Interakcje leku
Dnor 100 mg
Allopurynol, substancja czynna leku Dnor, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Hamuje oksydazę ksantynową, co prowadzi do toksycznego wzrostu stężenia 6-merkaptopuryny i azatiopryny, wymagając redukcji ich dawki do 25%. Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną może zwiększać jej stężenie w osoczu, nasilając toksyczność. Allopurynol wydłuża okres półtrwania widarabiny, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta. Interakcje z cytostatykami zwiększają ryzyko zaburzeń hematologicznych, dlatego konieczna jest regularna kontrola morfologii krwi. Ponadto, allopurynol może hamować metabolizm teofiliny i fenytoiny, a także zwiększać działanie przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny, co wymaga monitorowania stężeń leków i parametrów krzepnięcia. W przypadku dydanozyny (300 mg/dobę) obserwuje się podwojenie Cmax i AUC, co wskazuje na konieczność unikania jednoczesnego stosowania lub zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania pacjentów.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Interakcje z lekami immunosupresyjnymi
- Interakcje z lekami przeciwnowotworowymi
- Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi
- Interakcje z lekami przeciwdrgawkowymi
- Interakcje z lekami hipoglikemizującymi
- Interakcje z lekami przeciwastmatycznymi
- Interakcje z antybiotykami
- Interakcje z lekami przeciwwirusowymi
- Interakcje z lekami hipotensyjnymi
- Interakcje z lekami moczopędnymi
- Interakcje z lekami wpływającymi na wydalanie kwasu moczowego
- Inne interakcje
- Interakcje z alkoholem
- Tabela interakcji leku Dnor (allopurynol)
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Allopurynol, substancja czynna leku Dnor, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Wiele z tych interakcji ma istotne znaczenie kliniczne i wymaga szczególnej uwagi podczas prowadzenia terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji allopurynolu z różnymi grupami leków.1
Interakcje z lekami immunosupresyjnymi
6-merkaptopuryna i azatiopryna – allopurynol hamuje działanie oksydazy ksantynowej, co przeciwdziała metabolicznej inaktywacji tych leków. Prowadzi to do wzrostu stężenia 6-merkaptopuryny i azatiopryny w surowicy, które mogą osiągnąć poziom toksyczny. Podczas jednoczesnego stosowania konieczne jest zmniejszenie dawki 6-merkaptopuryny lub azatiopryny do 25% zwykłej dawki.2
Cyklosporyna – dostępne doniesienia wskazują, że podczas jednoczesnego podawania allopurynolu i cyklosporyny może dojść do zwiększenia stężenia cyklosporyny w osoczu. Należy brać pod uwagę możliwość nasilenia toksyczności cyklosporyny podczas jednoczesnego stosowania obu preparatów.3
Interakcje z lekami przeciwnowotworowymi
Cytostatyki – zaburzenia składu krwi występują częściej, gdy allopurynol podawany jest jednocześnie z lekami cytostatycznymi (np. cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe) niż gdy substancje te są podawane osobno. Z tego powodu należy regularnie kontrolować morfologię krwi u pacjentów otrzymujących takie skojarzenie leków.4
Widarabina (arabinozyd adeniny) – dostępne dane wskazują, że obecność allopurynolu wydłuża okres półtrwania widarabiny. Podczas jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych konieczna jest uważna obserwacja pacjenta w celu wykrycia objawów zwiększonego działania toksycznego.5
Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi
Pochodne kumaryny – opisywano rzadkie przypadki zwiększonego działania warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem. Wszyscy pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe podczas terapii allopurynolem wymagają uważnego monitorowania.6
Interakcje z lekami przeciwdrgawkowymi
Fenytoina – allopurynol może hamować utlenianie fenytoiny w wątrobie, jednak kliniczne znaczenie tej interakcji nie zostało w pełni wykazane.7
Interakcje z lekami hipoglikemizującymi
Chlorpropamid – u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących jednocześnie allopurynol i chlorpropamid, występuje zwiększone ryzyko przedłużonego działania hipoglikemizującego. Mechanizm tej interakcji może wynikać z konkurowania obu substancji podczas wydalania w cewkach nerkowych.8
Interakcje z lekami przeciwastmatycznymi
Teofilina – istnieją doniesienia o hamowaniu metabolizmu teofiliny przez allopurynol. Mechanizm tej interakcji wynika z faktu, że oksydaza ksantynowa bierze udział w metabolizmie teofiliny. U pacjentów rozpoczynających leczenie allopurynolem lub przy zwiększaniu jego dawki należy monitorować stężenie teofiliny.9
Interakcje z antybiotykami
Ampicylina lub amoksycylina – obserwowano zwiększoną częstość występowania wysypek skórnych u pacjentów jednocześnie przyjmujących ampicylinę lub amoksycylinę i allopurynol, w porównaniu z pacjentami nie stosującymi tego skojarzenia. Przyczyna tej zależności nie została ustalona. Zaleca się, o ile to możliwe, stosowanie innych antybiotyków niż ampicylina czy amoksycylina u pacjentów leczonych allopurynolem.10
Interakcje z lekami przeciwwirusowymi
Dydanozyna – jednoczesne stosowanie allopurynolu (w dawce 300 mg na dobę) u zdrowych ochotników oraz pacjentów zakażonych wirusem HIV otrzymujących dydanozynę prowadzi do podwojenia wartości Cmax oraz AUC dydanozyny w osoczu, bez wpływu na okres półtrwania w fazie eliminacji. Ogólnie nie zaleca się jednoczesnego podawania tych dwóch leków. Jeśli nie można uniknąć takiego skojarzenia, może być konieczne zmniejszenie dawki dydanozyny, a pacjenci wymagają dokładnego monitorowania.11
Interakcje z lekami hipotensyjnymi
Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości związanych z jednoczesnym podawaniem allopurynolu i inhibitorów ACE, głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Na przykład, jednoczesne stosowanie allopurynolu i kaptoprylu może zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji skórnych, zwłaszcza w przypadku przewlekłej niewydolności nerek.12
Interakcje z lekami moczopędnymi
Leki moczopędne – odnotowano interakcję między allopurynolem i furosemidem, prowadzącą do zwiększenia stężenia moczanu i osoczowego stężenia oksypurynolu w surowicy. Zwiększone ryzyko nadwrażliwości zgłaszano również w przypadku podawania allopurynolu z lekami moczopędnymi, zwłaszcza tiazydami, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.13
Interakcje z lekami wpływającymi na wydalanie kwasu moczowego
Salicylany i leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego – oksypurynol, główny metabolit allopurynolu wykazujący działanie terapeutyczne, jest wydalany przez nerki w sposób podobny do moczanów. Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, takie jak probenecyd, lub salicylany stosowane w dużych dawkach mogą przyspieszyć wydalanie oksypurynolu. Może to prowadzić do zmniejszenia działania terapeutycznego allopurynolu. Kliniczne znaczenie tej interakcji należy oceniać indywidualnie w każdym przypadku.14
Inne interakcje
Wodorotlenek glinu – jednoczesne przyjmowanie wodorotlenku glinu może prowadzić do zmniejszenia działania allopurynolu. Zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu produktów leczniczych.15
Interakcje z alkoholem
Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Dnor nie opisano bezpośrednich interakcji między allopurynolem a alkoholem, warto podkreślić kilka ważnych aspektów tej potencjalnej interakcji:
- Metabolizm wątrobowy – zarówno alkohol, jak i allopurynol są metabolizowane w wątrobie, co teoretycznie może prowadzić do konkurencji o enzymy metabolizujące
- Wpływ na stężenie kwasu moczowego – spożycie alkoholu, szczególnie piwa, może zwiększać stężenie kwasu moczowego w organizmie, co może częściowo zmniejszać skuteczność terapii allopurynolem
- Odwodnienie – alkohol ma działanie moczopędne i może prowadzić do odwodnienia, co zwiększa ryzyko krystalizacji kwasu moczowego w nerkach
- Nefrotoksyczność – u pacjentów z chorobami nerek jednoczesne stosowanie alkoholu może nasilać działanie nefrotoksyczne
Ze względów bezpieczeństwa zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii allopurynolem, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Tabela interakcji leku Dnor (allopurynol)
| Grupa leków/substancja | Opis interakcji | Poziom istotności | Zalecenia |
|---|---|---|---|
| 6-merkaptopuryna i azatiopryna | Hamowanie metabolicznej inaktywacji tych leków prowadzące do toksycznego zwiększenia ich stężenia w surowicy | Wysoki | Zmniejszenie dawki 6-merkaptopuryny lub azatiopryny do 25% zwykłej dawki |
| Widarabina (arabinozyd adeniny) | Wydłużenie okresu półtrwania widarabiny | Wysoki | Ścisła obserwacja pacjenta pod kątem działania toksycznego |
| Salicylany i leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego | Przyspieszenie wydalania oksypurynolu i zmniejszenie działania terapeutycznego allopurynolu | Średni | Indywidualna ocena klinicznego znaczenia interakcji |
| Chlorpropamid | Zwiększone ryzyko przedłużenia działania hipoglikemizującego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek | Średni | Monitorowanie poziomu glukozy we krwi |
| Pochodne kumaryny (leki przeciwzakrzepowe) | Zwiększenie działania przeciwzakrzepowego | Średni | Dokładne monitorowanie pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe |
| Fenytoina | Hamowanie utleniania fenytoiny w wątrobie | Niski | Kliniczne znaczenie nie zostało w pełni wykazane |
| Teofilina | Hamowanie metabolizmu teofiliny | Średni | Monitorowanie stężenia teofiliny u pacjentów rozpoczynających leczenie allopurynolem lub przy zwiększaniu dawki |
| Ampicylina lub amoksycylina | Zwiększona częstość występowania wysypek skórnych | Średni | Preferowanie innych antybiotyków niż ampicylina lub amoksycylina |
| Cytostatyki | Częstsze występowanie zaburzeń składu krwi | Wysoki | Regularne kontrolowanie morfologii krwi |
| Cyklosporyna | Zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu | Wysoki | Uwzględnienie możliwości nasilenia toksyczności cyklosporyny |
| Dydanozyna | Podwojenie wartości Cmax i AUC dydanozyny w osoczu | Wysoki | Unikanie jednoczesnego podawania; w razie konieczności – zmniejszenie dawki dydanozyny i ścisłe monitorowanie pacjentów |
| Inhibitory ACE | Zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek | Wysoki | Ostrożne stosowanie, szczególna obserwacja pacjentów z niewydolnością nerek |
| Leki moczopędne (zwłaszcza tiazydy) | Zwiększenie stężenia moczanu i oksypurynolu w surowicy; zwiększone ryzyko nadwrażliwości | Średni | Szczególna ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek |
| Wodorotlenek glinu | Zmniejszenie działania allopurynolu | Niski | Zachowanie odstępu co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu leków |
| Alkohol | Potencjalna konkurencja o enzymy metabolizujące w wątrobie; alkohol może zwiększać stężenie kwasu moczowego | Niski do średniego | Ograniczenie spożycia alkoholu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania