Przedawkowanie
Dasatinib Zentiva 140 mg

Przedawkowanie dazatynibu, szczególnie dawką 280 mg/dobę przez tydzień, prowadzi do istotnej mielosupresji, manifestującej się głównie małopłytkowością, neutropenią oraz niedokrwistością. W badaniach klinicznych odnotowano u pacjentów znaczące zmniejszenie liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko powikłań krwotocznych. Mielosupresja stopnia 3. lub 4. jest głównym zagrożeniem, objawiającym się ciężkim zahamowaniem czynności szpiku kostnego i znacznym obniżeniem parametrów morfologii krwi, co może prowadzić do zwiększonej podatności na infekcje bakteryjne oraz objawów takich jak gorączka i stany zapalne.

Przedawkowanie leku Dasatinib Zentiva

Przedawkowanie dazatynibu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Doświadczenie kliniczne dotyczące przypadków przedawkowania tego leku jest ograniczone i obejmuje jedynie pojedyncze zgłoszenia, co utrudnia pełną charakterystykę tego zjawiska. Dokumentacja kliniczna wskazuje na wystąpienie określonych objawów u pacjentów przyjmujących dawkę przekraczającą zalecany schemat terapeutyczny.1

Udokumentowane przypadki przedawkowania

W badaniach klinicznych zaobserwowano najpoważniejszy przypadek przedawkowania u dwóch pacjentów, którzy przyjmowali dawkę 280 mg na dobę przez okres jednego tygodnia. U obu pacjentów stwierdzono istotne zmniejszenie liczby płytek krwi, co stanowi jeden z głównych objawów przedawkowania dazatynibu i wskazuje na nasilenie jego działania mielosupresyjnego.2

Objawy i następstwa przedawkowania

Ponieważ dazatynib jest związany z wywoływaniem mielosupresji stopnia 3. lub 4., przedawkowanie tego leku prowadzi przede wszystkim do nasilenia tego działania niepożądanego. Mielosupresja, czyli zahamowanie czynności szpiku kostnego, manifestuje się głównie poprzez zmniejszenie liczby elementów morfotycznych krwi, co może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych.3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania dazatynibu konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta w kierunku wystąpienia objawów mielosupresji. Pacjenci, którzy przyjęli dawkę większą niż zalecana, powinni być poddani intensywnemu nadzorowi medycznemu oraz odpowiedniemu leczeniu podtrzymującemu.4

Leczenie podtrzymujące powinno być ukierunkowane na przeciwdziałanie skutkom mielosupresji i może obejmować m.in. przetaczanie preparatów krwiopochodnych (koncentratu krwinek czerwonych, koncentratu krwinek płytkowych), podawanie czynników wzrostu oraz stosowanie leków przeciwinfekcyjnych w przypadku wystąpienia powikłań infekcyjnych.

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis Udokumentowana dawka
Małopłytkowość Istotne zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększające ryzyko krwawień 280 mg/dobę przez 1 tydzień
Mielosupresja stopnia 3. lub 4. Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego prowadzące do znacznego obniżenia parametrów morfologii krwi Dawka większa niż zalecana terapeutycznie
Neutropenia Zmniejszenie liczby neutrofilów, zwiększające podatność na infekcje bakteryjne Dawka większa niż zalecana terapeutycznie
Niedokrwistość Obniżenie stężenia hemoglobiny i liczby erytrocytów, prowadzące do osłabienia, zmęczenia i duszności Dawka większa niż zalecana terapeutycznie
Powikłania krwotoczne Zwiększone ryzyko krwawień związane z małopłytkowością Dawka większa niż zalecana terapeutycznie
Zwiększona podatność na infekcje Wtórna do neutropenii, manifestująca się gorączką, stanami zapalnymi Dawka większa niż zalecana terapeutycznie

Ze względu na ograniczoną liczbę udokumentowanych przypadków przedawkowania dazatynibu, przedstawiona tabela zawiera zarówno objawy jednoznacznie stwierdzone w przypadkach przedawkowania, jak i potencjalne następstwa nasilonej mielosupresji, będącej głównym skutkiem przyjęcia nadmiernej dawki leku.5

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl