Przedawkowanie
Diclaner 75 mg

Przedawkowanie diklofenaku sodowego prowadzi do wielonarządowych powikłań, obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (bóle głowy, zawroty, drgawki, utrata świadomości), przewód pokarmowy (ból brzucha, nudności, krwotok), układ moczowy i wątrobę (ostra niewydolność) oraz układ sercowo-naczyniowy i oddechowy (niedociśnienie, depresja oddechowa, sinica). Brak charakterystycznego obrazu klinicznego utrudnia diagnostykę, a ciężkie zatrucia mogą prowadzić do zagrażających życiu stanów. Objawy neurologiczne, zwłaszcza drgawki miokloniczne u dzieci, mogą być pierwszymi symptomami zatrucia. Krwawienie z przewodu pokarmowego stanowi poważne powikłanie, które może skutkować wstrząsem.

Przedawkowanie diklofenaku

Przedawkowanie diklofenaku sodowego stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, które może prowadzić do wielu niebezpiecznych powikłań. W przeciwieństwie do niektórych innych substancji, przedawkowanie diklofenaku nie powoduje typowego, charakterystycznego obrazu klinicznego, co może utrudniać diagnostykę i odpowiednie postępowanie medyczne. 1

Objawy przedawkowania

Konsekwencje przedawkowania diklofenaku mogą być wielonarządowe i dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego oraz układu moczowego i wątroby. W ciężkich przypadkach zatrucia obserwuje się zaburzenia w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. 2

Układ Objawy przedawkowania Charakterystyka
Ośrodkowy układ nerwowy
  • Bóle głowy
  • Zawroty głowy
  • Senność
  • Szumy uszne
  • Drgawki
  • Drgawki miokloniczne (u dzieci)
  • Utrata świadomości
Objawy neurologiczne mogą być pierwszymi symptomami przedawkowania; szczególnie niebezpieczne są drgawki, które u dzieci mogą przyjmować formę mioklonii
Układ pokarmowy
  • Ból brzucha
  • Nudności
  • Wymioty
  • Krwotok z przewodu pokarmowego
  • Biegunka
Krwawienie z przewodu pokarmowego stanowi szczególnie poważne powikłanie mogące prowadzić do wstrząsu
Układ moczowy i wątroba
  • Ostra niewydolność nerek
  • Ostra niewydolność wątroby
Występują w przypadku silnego zatrucia, mogą zagrażać życiu pacjenta
Układ sercowo-naczyniowy i oddechowy
  • Niedociśnienie tętnicze
  • Depresja oddechowa
  • Sinica
Objawy pojawiają się zazwyczaj w późniejszym etapie zatrucia i świadczą o ciężkim stanie pacjenta

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania diklofenaku sodowego nie istnieje specyficzna odtrutka, co wymaga zastosowania leczenia podtrzymującego i objawowego. Postępowanie terapeutyczne jest podobne jak w przypadku innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). 3

Strategia postępowania obejmuje:

  1. Zapobieganie dalszemu wchłanianiu leku – po przyjęciu potencjalnie toksycznej dawki należy rozważyć podanie węgla aktywnego. W przypadku dawki zagrażającej życiu zaleca się wykonanie płukania żołądka, jednakże wyłącznie w pierwszych 60 minutach od spożycia preparatu. 4
  2. Leczenie podtrzymujące i objawowe powikłań, takich jak:
    • Niedociśnienie tętnicze – terapia płynowa, w cięższych przypadkach leki wazopresyjne
    • Niewydolność nerek – monitorowanie diurezy, ewentualna terapia nerkozastępcza
    • Drgawki – benzodiazepiny lub inne leki przeciwdrgawkowe
    • Zaburzenia żołądka i jelit – leki przeciwwymiotne, inhibitory pompy protonowej
    • Zaburzenia oddychania – tlenoterapia, w razie potrzeby wentylacja mechaniczna

    5

Eliminacja leku z organizmu

Należy zaznaczyć, że metody wspomagające eliminację leku, takie jak wymuszona diureza, dializa czy hemoperfuzja, prawdopodobnie nie przyspieszają znacząco usuwania diklofenaku z organizmu. Wynika to z dwóch głównych właściwości farmakokinetycznych leku:

  • dużej zdolności wiązania z białkami osocza
  • intensywnego metabolizmu wątrobowego

Z tego względu techniki te mają ograniczoną skuteczność w przypadku przedawkowania diklofenaku. 6

Monitorowanie pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu diklofenaku wymaga ścisłego monitorowania klinicznego oraz laboratoryjnego, szczególnie w zakresie:

  • parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja)
  • stanu świadomości
  • funkcji nerek (stężenie kreatyniny, mocznika, GFR)
  • funkcji wątroby (enzymy wątrobowe, bilirubina)
  • równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej
  • parametrów układu krzepnięcia (w przypadku krwawienia z przewodu pokarmowego)

Ze względu na potencjalne ryzyko późniejszego wystąpienia poważnych powikłań, takich jak niedociśnienie, depresja oddechowa czy sinica, obserwacja pacjenta powinna być kontynuowana nawet po ustąpieniu wstępnych objawów zatrucia. 7

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl