Interakcje leku
Fenirex 500 mg + 25 mg + 200 mg

Produkt leczniczy Fenirex zawiera paracetamol (500 mg), feniraminę maleinian (25 mg) oraz kwas askorbinowy (200 mg), co wiąże się z ryzykiem licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Szczególnie istotne są interakcje paracetamolu z induktorami enzymów wątrobowych (fenobarbital, prymidon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna), które mogą nasilać hepatotoksyczność nawet przy dawkach terapeutycznych. Paracetamol może również zwiększać toksyczność chloramfenikolu, ryzyko neutropenii przy jednoczesnym stosowaniu z zydowudyną oraz wpływać na wartości INR podczas terapii przeciwzakrzepowej. Feniramina maleinian wykazuje interakcje z inhibitorami MAO, co może prowadzić do nadciśnienia, a także nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy w połączeniu z lekami uspokajającymi i przeciwpsychotycznymi. Alkohol znacząco potęguje sedatywne działanie feniraminy oraz hepatotoksyczność paracetamolu, dlatego jego spożycie jest przeciwwskazane podczas terapii i przez co najmniej 24 godziny po ostatniej dawce.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Fenirex zawiera trzy substancje czynne: paracetamol (500 mg), feniraminy maleinian (25 mg) oraz kwas askorbowy (200 mg), co stwarza możliwość wystąpienia złożonych interakcji z innymi lekami. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę potencjalnych interakcji dla poszczególnych składników aktywnych.1

Interakcje paracetamolu

Induktory enzymów wątrobowych – jednoczesne stosowanie produktu Fenirex z lekami zwiększającymi aktywność enzymów wątrobowych, takimi jak niektóre leki uspokajające i przeciwpadaczkowe (w szczególności fenobarbital, prymidon, fenytoina, karbamazepina), a także z ryfampicyną, może nasilać hepatotoksyczność paracetamolu, nawet podczas stosowania zalecanych dawek terapeutycznych.2

Chloramfenikol – jednoczesne przyjmowanie chloramfenikolu z paracetamolem może prowadzić do znacznego zmniejszenia wydalania chloramfenikolu i nasilenia jego toksyczności.3

Zydowudyna (AZT) – podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i zydowudyny wzrasta ryzyko rozwoju neutropenii. Z tego powodu paracetamol może być jednocześnie stosowany z zydowudyną wyłącznie po zaleceniu lekarza.4

Leki przeciwzakrzepowe – długotrwałe i regularne stosowanie leków przeciwzakrzepowych z paracetamolem może prowadzić do niewielkich odchyleń wartości INR (międzynarodowego współczynnika znormalizowanego) oraz zwiększonego ryzyka krwawienia.5

Prokinetykimetoklopramid i domperydon mogą zwiększać szybkość absorpcji paracetamolu, natomiast kolestyramina zmniejsza jego absorpcję.6

Izoniazyd – zwiększa stężenie lub oddziaływanie paracetamolu poprzez wpływ na metabolizm enzymów wątrobowych CYP2E1.7

Diflunisal – zwiększa stężenie paracetamolu.8

Cyklosporyna – ograniczone dane wskazują, że paracetamol może być stosowany jako środek przeciwbólowy u pacjentów przyjmujących cyklosporynę.9

Interferon – paracetamol może zmniejszać grypopodobne działania niepożądane interferonu i ma odmienny wpływ na pewne działania przeciwwirusowe interferonu. Zaobserwowano pojedyncze przypadki ostrego zapalenia wątroby podczas podawania interferonu z paracetamolem.10

Flukloksacylina – należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania paracetamolu i flukloksacyliny, ponieważ może to się wiązać z rozwojem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.11

Wpływ paracetamolu na wyniki badań laboratoryjnych

Stosowanie paracetamolu może zakłócać:

  • oznaczenie kwasu moczowego we krwi metodą kwasu fosfowolframowego
  • oznaczenie glukozy metodą z oksydazą i peroksydazą glukozy

12

Interakcje feniraminy

Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – interakcje nadciśnieniowe występują pomiędzy aminami sympatykomimetycznymi, takimi jak feniramina, oraz inhibitorami monoaminooksydazy (w tym moklobemidem).13

Substancje blokujące cholinergiczne receptory muskarynowe – nieselektywne odwracalne inhibitory monoaminowe (np. amitryptylina, imipramina), uspokajające leki przeciwhistaminowe, cholinolityki przeciwparkinsonowe, spazmolityki cholinolityczne, dizopyramid oraz fenotiazyny przeciwpsychotyczne mogą nasilać działania niepożądane feniraminy, takie jak zatrzymanie moczu, zaparcia czy suchość błony śluzowej jamy ustnej.14

Leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) – może nasilić się działanie depresyjne na OUN podczas jednoczesnego stosowania feniraminy z następującymi grupami leków:

Należy to uwzględnić szczególnie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.15

Interakcje z alkoholem

Alkohol może wchodzić w istotne interakcje z produktem leczniczym Fenirex, przede wszystkim ze względu na zawartość feniraminy maleinianu. Alkohol nasila uspokajające działanie większości leków przeciwhistaminowych, w tym feniraminy. Należy całkowicie unikać spożywania alkoholu podczas stosowania preparatu Fenirex.16

Ponadto, spożywanie alkoholu podczas przyjmowania produktu Fenirex może:

  • zwiększać ryzyko hepatotoksyczności związanej z paracetamolem, nawet przy dawkach terapeutycznych
  • znacząco zwiększać działanie sedatywne leku, co może prowadzić do zaburzeń świadomości, koordynacji i refleksu
  • zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego

Z powyższych powodów należy bezwzględnie powstrzymać się od spożywania napojów alkoholowych podczas leczenia produktem Fenirex oraz przez co najmniej 24 godziny po przyjęciu ostatniej dawki leku.

Tabela interakcji

Substancja/grupa leków Opis interakcji Poziom ważności interakcji
Alkohol Nasila działanie uspokajające feniraminy; zwiększa hepatotoksyczność paracetamolu Wysoki – należy unikać łącznego stosowania
Induktory enzymów wątrobowych (fenobarbital, prymidon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna) Nasilanie hepatotoksyczności paracetamolu, nawet przy zalecanych dawkach Wysoki – konieczne monitorowanie
Inhibitory MAO (w tym moklobemid) Interakcje nadciśnieniowe z feniraminą Wysoki – należy unikać łącznego stosowania
Leki działające depresyjnie na OUN Nasilenie działania sedatywnego Wysoki – ostrożne stosowanie, redukcja dawek
Chloramfenikol Zmniejszenie wydalania chloramfenikolu, nasilenie jego toksyczności Wysoki – monitorowanie stężenia chloramfenikolu
Zydowudyna (AZT) Zwiększone ryzyko neutropenii Średni – tylko pod kontrolą lekarza
Leki przeciwzakrzepowe Odchylenia wartości INR, zwiększone ryzyko krwawienia Średni – monitorowanie INR
Flukloksacylina Ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową Średni – ostrożne stosowanie, monitorowanie
Substancje cholinolityczne Nasilenie działań niepożądanych (zatrzymanie moczu, zaparcia, suchość w ustach) Średni – ostrożne stosowanie
Metoklopramid, domperydon Zwiększona szybkość absorpcji paracetamolu Niski – brak szczególnych zaleceń
Kolestyramina Zmniejszona absorpcja paracetamolu Niski – zachować odstęp w podawaniu
Izoniazyd Zwiększone stężenie paracetamolu przez wpływ na CYP2E1 Średni – monitorowanie
Diflunisal Zwiększenie stężenia paracetamolu Średni – monitorowanie
Interferon Zmniejszenie działań grypopodobnych interferonu; potencjalne ryzyko zapalenia wątroby Średni – ostrożne stosowanie

Powyższa tabela zawiera najważniejsze interakcje produktu leczniczego Fenirex. Ze względu na złożony skład preparatu, przed jednoczesnym zastosowaniem innych leków należy zawsze skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą w celu oceny potencjalnego ryzyka interakcji i korzyści ze stosowania leczenia skojarzonego.

  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl