Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Iwabradyna Synthon 2,5 mg

Przedkliniczne badania iwabradyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych czy rakotwórczych. W badaniach wielokrotnego podawania u różnych gatunków nie stwierdzono szczególnych zagrożeń dla ludzi. W ocenie wpływu na rozrodczość nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów. Jednak podczas podawania iwabradyny w okresie organogenezy u ciężarnych samic szczurów i królików, przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych stosowanych u ludzi, odnotowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurów oraz sporadyczne przypadki wrodzonego braku palców u królików.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania iwabradyny

Kompleksowe badania przedkliniczne iwabradyny dostarczają szczegółowych informacji dotyczących jej profilu bezpieczeństwa w różnych aspektach farmakologicznych i toksykologicznych. Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.1

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

W ramach badań nad toksycznym wpływem na rozrodczość nie odnotowano wpływu iwabradyny na płodność u samców ani samic szczurów.2 Jednak istotne obserwacje poczyniono podczas badań prowadzonych w okresie organogenezy. Podając iwabradynę ciężarnym samicom różnych gatunków zwierząt w fazie organogenezy, przy narażeniu na poziomie podobnym do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi, wykazano zwiększenie częstości występowania wad serca u płodów szczurów. Ponadto u królików zaobserwowano niewielką liczbę płodów z wrodzonym brakiem jednego lub więcej palców.3

Badania długoterminowe i efekty okulistyczne

W badaniach długoterminowych u psów, którym podawano iwabradynę przez okres jednego roku w różnych dawkach (2, 7 lub 24 mg/kg masy ciała na dobę), zaobserwowano przemijające zmiany w siatkówce. Co istotne, zmiany te nie były związane z wystąpieniem trwałego uszkodzenia struktur oka.4 Obserwowane efekty są zgodne z działaniem farmakodynamicznym iwabradyny, związanym z jej wpływem na prądy Ih aktywowane hiperpolaryzacją w siatkówce. Warto podkreślić, że prądy te wykazują duże podobieństwo do prądu If, który pełni rolę stymulatora serca, co wyjaśnia mechanizm obserwowanych zmian siatkówkowych.5

Należy również zaznaczyć, że inne badania nad działaniem leku po długotrwałym podawaniu oraz nad działaniem rakotwórczym nie wykazały klinicznie istotnych zmian, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa iwabradyny w długim okresie stosowania.6

Wpływ na środowisko naturalne

W ramach kompleksowej oceny bezpieczeństwa leku przeprowadzono również ocenę ryzyka dla środowiska dotyczącego iwabradyny, zgodnie z obowiązującymi europejskimi wytycznymi. Wyniki tej analizy jednoznacznie wskazują na brak ryzyka dla środowiska ze strony iwabradyny oraz na brak zagrożenia dla ekosystemu.7

Rodzaj badania przedklinicznego Gatunek zwierząt Główne obserwacje
Toksyczność po podaniu wielokrotnym Różne gatunki Brak szczególnego zagrożenia dla ludzi
Genotoksyczność Testy in vitro i in vivo Brak działania genotoksycznego
Potencjalne działanie rakotwórcze Różne gatunki Brak działania rakotwórczego
Wpływ na rozrodczość – płodność Szczury Brak wpływu na płodność samców i samic
Wpływ na rozwój płodu Szczury Zwiększona częstość wad serca u płodów
Wpływ na rozwój płodu Króliki Pojedyncze przypadki wrodzonego braku palców
Długotrwałe badania okulistyczne Psy Przemijające zmiany w siatkówce (dawki: 2, 7, 24 mg/kg/dobę)
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl