zwiększonej ekspozycji na agomelatynę i związanego z tym ryzyka działań niepożądanych.17 Produkt leczniczy Lamegom zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”, co jest istotną informacją dla pacjentów na diecie z kontrolowaną zawartością sodu.18
Moment badania
Uzasadnienie
Przed rozpoczęciem leczenia
Ocena wyjściowa funkcji wątroby
Po około 3 tygodniach
Wczesna kontrola potencjalnych nieprawidłowości
Po około 6 tygodniach
Koniec ostrej fazy leczenia
Po około 12 tygodniach
Kontrola w fazie podtrzymującej
Po około 24 tygodniach
Koniec fazy podtrzymującej
Później
Według wskazań klinicznych
Wskazania do natychmiastowego przerwania leczenia
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Choroba afektywna dwubiegunowa, mania i hipomania
Ryzyko samobójstwa
Interakcje z inhibitorami CYP1A2
Zawartość sodu
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania