Właściwości farmakokinetyczne
Fluanxol 0,5 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Fluanxol 0,5 mg

Przedstawione poniżej dane farmakokinetyczne dotyczą czynnego izomeru cis(Z) flupentyksolu, substancji czynnej zawartej w tabletkach powlekanych Fluanxol 0,5 mg. Właściwości te mają istotne znaczenie dla zrozumienia zachowania leku w organizmie i jego działania terapeutycznego.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym flupentyksol wykazuje szczególne cechy wchłaniania. Maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest po około 4-5 godzinach od przyjęcia leku. Dostępność biologiczna po podaniu doustnym kształtuje się na poziomie około 40%.²

Dystrybucja

Flupentyksol charakteryzuje się obszerną dystrybucją w organizmie, na co wskazuje objętość dystrybucji (Vd)β wynosząca około 14,1 l/kg. Ważną cechą farmakokinetyczną jest wysoki stopień wiązania z białkami osocza, który wynosi około 99%. Te właściwości wpływają na dostępność wolnej frakcji leku i jego dystrybucję do tkanek.³

Metabolizm

Metabolizm flupentyksolu przebiega trzema głównymi szlakami biochemicznymi:

• Sulfoksydacja – proces utleniania związków zawierających siarkę
• N-dealkilacja w łańcuchu bocznym – odłączenie grupy alkilowej od atomu azotu
• Sprzęganie z kwasem glukuronowym – proces koniugacji ułatwiający wydalanie

Istotne jest, że powstałe metabolity pozbawione są działania psychofarmakologicznego. W tkankach, szczególnie w mózgu, flupentyksol w formie niezmienionej przeważa ilościowo nad metabolitami, co ma znaczenie dla efektu terapeutycznego.⁴

Eliminacja

Flupentyksol charakteryzuje się stosunkowo długim okresem półtrwania w fazie eliminacji (t1/2β), który wynosi około 35 godzin. Średnia wartość klirensu układowego (Cls) kształtuje się na poziomie około 0,29 l/min. Wydalanie leku odbywa się przede wszystkim z kałem, ale w pewnym stopniu również z moczem. Badania z użyciem flupentyksolu znakowanego trytem wykazały, że ilość wydalana z kałem jest około czterokrotnie większa od ilości wydalanej z moczem.⁵

U kobiet karmiących piersią flupentyksol przenika do mleka matki, choć w niewielkich ilościach. Stosunek stężenia leku w mleku do stężenia w surowicy wynosi średnio 1,3, co oznacza nieco wyższe stężenie w mleku niż w surowicy.⁶

Liniowość kinetyki

Farmakokinetyka flupentyksolu wykazuje charakter liniowy, co oznacza proporcjonalny wzrost stężenia leku w osoczu wraz ze zwiększaniem dawki. Stężenie produktu leczniczego w osoczu osiąga stan stacjonarny po około 7 dobach regularnego podawania. W przypadku stosowania dawki 5 mg flupentyksolu raz na dobę, średnie minimalne stężenie w stanie stacjonarnym wynosi około 1,7 ng/ml (3,9 nmol/l).⁷

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie przeprowadzono specyficznych badań farmakokinetycznych flupentyksolu u pacjentów w podeszłym wieku. Jednakże dane dotyczące innej pochodnej tioksantenu – zuklopentyksolu wskazują, że parametry farmakokinetyczne są niezależne od wieku pacjentów. Można więc przypuszczać, że podobna zależność występuje w przypadku flupentyksolu.⁸

Zaburzenia czynności nerek

Biorąc pod uwagę charakterystykę eliminacji flupentyksolu, gdzie lek wydalany jest głównie z kałem, a tylko w mniejszym stopniu z moczem, można uznać, że zaburzenia czynności nerek nie powinny wywierać istotnego wpływu na stężenie produktu leczniczego macierzystego w surowicy.⁹

Zaburzenia czynności wątroby

Brak jest dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki flupentyksolu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ze względu na znaczącą rolę metabolizmu wątrobowego w biotransformacji leku, można przypuszczać, że zaburzenia funkcji wątroby mogą potencjalnie wpływać na farmakokinetykę flupentyksolu, jednak wymaga to potwierdzenia w badaniach klinicznych.¹⁰

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

W leczeniu podtrzymującym pacjentów ze schizofrenią o nasileniu od niewielkiego do umiarkowanego, za wytyczną terapeutyczną uznaje się osiągnięcie minimalnego stężenia flupentyksolu w surowicy (osoczu) na poziomie 1-3 ng/ml (2-8 nmol/l). Stężenie to mierzone jest bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki leku.¹¹