Specjalne ostrzeżenia
Febuxostat Solinea

Febuksostat, stosowany w leczeniu dny moczanowej, nie jest zalecany u pacjentów z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca lub zastoinową niewydolnością krążenia ze względu na obserwowaną zwiększoną częstość zdarzeń sercowo-naczyniowych APTC w porównaniu do allopurynolu (np. 1,3 vs 0,3 zdarzenia na 100 pacjentolat w badaniach APEX i FACT). Mimo braku statystycznie znamiennych różnic i nieustalonego związku przyczynowego, należy uwzględnić czynniki ryzyka takie jak miażdżyca, zawał mięśnia sercowego czy niewydolność serca. Ponadto, febuksostat może wywoływać rzadkie, ale ciężkie reakcje alergiczne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, DRESS oraz anafilaksję, głównie w pierwszych miesiącach terapii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub nadwrażliwością na allopurynol. W przypadku wystąpienia takich reakcji konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i bezwzględne przeciwwskazanie do ponownego podawania leku.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Febuxostat Solinea

Stosowanie febuksostatu wymaga uwzględnienia szeregu ważnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które powinny być brane pod uwagę przez personel medyczny przepisujący ten lek. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych zagrożeń oraz zalecanych środków ostrożności w trakcie leczenia febuksostatem.1

Ryzyko sercowo-naczyniowe

Febuxostat Solinea nie jest zalecany u pacjentów z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca lub zastoinową niewydolnością krążenia. Obserwacje kliniczne wykazały zwiększoną częstość występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych APTC (punkty końcowe określone zgodnie z Anti Platelet Trialists’ Collaboration) w grupie pacjentów leczonych febuksostatem w porównaniu do grupy leczonej allopurynolem w niektórych badaniach klinicznych.2

Dane z badań klinicznych wskazują na następujące częstości występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych zgłaszanych przez badaczy:

  • W badaniach APEX i FACT: 1,3 zdarzenia na 100 pacjentolat dla febuksostatu w porównaniu do 0,3 zdarzenia na 100 pacjentolat dla allopurynolu3
  • W połączonych badaniach fazy 3 (APEX, FACT i CONFIRMS): 0,7 zdarzenia na 100 pacjentolat dla febuksostatu w porównaniu do 0,6 zdarzenia na 100 pacjentolat dla allopurynolu4
  • W długotrwałych badaniach rozszerzonych: 1,2 zdarzenia na 100 pacjentolat dla febuksostatu w porównaniu do 0,6 zdarzenia na 100 pacjentolat dla allopurynolu5

Należy podkreślić, że nie stwierdzono statystycznie znamiennych różnic oraz nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego między stosowaniem febuksostatu a zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Rozpoznane czynniki ryzyka u pacjentów obejmowały: miażdżycę, zawał mięśnia sercowego lub zastoinową niewydolność serca w wywiadzie.6

Reakcje alergiczne i nadwrażliwości

Po wprowadzeniu febuksostatu do obrotu raportowano rzadkie, ale poważne przypadki wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych i nadwrażliwości. Obejmowały one m.in. zagrażający życiu zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostre reakcje anafilaktyczne włącznie ze wstrząsem.7

Istotne informacje dotyczące reakcji nadwrażliwości:

  • Reakcje te występowały głównie podczas pierwszych miesięcy leczenia8
  • U części pacjentów wcześniej występowały zaburzenia czynności nerek i/lub nadwrażliwość na allopurynol9
  • Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), mogą być związane z gorączką, zaburzeniami hematologicznymi oraz zaburzeniami czynności nerek lub wątroby10

Ważne zalecenia praktyczne: Pacjentów należy poinformować o możliwych oznakach i objawach reakcji alergicznych oraz ściśle monitorować pod kątem ich wystąpienia. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub nadwrażliwości, leczenie febuksostatem należy natychmiast przerwać, gdyż wczesne odstąpienie od terapii daje lepsze rokowanie. Ponowne leczenie febuksostatem u pacjenta, u którego wystąpiła reakcja alergiczna, nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona lub reakcja anafilaktyczna, jest przeciwwskazane.11

Ostre napady dny moczanowej i ich zapobieganie

Podczas rozpoczynania leczenia febuksostatem może dojść do zaostrzenia dny moczanowej w wyniku zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy, powodujących uwolnienie moczanu ze złogów tkankowych. Z tego powodu konieczne jest przestrzeganie następujących zaleceń:12

  • Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać przed całkowitym ustąpieniem ostrego napadu dny moczanowej13
  • Podczas rozpoczynania leczenia zaleca się profilaktyczne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) lub kolchicyny przez co najmniej 6 miesięcy14
  • W przypadku wystąpienia zaostrzenia dny w trakcie leczenia febuksostatem, nie należy przerywać terapii15
  • Ostre napady dny moczanowej można równocześnie leczyć w sposób dostosowany indywidualnie do potrzeb pacjenta16

Warto podkreślić, że kontynuacja leczenia febuksostatem zmniejsza częstość i nasilenie kolejnych zaostrzeń dny.17

Ryzyko odkładania się złogów ksantyny

U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. w przebiegu nowotworów złośliwych i ich leczenia, zespołu Lescha-Nyhana), bezwzględne stężenie ksantyny w moczu może w rzadkich przypadkach wzrosnąć na tyle, że dojdzie do odkładania się jej złogów w drogach moczowych.18

Z uwagi na brak doświadczenia klinicznego, stosowanie febuksostatu nie jest zalecane w tych populacjach pacjentów.19

Interakcje lekowe wymagające szczególnej uwagi

Merkaptopuryna lub azatiopryna

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania febuksostatu z merkaptopuryną lub azatiopryną. Jeśli nie można uniknąć równoczesnego podawania, pacjenta należy ściśle monitorować. Wskazane jest zmniejszenie dawek merkaptopuryny lub azatiopryny w celu uniknięcia możliwych reakcji hematologicznych.20

Teofilina

Badania kliniczne wykazały brak interakcji farmakokinetycznej między febuksostatem w dawce 80 mg a teofiliną. Febuksostat w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów otrzymujących równocześnie teofilinę bez ryzyka podwyższenia jej stężenia w osoczu. Należy jednak zaznaczyć, że brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania febuksostatu w dawce 120 mg w skojarzeniu z teofiliną.21

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci po przeszczepach narządów

Z powodu braku doświadczenia klinicznego, stosowanie febuksostatu u pacjentów po przeszczepach narządów nie jest zalecane.22

Zalecenia dotyczące monitorowania parametrów

Funkcja wątroby

W trakcie badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach czynnościowych wątroby u 5,0% pacjentów leczonych febuksostatem. Zaleca się wykonanie testów czynnościowych wątroby przed rozpoczęciem leczenia, a następnie okresowo, zgodnie z oceną kliniczną.23

Funkcja tarczycy

W długotrwałych badaniach rozszerzonych zaobserwowano zwiększone stężenia TSH (>5,5 μIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy.5,5 μIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%). Konieczna jest ostrożność podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy”>24

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza

Tabletki febuksostatu zawierają laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni stosować tego produktu.25

Każda tabletka Febuxostat Solinea 80 mg zawiera 76,50 mg laktozy jednowodnej.26

Sód

Produkt Febuxostat Solinea zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, co oznacza, że zasadniczo uznaje się go za „wolny od sodu”.27

Dla informacji, każda tabletka zawiera 1,86 mg sodu (w postaci kroskarmelozy sodowej).28

  1. 30.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl