Właściwości farmakokinetyczne ketoprofenu

Ketoprofen, jako substancja czynna leku Ketonal DUO (150 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który wynika zarówno z właściwości samej substancji, jak i zastosowanej technologii podwójnych peletek zapewniającej dwufazowe uwalnianie leku. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych ketoprofenu z podziałem na kluczowe procesy.¹

Technologia formulacji leku

Ketonal DUO charakteryzuje się innowacyjną postacią farmaceutyczną. Kapsułki zawierają dwa rodzaje peletek o odmiennej charakterystyce uwalniania:²

• 60% stanowią białe peletki standardowe – zapewniające szybkie, natychmiastowe uwalnianie substancji czynnej
• 40% stanowią żółte peletki powlekane – zapewniające powolne, przedłużone uwalnianie ketoprofenu

Dzięki takiemu zaprojektowaniu formulacji, Ketonal DUO zapewnia zarówno szybki początek działania, jak i przedłużony efekt terapeutyczny.³

Wchłanianie

Ketoprofen wykazuje bardzo dobre właściwości w zakresie absorpcji z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym charakteryzuje się:⁴

• Wysoką biodostępnością wynoszącą 90%⁵
• Maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 9036,64 ng/ml, osiąganym po około 1,76 godziny od przyjęcia leku w dawce 150 mg w postaci kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu⁶

Na proces wchłaniania ketoprofenu wpływ mają czynniki związane z przyjmowaniem pokarmu:⁷

• Spożycie pokarmu nie wpływa na całkowitą biodostępność leku (AUC), ale może spowolnić szybkość wchłaniania
• Pożywienie bogate w tłuszcze nie zmienia biodostępności ani maksymalnego stężenia (Cmax) ketoprofenu, powoduje natomiast opóźnienie w osiągnięciu stężenia maksymalnego

Warto podkreślić, że jednoczesne przyjmowanie ketoprofenu z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy lub innymi produktami wpływającymi na pH soku żołądkowego nie modyfikuje szybkości ani stopnia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego.⁸

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu ketoprofen wykazuje następujące właściwości dystrybucyjne:⁹

• Wysokie wiązanie z białkami osocza – 99%, głównie z albuminą
• Niewielką objętość dystrybucji tkankowej wynoszącą 0,1 l/kg
• Zdolność przenikania do płynu maziowego, gdzie osiąga stężenie stanowiące 30% stężenia w osoczu – co ma istotne znaczenie w terapii schorzeń reumatycznych

Metabolizm

Ketoprofen podlega intensywnym procesom metabolicznym w wątrobie. Głównym szlakiem metabolicznym jest:¹⁰

• Sprzęganie z kwasem glukuronowym (glukuronidacja), prowadzące do powstawania glukuronidu ketoprofenu

Powstały w wyniku sprzęgania glukuronid ketoprofenu charakteryzuje się niestabilnością i może stanowić potencjalny rezerwuar substancji macierzystej. Ma to szczególne znaczenie u pacjentów z niewydolnością nerek, u których metabolit glukuronidowy może kumulować się w surowicy i ulegać ponownej konwersji do związku macierzystego.¹¹

Dane literaturowe wskazują, że stężenie glukuronidów w osoczu zdrowych osób dorosłych jest niewielkie, natomiast wyższe stężenia obserwuje się u osób w podeszłym wieku, co prawdopodobnie wynika ze zmniejszonego wydalania nerkowego.¹²

W procesie metabolizmu ketoprofenu powstaje również hydroksylowany pochodny metabolit, który nie wykazuje aktywności farmakologicznej. Nie stwierdzono obecności aktywnych metabolitów ketoprofenu.¹³

Eliminacja

Ketoprofen jest eliminowany z organizmu głównie drogą nerkową:¹⁴

• 60-70% ketoprofenu wydala się z moczem, głównie w postaci metabolitów sprzężonych (glukuronidów)
• Mniej niż 10% ketoprofenu wydalane jest w postaci niezmienionej z kałem

Klirens ketoprofenu z osocza wynosi około 0,08 l/kg/godzinę, co świadczy o umiarkowanej szybkości eliminacji substancji z organizmu.¹⁵

Parametry farmakokinetyczne