Właściwości farmakodynamiczne
Davercin 250 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Davercin

Davercin zawiera cykliczny 11,12-węglan erytromycyny A (Erythromycini cyclocarbonas) w dawce 250 mg. Jest to antybiotyk makrolidowy należący do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwbakteryjnych do stosowania ogólnego (kod ATC: J 01FA01). Substancja czynna stanowi pochodną erytromycyny A, jednak dzięki modyfikacji polegającej na węglanowej cyklizacji układu dwóch grup hydroksylowych w pozycji 11 i 12 aglikonu, cykliczny węglan erytromycyny charakteryzuje się znacznie korzystniejszym profilem farmakodynamicznym.¹

Przewaga nad erytromycyną

W porównaniu z substancją macierzystą, cykliczny węglan erytromycyny wykazuje szereg istotnych zalet klinicznych:

• Działanie przeciwbakteryjne dwukrotnie silniejsze niż erytromycyna
• Większa trwałość w kwaśnym środowisku soku żołądkowego
• Lepsza wchłanialność z przewodu pokarmowego
• Mniejsza toksyczność
• Mniejszy stopień wiązania z białkami osocza
• Wolniejsze wydalanie z organizmu
• Biologiczny okres półtrwania 3-krotnie dłuższy niż erytromycyny

Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje działanie bakteriostatyczne, hamując wzrost i namnażanie wrażliwych drobnoustrojów.²

Mechanizm działania

Mechanizm działania przeciwbakteryjnego cyklicznego węglanu erytromycyny polega na blokowaniu biosyntezy białka w komórkach bakteryjnych. Proces ten odbywa się poprzez odwracalne wiązanie z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego, co zaburza wydłużanie łańcucha polipeptydowego. Lek blokuje aktywne centrum rybosomu wiążąc się ze specyficznym białkiem L4, które współdziała z białkiem L27 w wiązaniu peptydylo-t-RNA do rybosomu w miejscu „P”. Przyłączenie cząsteczki erytromycyny lub jej pochodnej w miejscu peptydylowym rybosomu uniemożliwia reakcję transpeptydacji i wydłużenie łańcucha polipeptydowego, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania syntezy białka w komórce bakteryjnej.³

Zależność aktywności od pH

Istotną cechą farmakodynamiczną cyklicznego węglanu erytromycyny jest zależność jego aktywności przeciwbakteryjnej od pH środowiska. Aktywność przeciwbakteryjna zwiększa się wraz ze wzrostem pH, osiągając maksimum przy wartości pH 8,5. W środowisku kwaśnym, gdy pH spada poniżej 5, aktywność leku ulega gwałtownemu zmniejszeniu.⁴

Mechanizmy oporności

W przypadku erytromycyny i innych antybiotyków makrolidowych najczęściej spotykany rodzaj oporności to indukowana przez erytromycynę oporność „dysocjacyjna”. Ten typ oporności występuje głównie u paciorkowców i gronkowców. Charakteryzuje się tym, że już małe stężenia erytromycyny mogą indukować oporność nie tylko na makrolidy, ale również na linkozamidy. Mechanizm tej oporności opiera się na indukcji aktywności enzymatycznej powodującej metylację rybosomalnego RNA, co prowadzi do osłabienia zdolności makrolidów do łączenia się z rybosomami bakteryjnymi.⁵

Spektrum przeciwbakteryjne

Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące liczne drobnoustroje Gram-dodatnie i Gram-ujemne.

Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje również aktywność przeciwko Helicobacter pylori, jednak jego skuteczność w terapii zakażeń powinna być rozpatrywana w kontekście lokalnej wrażliwości tego patogenu.⁶

Ograniczenia skuteczności

Istnieją pewne istotne ograniczenia w spektrum przeciwbakteryjnym cyklicznego węglanu erytromycyny:

1. Ze względu na zmienną wrażliwość Haemophilus influenzae, antybiotyk nie powinien być stosowany w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez te bakterie.
2. Lek jest nieskuteczny w zwalczaniu zakażeń wywołanych przez grzyby, wirusy i drożdżaki.

Powyższe ograniczenia powinny być brane pod uwagę przy wyborze odpowiedniej terapii przeciwbakteryjnej, szczególnie w przypadku zakażeń mieszanych lub o nieustalonej etiologii.⁷