Interakcje leku
Fluoxetine Aurovitas 20 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), charakteryzuje się długim okresem półtrwania zarówno dla substancji macierzystej, jak i jej aktywnego metabolitu – norfluoksetyny. Ta właściwość farmakokinetyczna ma istotne znaczenie przy rozważaniu potencjalnych interakcji lekowych, szczególnie podczas zmiany terapii na inne leki przeciwdepresyjne¹.

Przeciwwskazane skojarzenia leków

Jednoczesne stosowanie fluoksetyny z określonymi lekami jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych, a nawet zagrażających życiu reakcji niepożądanych:

• Nieodwracalne, nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (np. iproniazyd) – opisywano przypadki ciężkich, niekiedy śmiertelnych reakcji u pacjentów otrzymujących jednocześnie SSRI i te leki. Reakcje te charakteryzują się objawami zespołu serotoninowego, który może być mylony ze złośliwym zespołem neuroleptycznym. Objawy interakcji obejmują: hipertermię, sztywność mięśni, mioklonie, niestabilność układu autonomicznego z gwałtownymi wahaniami parametrów życiowych, zmiany stanu psychicznego (dezorientacja, drażliwość, skrajne pobudzenie prowadzące do majaczenia i śpiączki). Ze względu na długi okres półtrwania fluoksetyny, zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowej przerwy po odstawieniu nieodwracalnych inhibitorów MAO przed rozpoczęciem leczenia fluoksetyną oraz 5-tygodniowej przerwy po zakończeniu terapii fluoksetyną przed włączeniem nieodwracalnych inhibitorów MAO².
• Metoprolol stosowany w niewydolności serca – fluoksetyna hamuje metabolizm metoprololu, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, w tym nadmiernej bradykardii³.

Niezalecane skojarzenia leków

Poniższe połączenia lekowe nie są zalecane, choć nie są bezwzględnie przeciwwskazane:

• Tamoksyfen – fluoksetyna jako silny inhibitor CYP2D6 może zmniejszać stężenie endoksyfenu (aktywny metabolit tamoksyfenu) o 65-75% w osoczu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii przeciwnowotworowej. W miarę możliwości należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP2D6, w tym fluoksetyny, z tamoksyfenem⁴.
• Inhibitory MAO-A, w tym linezolid i chlorek metylotioniny (błękit metylenowy) – ich jednoczesne stosowanie z fluoksetyną wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się biegunką, tachykardią, poceniem się, drżeniem, dezorientacją lub śpiączką. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie, należy rozpoczynać od najmniejszych zalecanych dawek, przy ścisłym monitorowaniu stanu pacjenta⁵.
• Mekwitazyna – fluoksetyna poprzez hamowanie jej metabolizmu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych mekwitazyny, w tym wydłużenia odstępu QT⁶.

Skojarzenia wymagające zachowania ostrożności

Następujące połączenia lekowe wymagają szczególnej ostrożności i odpowiedniego monitorowania pacjenta:

• Fenytoina – obserwowano zmiany stężenia fenytoiny we krwi podczas jednoczesnego stosowania z fluoksetyną, co w niektórych przypadkach prowadziło do objawów toksyczności. Zaleca się korzystanie z zachowawczych schematów dawkowania oraz monitorowanie stanu klinicznego pacjenta⁷.
• Leki o działaniu serotoninergicznym (lit, tramadol, tryptany, tryptofan, selegilina, dziurawiec zwyczajny) – istnieje ryzyko wystąpienia łagodnego zespołu serotoninowego. Należy prowadzić częstszą i bardziej szczegółową kontrolę stanu klinicznego pacjenta⁸.
• Produkty lecznicze zawierające buprenorfinę – zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, potencjalnie zagrażającego życiu⁹.
• Leki wydłużające odstęp QT (leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki) – nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, jednak nie można wykluczyć efektu addycyjnego fluoksetyny i tych leków na wydłużenie odstępu QT¹⁰.
• Leki wpływające na hemostazę (doustne leki przeciwzakrzepowe, leki zapobiegające agregacji płytek, w tym kwas acetylosalicylowy i NLPZ) – istnieje ryzyko zwiększonego krwawienia. U pacjentów stosujących fluoksetynę jednocześnie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi zaleca się częstsze monitorowanie INR¹¹.
• Cyproheptadyna – istnieją doniesienia o zmniejszonym działaniu przeciwdepresyjnym fluoksetyny przy jednoczesnym stosowaniu z cyproheptadyną¹².
• Leki indukujące hiponatremię (diuretyki, desmopresyna, karbamazepina, okskarbazepina) – jednoczesne stosowanie z fluoksetyną zwiększa ryzyko hiponatremii¹³.
• Leki obniżające próg drgawkowy (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inne SSRI, pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, meflochiną, chlorochiną, bupropionem, tramadolem) – zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek¹⁴.
• Leki metabolizowane przez CYP2D6 – fluoksetyna jest silnym inhibitorem tego enzymu, co może prowadzić do interakcji z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym (flekainid, propafenon, nebiwolol) oraz z atomoksetyną, karbamazepiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i risperidonem. Zaleca się rozpoczynanie leczenia od najmniejszych dawek lub odpowiednie zmniejszenie dawek stosowanych wcześniej¹⁵.

Interakcje z alkoholem

Badania kliniczne wykazały, że fluoksetyna nie zwiększa stężenia alkoholu we krwi ani nie nasila jego działania. Niemniej jednak, podobnie jak w przypadku innych leków z grupy SSRI, jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii fluoksetyną nie jest zalecane¹⁶.

Spożywanie alkoholu podczas terapii fluoksetyną może nasilać zaburzenia poznawcze i psychomotoryczne, zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz negatywnie wpływać na skuteczność leczenia. Ponadto, u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi alkohol może pogorszyć objawy podstawowej choroby.

Należy poinformować pacjenta, że podczas leczenia fluoksetyną powinien całkowicie powstrzymać się od spożywania napojów alkoholowych, nawet w niewielkich ilościach.

Zestawienie interakcji lekowych