Dawkowanie i sposób podawania leku Ictady

Terapię z wykorzystaniem leku Ictady powinna inicjować osoba posiadająca doświadczenie w leczeniu zakażeń HIV i/lub przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Produkt leczniczy ma formę tabletek powlekanych zawierających 245 mg tenofowiru dizoproksylu (w postaci bursztynianu).¹

Dawkowanie w zakażeniu HIV-1 i przewlekłym zapaleniu wątroby typu B

Dorośli i młodzież w wieku od 12 do <18 lat o masie ciała ≥35 kg: Zalecana dawka to jedna tabletka 245 mg przyjmowana raz na dobę, doustnie, wraz z posiłkiem.²

Decyzja o leczeniu nastolatków powinna być podejmowana po starannym rozważeniu indywidualnych potrzeb pacjenta oraz aktualnych wytycznych leczenia, z uwzględnieniem danych histologicznych z początku terapii. Należy rozważyć bilans korzyści wynikających z długotrwałej supresji wirusa w stosunku do potencjalnego ryzyka związanego z przedłużonym leczeniem, w tym ryzykiem pojawienia się opornego wirusa HBV oraz niepewności dotyczących długotrwałego wpływu toksycznego na kości i nerki.³

Czas trwania leczenia w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B

Optymalny czas trwania leczenia nie został określony. Przerwanie terapii można rozważyć w następujących okolicznościach:⁴

• U pacjentów z dodatnim wynikiem HBeAg bez marskości wątroby – leczenie należy prowadzić przez co najmniej 12 miesięcy po potwierdzeniu serokonwersji HBe (zanik HBeAg i DNA HBV z wykryciem przeciwciał anty-HBe potwierdzonym w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępach 3-6 miesięcy) lub do serokonwersji HBs lub utraty skuteczności. Po przerwaniu leczenia należy regularnie kontrolować aktywność AlAT i miana DNA HBV w celu wykrycia późnego nawrotu wirusologicznego.⁵
• U pacjentów z ujemnym wynikiem HBeAg, bez marskości wątroby – leczenie należy prowadzić co najmniej do wystąpienia serokonwersji HBs lub utraty skuteczności. Przerwanie leczenia można rozważyć po osiągnięciu stabilnej supresji wirusologicznej (tj. przez co najmniej 3 lata), pod warunkiem prowadzenia okresowych kontroli aktywności AlAT i DNA HBV po przerwaniu leczenia.⁶

W przypadku przedłużonego leczenia trwającego ponad 2 lata zalecana jest regularna ocena stanu pacjenta w celu potwierdzenia, że kontynuowanie wybranej terapii pozostaje odpowiednie.⁷

Uwaga: Nie zaleca się przerywania leczenia u pacjentów dorosłych z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością wątroby.⁸

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci w wieku od 2 do <12 lat, zakażonych HIV-1 lub przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B, zaleca się stosowanie mniejszych dawek tenofowiru dizoproksylu. Ponieważ produkt Ictady jest dostępny wyłącznie w postaci tabletek powlekanych o mocy 245 mg, nie jest odpowiedni dla dzieci w tej grupie wiekowej – należy wtedy poszukać innych, odpowiednich postaci leku.⁹

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tenofowiru dizoproksylu u dzieci poniżej 2 lat zakażonych HIV-1 i przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B.¹⁰

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

W przypadku pominięcia dawki leku Ictady należy przestrzegać następujących zasad:

• Jeżeli od zwykłej pory przyjmowania dawki minęło mniej niż 12 godzin – pacjent powinien jak najszybciej przyjąć lek z posiłkiem i powrócić do ustalonego schematu dawkowania.¹¹
• Jeżeli minęło więcej niż 12 godzin i zbliża się czas przyjęcia następnej dawki – pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, tylko powrócić do zwykłego schematu dawkowania.¹²

W przypadku wystąpienia wymiotów:¹³

• Jeśli wymioty wystąpiły w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku – pacjent powinien przyjąć dodatkową tabletkę.
• Jeśli wymioty wystąpiły później niż 1 godzina po przyjęciu leku – nie jest konieczne przyjmowanie drugiej dawki.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak jest dostępnych danych, na podstawie których można sformułować zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Tenofowir jest wydalany przez nerki, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek narażenie na jego działanie wzrasta. Ograniczone są dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności tenofowiru dizoproksylu u dorosłych pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min). Nie zostały również w pełni ocenione długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z lekkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 50-80 ml/min).¹⁵

U dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek tenofowir dizoproksylu należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści z leczenia przewyższają możliwe zagrożenia. U dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min zaleca się dostosowanie odstępów między kolejnymi dawkami.¹⁶

Łagodne zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 50-80 ml/min): Ograniczone dane z badań klinicznych przemawiają za dawkowaniem 245 mg tenofowiru dizoproksylu, raz na dobę.¹⁷

Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 ml/min): Jeśli podanie mniejszej dawki jest niemożliwe, można podawać tabletki powlekane 245 mg, zachowując dłuższe odstępy między kolejnymi dawkami. Dane farmakokinetyczne z modelowania pojedynczej dawki wskazują, że podawanie 245 mg tenofowiru dizoproksylu co 48 godzin jest możliwe u pacjentów bez wykrywalnego HIV i niezakażonych wirusem HBV z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia.¹⁸

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy ściśle obserwować odpowiedź kliniczną na leczenie oraz czynność nerek.¹⁹

Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) i pacjenci poddawani hemodializie: Jeśli podanie mniejszej dawki nie jest możliwe i nie ma dostępu do innego leczenia, tabletki powlekane o mocy 245 mg można podawać w następujących, dłuższych odstępach czasu:²⁰

• Ciężkie zaburzenia czynności nerek: 245 mg tenofowiru dizoproksylu co 72-96 godzin (dawkowanie dwa razy na tydzień).²¹
• Pacjenci poddawani hemodializie: 245 mg tenofowiru dizoproksylu co 7 dni po ukończeniu zabiegu hemodializy.²²

Należy zauważyć, że powyższe modyfikacje dawkowania nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych. Symulacje wskazują, że wydłużona przerwa między kolejnymi dawkami może prowadzić do zwiększenia toksyczności i niewłaściwej odpowiedzi na leczenie. Z tego powodu należy ściśle monitorować odpowiedź kliniczną i czynność nerek.²³

Nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny <10 ml/min niepoddawanych hemodializie.²⁴

Dzieci i młodzież z zaburzeniami czynności nerek: Stosowanie tenofowiru dizoproksylu nie jest zalecane u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek.²⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawki.²⁶

W przypadku przerwania podawania tenofowiru pacjentom z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B (z równoczesnym zakażeniem HIV lub bez) konieczna jest ścisła obserwacja w celu wykrycia objawów zaostrzenia zapalenia wątroby.²⁷

Sposób podawania

Tabletki powlekane Ictady należy przyjmować raz na dobę, doustnie, wraz z posiłkiem.²⁸

W wyjątkowych przypadkach, u pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek powlekanych, produkt leczniczy Ictady (245 mg) można podać po rozkruszeniu i zmieszaniu z co najmniej 100 ml wody, soku pomarańczowego lub winogronowego. Mieszankę należy podać bezzwłocznie po przygotowaniu.²⁹