Właściwości farmakokinetyczne
Depakine Chronosphere 100 (66,66 mg + 29,03 mg)/sasz.

Walproinian sodu i kwas walproinowy, substancje czynne leku Depakine Chronosphere, charakteryzują się niemal całkowitą biodostępnością doustną (~100%) oraz specyficznym profilem farmakokinetycznym wynikającym z przedłużonego uwalniania. Maksymalne stężenie (Cmax) jest o około 25% niższe niż w postaci o bezpośrednim uwalnianiu, osiągane po około 7 godzinach, z utrzymującym się plateau stężenia między 4 a 14 godziną. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza, zależne od dawki, a stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym odpowiada frakcji wolnej w osoczu, co jest kluczowe dla działania przeciwpadaczkowego. Walproinian przenika przez barierę łożyskową, a w mleku matki osiąga 1-10% stężeń surowiczych. Stan stacjonarny osiągany jest po 3-4 dniach, a okres półtrwania u dorosłych wynosi 8-20 godzin (w Depakine Chronosphere 13-16 godzin). Podawanie w dwóch dawkach dziennie zmniejsza wahania stężenia o połowę, zapewniając stabilniejszy efekt terapeutyczny.

Właściwości farmakokinetyczne leku Depakine Chronosphere

Właściwości farmakokinetyczne walproinianu sodu i kwasu walproinowego, substancji czynnych leku Depakine Chronosphere, charakteryzują się specyficznymi parametrami, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii przeciwpadaczkowej.1

Wchłanianie i biodostępność

Biodostępność walproinianów po podaniu doustnym jest niemal całkowita, osiągając wartość blisko 100%. Pozwala to na precyzyjne przewidywanie stężeń terapeutycznych leku we krwi na podstawie podanej dawki.2

Depakine Chronosphere, jako postać o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym. W porównaniu do postaci o bezpośrednim uwalnianiu (Depakine), przy równoważnych dawkach wykazuje:3

  • Podobną całkowitą biodostępność
  • Zmniejszone stężenie maksymalne (Cmax) o około 25%
  • Stosunkowo trwale utrzymujące się stężenie w postaci plateau między 4 a 14 godziną od podania

Maksymalne stężenie leku we krwi występuje po 7 godzinach od podania. Co istotne, jednoczesne spożywanie pokarmu nie wpływa na parametry farmakokinetyczne leku.4

Dystrybucja leku w organizmie

Objętość dystrybucji walproinianu jest odniesiona głównie do krwi i płynów zewnątrzkomórkowych. Stężenie kwasu walproinowego w płynie mózgowo-rdzeniowym jest bardzo zbliżone do stężenia frakcji wolnej leku w osoczu, co ma istotne znaczenie dla działania przeciwpadaczkowego.5

Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przy czym wiązanie to jest zależne od dawki i stopnia wysycenia receptorów białkowych.6

Przenikanie przez bariery biologiczne

Walproinian przenika przez barierę łożyskową zarówno u zwierząt, jak i u ludzi. W badaniach klinicznych wykazano, że stężenie walproinianu w surowicy w pępowinie, reprezentujące stężenie u płodu, było podobne lub nieco wyższe niż u matki.7

Stosowanie walproinianu sodu u matek karmiących powoduje przenikanie leku do mleka w niewielkiej ilości, osiągając stężenia rzędu 1 do 10% stężeń w surowicy.8

Stężenie leku w układzie krążenia

Stan stacjonarny stężenia w osoczu osiągany jest po podawaniu doustnym w ciągu 3 do 4 dni.9

Szczególną zaletą postaci Depakine Chronosphere jest zmniejszenie wahań stężenia leku w osoczu. Po podaniu w ciągu doby preparatu w dwóch równych dawkach, wahania stężenia leku w osoczu zmniejszają się o połowę, co prowadzi do utrzymania bardziej wyrównanego i harmonijnego przebiegu krzywej stężenia w ciągu 24 godzin.10

Podstawowe parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania leku w surowicy wynosi 8 do 20 godzin u dorosłych, przy czym zazwyczaj jest krótszy u dzieci. W przypadku postaci Depakine Chronosphere okres półtrwania wynosi około 13 do 16 godzin.11

Zgodnie z dostępnymi badaniami biorównoważności, kwas walproinowy uwalnia się w taki sam sposób z produktu Depakine Chronosphere jak i z Depakine Chrono tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu.12

Metabolizm i eliminacja leku

Najważniejszą drogą biotransformacji walproinianu jest glukuronidacja (około 40%), głównie za pomocą izoform enzymu UGT1A6, UGT1A9 oraz UGT2B7. Wydalanie walproinianu odbywa się głównie z moczem po uprzednim sprzężeniu z kwasem glukuronowym i β-oksydacji.13

Walproinian sodu, w przeciwieństwie do wielu innych leków przeciwpadaczkowych, nie indukuje układu cytochromu P450, a więc nie przyspiesza ani swojego rozpadu, ani rozpadu innych leków, np. estrogenowo-progesteronowych, co ma istotne znaczenie w przypadku terapii skojarzonych.14

Walproiniany mogą być usuwane z organizmu przez hemodializę, ale należy pamiętać, że podlega jej tylko część leku znajdująca się w surowicy w postaci wolnej (10%).15

Właściwości farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży

Farmakokinetyka walproinianu wykazuje znaczącą zmienność w zależności od wieku pacjenta:16

Grupa wiekowa Charakterystyka klirensu walproinianu Okres półtrwania
Dzieci i młodzież powyżej 10 lat Klirens podobny do klirensu u osób dorosłych 8-20 godzin
Dzieci w wieku 2-10 lat Klirens o 50% większy niż u osób dorosłych Krótszy niż u dorosłych
Noworodki i niemowlęta do 2 miesiąca życia Klirens zmniejszony w porównaniu z dorosłymi, najmniejszy bezpośrednio po urodzeniu Bardzo zmienny: 1-67 godzin

U noworodków i niemowląt do 2 miesiąca życia klirens walproinianu jest zmniejszony w porównaniu z klirensem u osób dorosłych i jest najmniejszy bezpośrednio po urodzeniu. W badaniach naukowych wykazano znaczną zmienność okresu półtrwania walproinianu u niemowląt w wieku poniżej dwóch miesięcy, w zakresie od 1 do 67 godzin.17

U dzieci w wieku od 2 do 10 lat klirens walproinianu jest o 50% większy niż u osób dorosłych, co należy uwzględnić przy ustalaniu dawkowania w tej grupie wiekowej.18

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl