Przedawkowanie
Cytosar 20 mg/ml

Przedawkowanie cytarabiny, szczególnie w dawce 4,5 g/m² powierzchni ciała podawanej dożylnie co 12 godzin w 12 dawkach, wiąże się z wysokim ryzykiem nieodwracalnych uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz znacznym wzrostem śmiertelności. Brak specyficznego antidotum dla Cytosar (20 mg/ml) wymusza stosowanie leczenia wspomagającego, które obejmuje transfuzje krwi i płytek krwi w celu przeciwdziałania mielosupresji oraz intensywną antybiotykoterapię w przypadku neutropenii i infekcji. Objawy przedawkowania obejmują encefalopatię, trwałe uszkodzenia neurologiczne, ciężką niewydolność szpiku kostnego oraz zwiększone ryzyko infekcji, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji neurologicznych i hematologicznych.

Przedawkowanie leku Cytosar (cytarabina)

Przedawkowanie cytarabiny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem nieodwracalnych uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego oraz wysokiego ryzyka zgonu. W przypadku przedawkowania produktu leczniczego Cytosar, zawierającego cytarabinę w stężeniu 20 mg/ml, nie istnieje specyficzne antidotum, które mogłoby odwrócić skutki toksycznego działania leku1.

Objawy przedawkowania

Głównym obszarem narażonym na nieodwracalne uszkodzenia w wyniku przedawkowania cytarabiny jest ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Badania kliniczne wykazały, że podawanie dawek znacznie przekraczających zalecane schematy terapeutyczne prowadzi do drastycznego wzrostu toksyczności neurologicznej oraz śmiertelności2.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Wobec braku specyficznego antidotum, postępowanie w przypadku przedawkowania cytarabiny opiera się na leczeniu wspomagającym, którego celem jest przeciwdziałanie skutkom toksycznym oraz podtrzymanie funkcji życiowych pacjenta. Działania terapeutyczne obejmują przede wszystkim3:

  • Transfuzje krwi – mające na celu wyrównanie parametrów morfotycznych krwi obwodowej, szczególnie w obliczu toksycznego wpływu leku na szpik kostny
  • Transfuzje płytek krwi – zapobiegające powikłaniom krwotocznym związanym z małopłytkowością wynikającą z mielosupresji
  • Antybiotykoterapia – stosowana profilaktycznie lub terapeutycznie w przypadku wystąpienia objawów infekcji w przebiegu neutropenii

Dawki toksyczne

Udokumentowano, że podawanie cytarabiny w schemacie dwunastu dawek po 4,5 g/m² powierzchni ciała we wlewie dożylnym trwającym godzinę, powtarzanym co 12 godzin, powoduje dramatyczny wzrost częstości występowania nieodwracalnych uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego oraz znacząco zwiększa śmiertelność pacjentów4.

Objawy przedawkowania Opis Związek z dawką
Nieodwracalne uszkodzenie OUN Encefalopatia, uszkodzenia neurologiczne o charakterze trwałym Obserwowane przy dawce 4,5 g/m² pc. podawanej co 12 godzin (12 dawek)
Zwiększona śmiertelność Znaczący wzrost ryzyka zgonu w porównaniu do standardowych dawek terapeutycznych Obserwowane przy dawce 4,5 g/m² pc. podawanej co 12 godzin (12 dawek)
Mielosupresja Ciężka niewydolność szpiku kostnego wymagająca transfuzji krwi i płytek Zależna od wielkości przedawkowania, nasilona przy wysokich dawkach
Zwiększone ryzyko infekcji Wymagające intensywnej antybiotykoterapii Konsekwencja mielosupresji, nasilona przy wysokich dawkach

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Ze względu na brak specyficznego antidotum oraz wysokie ryzyko nieodwracalnych uszkodzeń neurologicznych, pacjenci po przedawkowaniu cytarabiny wymagają ścisłego monitorowania czynności życiowych, parametrów hematologicznych oraz funkcji neurologicznych. Konieczne jest wdrożenie intensywnego leczenia wspomagającego, obejmującego transfuzje preparatów krwiopochodnych oraz odpowiednią antybiotykoterapię5.

Należy podkreślić, że w przypadku przyjęcia dawek cytarabiny przekraczających zalecane schematy terapeutyczne, szczególnie w wysokości zbliżonej do 4,5 g/m² podawanych wielokrotnie co 12 godzin, rokowanie jest poważne, a ryzyko trwałych uszkodzeń neurologicznych oraz zgonu znacząco wzrasta6.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl