Właściwości farmakokinetyczne leku Duexon

Właściwości farmakokinetyczne preparatu Duexon, zawierającego salmeterol (w postaci salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazonu propionian, charakteryzują się specyficznym profilem, który należy rozpatrywać w odniesieniu do obu składników aktywnych. Podczas jednoczesnego podawania wziewnego tych substancji ich profile farmakokinetyczne pozostają podobne do obserwowanych przy podawaniu każdej z nich oddzielnie. Dlatego też w analizie farmakokinetycznej można oceniać każdy ze składników osobno.¹

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol wykazuje działanie miejscowe w płucach, co oznacza, że stężenia osiągane w osoczu nie są bezpośrednim wskaźnikiem jego skuteczności terapeutycznej. Ze względu na wyzwania techniczne związane z oznaczaniem stężeń salmeterolu w osoczu, wynikające z bardzo niskich wartości (około 200 pikogramów/ml lub mniej) uzyskiwanych podczas stosowania wziewnego w dawkach terapeutycznych, dane dotyczące farmakokinetyki tej substancji są ograniczone.²

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność flutykazonu propionianu po podaniu wziewnym u osób zdrowych wynosi około 5-11% dawki nominalnej, przy czym wartość ta jest zależna od typu zastosowanego inhalatora. U pacjentów z astmą obserwuje się mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany wziewnie.³

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie w płucach i charakteryzuje się dwufazowym profilem: początkowo jest szybkie, a następnie przechodzi w fazę powolną. Część dawki wziewnej, która zostaje połknięta, trafia do przewodu pokarmowego, jednak ekspozycja ogólnoustrojowa z tego źródła jest minimalna (poniżej 1%). Jest to spowodowane słabą rozpuszczalnością leku w wodzie oraz intensywnym metabolizmem pierwszego przejścia. Należy podkreślić, że istnieje liniowa zależność między zastosowaną dawką a ekspozycją ogólnoustrojową.⁴

Parametry farmakokinetyczne flutykazonu

Profil farmakokinetyczny flutykazonu propionianu charakteryzują następujące parametry:

• Klirens osoczowy – wartość wysoka, wynosząca 1150 ml/min
• Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym – duża, około 300 l
• Okres półtrwania – około 8 godzin
• Wiązanie z białkami osocza – na poziomie 91%⁵

Metabolizm i eliminacja flutykazonu propionianu

Flutykazonu propionian jest szybko usuwany z krążenia ogólnoustrojowego. Głównym szlakiem eliminacji jest metabolizm do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego, przy czym proces ten jest katalizowany przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. W kale zidentyfikowano również inne, niescharakteryzowane metabolity. Wydalanie nerkowe flutykazonu propionianu ma marginalne znaczenie – mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem, głównie w formie metabolitów. Dominująca droga eliminacji prowadzi przez kał, gdzie substancja jest wydalana zarówno w postaci metabolitów, jak i w formie niezmienionej.⁶

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono szczegółową ocenę farmakokinetyki u 31 dzieci w wieku 4-11 lat z łagodną astmą, którym podawano przez 21 dni salmeterol + flutykazonu propionian. Badanie obejmowało różne formy podania leku:

• Salmeterol + flutykazonu propionian w postaci aerozolu inhalacyjnego o mocy (25 mikrogramów + 50 mikrogramów)/dawkę inhalacyjną – dwie inhalacje dwa razy na dobę, stosowany z lub bez komory inhalacyjnej
• Salmeterol + flutykazonu propionian w postaci proszku do inhalacji o mocy (50 mikrogramów + 100 mikrogramów)/dawkę inhalacyjną – jedna inhalacja dwa razy na dobę

Wyniki wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa na salmeterol była zbliżona niezależnie od formy podania leku. Natomiast ekspozycja ogólnoustrojowa na flutykazonu propionian była podobna przy stosowaniu aerozolu inhalacyjnego z komorą inhalacyjną oraz proszku do inhalacji, natomiast znacząco niższa przy stosowaniu samego aerozolu inhalacyjnego bez komory inhalacyjnej.⁷