Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diclaner 75 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania diklofenaku

Bezpieczeństwo stosowania diklofenaku zostało szczegółowo przebadane w warunkach przedklinicznych w ramach standardowych badań obejmujących farmakologię bezpieczeństwa, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka, poza tymi, które zostały już opisane w innych punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹

Toksyczność przewlekła

W badaniach przedklinicznych dotyczących przewlekłej toksyczności diklofenaku główne zmiany zaobserwowano w przewodzie pokarmowym. Długotrwałe podawanie diklofenaku zwierzętom doświadczalnym prowadziło do rozwoju zmian patologicznych oraz owrzodzeń w obrębie przewodu pokarmowego.²

Szczególnie istotne są wyniki dwuletniego badania toksyczności, w którym u szczurów otrzymujących diklofenak zaobserwowano zależny od dawki wzrost częstości występowania zakrzepicy serca. Obserwacja ta może mieć znaczenie w kontekście oceny bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego leku w długotrwałym stosowaniu.³

Wpływ na rozród i rozwój

Diklofenak był również badany pod kątem potencjalnego wpływu na reprodukcję i rozwój zarodkowy. W badaniach eksperymentalnych zaobserwowano następujące efekty:⁴

• Zahamowanie owulacji u królików
• Zaburzenia implantacji zarodka u szczurów
• Zaburzenia wczesnego rozwoju zarodkowego u szczurów
• Wydłużenie czasu trwania ciąży i porodu

Diklofenak powodował wydłużenie czasu trwania ciąży oraz porodu u badanych zwierząt, co może wskazywać na jego potencjalny wpływ na końcowe etapy ciąży.⁵

Teratogenność i toksyczność dla rozwoju zarodka

Potencjalny szkodliwy wpływ diklofenaku na rozwój zarodka badano kompleksowo u trzech gatunków zwierząt laboratoryjnych: szczurów, myszy i królików. Po zastosowaniu dawek toksycznych dla ciężarnych samic obserwowano śmierć lub zahamowanie wzrostu płodu.⁶

Na podstawie całości dostępnych danych przedklinicznych diklofenak uznano za lek nieteratogenny. Istotnym jest również fakt, że dawki niższe od progu toksyczności dla ciężarnych samic nie wpływały na rozwój potomstwa po urodzeniu.⁷

Profil bezpieczeństwa przedklinicznego

Wyniki badań przedklinicznych wskazują, że główne obszary potencjalnego ryzyka związanego ze stosowaniem diklofenaku obejmują:

1. Przewód pokarmowy – ze względu na obserwowane zmiany i owrzodzenia
2. Układ sercowo-naczyniowy – w związku z obserwacjami zakrzepicy serca w długoterminowych badaniach
3. Układ rozrodczy – z uwagi na potencjalny wpływ na owulację, implantację i wczesny rozwój zarodka

Należy podkreślić, że diklofenak nie wykazał potencjału teratogennego, a jego wpływ na rozród i rozwój potomstwa obserwowano głównie przy dawkach toksycznych dla organizmu matki.⁸