Działania niepożądane
Cytosar 20 mg/ml

Cytarabina (Cytosar) w stężeniu 20 mg/ml wykazuje istotną mielosupresję, prowadzącą do niedokrwistości, leukopenii, małopłytkowości oraz megaloblastozy, z charakterystycznym dwufazowym spadkiem liczby leukocytów – pierwszy spadek obserwowany jest do 7-9 dnia, a drugi, głębszy, między 15. a 24. dniem po podaniu dawki 50-600 mg/m². Hamowanie produkcji płytek krwi osiąga maksimum między 12. a 15. dniem, po czym następuje szybka regeneracja. Cytarabina zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń wirusowych, bakteryjnych i grzybiczych, co wynika z immunosupresji komórkowej i humoralnej. Charakterystyczny zespół cytarabinowy objawia się gorączką, bólami mięśni i kości, wysypką oraz zapaleniem spojówek, pojawiającymi się 6-12 godzin po podaniu leku, skutecznie leczonymi kortykosteroidami. Działania niepożądane obejmują także toksyczne uszkodzenia nerwów, zapalenie osierdzia, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zaburzenia czynności wątroby i skóry (łysienie, wysypka), a także objawy nefrotoksyczności i reakcje miejscowe w miejscu podania.

Działania niepożądane leku Cytosar (cytarabina)

Cytosar (cytarabina) w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji (20 mg/ml) wykazuje szereg działań niepożądanych, które mają istotne znaczenie kliniczne. Profil bezpieczeństwa leku wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego ze względu na potencjalnie poważne konsekwencje dla pacjenta. W poniższym opracowaniu przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące działań niepożądanych tego cytostatyku.1

Hamowanie czynności szpiku kostnego

Jednym z głównych działań niepożądanych cytarabiny jest jej działanie mielosupresyjne. Charakteryzuje się ono hamowaniem czynności szpiku kostnego, co prowadzi do rozwoju niedokrwistości, leukopenii, małopłytkowości, megaloblastozy i zmniejszonej liczby retikulocytów. Nasilenie tych objawów jest ściśle uzależnione od zastosowanej dawki i schematu leczenia. Dodatkowo mogą wystąpić zmiany morfologiczne w rozmazach szpiku kostnego i krwi obwodowej.2

Charakterystyczny dwufazowy przebieg hamowania powstawania białych krwinek obserwuje się po 5-dniowym ciągłym wlewie dożylnym lub po doraźnych wstrzyknięciach produktu w dawce 50-600 mg/m² pc. Niezależnie od wyjściowej liczby leukocytów, wielkości dawki lub schematu podawania, początkowo dochodzi do zmniejszenia liczby krwinek białych w ciągu pierwszych 24 godzin, z maksymalnym spadkiem po 7-9 dniach. Następnie występuje krótkotrwały wzrost liczby krwinek białych (z maksimum około 12. dnia), po czym pojawia się drugie, głębsze zmniejszenie liczby białych krwinek z najniższymi wartościami między 15. a 24. dniem. W kolejnych 10 dniach dochodzi do szybkiego wzrostu liczby krwinek białych.3

Zahamowanie produkcji płytek krwi obserwuje się po 5 dniach od podania leku, z maksymalnym zmniejszeniem ich liczby między 12. a 15. dniem. W ciągu kolejnych 10 dni następuje szybki wzrost liczby płytek, często do poziomu przekraczającego wartości wyjściowe.4

Zwiększone ryzyko zakażeń

Stosowanie cytarabiny, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi, może prowadzić do zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych, pasożytniczych lub saprofitycznych w dowolnym miejscu organizmu. Wynika to z wpływu leku na odporność komórkową i humoralną. Zakażenia te mogą mieć przebieg łagodny lub ciężki, niekiedy prowadzący do zgonu.5

Zespół cytarabinowy

Zespół cytarabinowy charakteryzuje się zespołem objawów obejmujących gorączkę, bóle mięśni, bóle kości, czasem ból w klatce piersiowej, wysypkę plamisto-grudkową, zapalenie spojówek i ogólne złe samopoczucie. Objawy te pojawiają się zwykle 6-12 godzin po podaniu leku. W leczeniu lub profilaktyce tego zespołu skuteczne okazują się kortykosteroidy. Jeśli objawy są na tyle ciężkie, że wymagają leczenia, należy rozważyć podanie kortykosteroidów oraz kontynuację terapii cytarabiną.6

Szczegółowa tabela działań niepożądanych cytarabiny

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane związane ze stosowaniem cytarabiny (Cytosar) w terapii standardowej i dużymi dawkami. Działania niepożądane uporządkowano według klasyfikacji układów i narządów MedDRA z określeniem częstości ich występowania.7

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane Opis
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często Posocznica, zapalenie płuc, zakażenia Ciężkie infekcje systemowe, mogące stanowić zagrożenie życia wskutek immunosupresji
Częstość nieznana Zapalenie tkanki podskórnej w miejscu wstrzyknięcia Miejscowa reakcja zapalna w tkance podskórnej
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często Zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość, niedokrwistość, niedokrwistość megaloblastyczna, leukopenia, zmniejszenie liczby retikulocytów Podstawowy mechanizm toksyczności cytarabiny, prowadzący do zwiększonego ryzyka infekcji i krwawień
Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana Reakcja anafilaktyczna, obrzęk alergiczny Poważne reakcje nadwrażliwości wymagające natychmiastowej interwencji
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Zmniejszenie łaknienia Może prowadzić do utraty masy ciała i wyniszczenia
Zaburzenia układu nerwowego Częstość nieznana Toksyczne uszkodzenie nerwów, zapalenie nerwów, zawroty głowy, ból głowy Neurotoksyczność może być nasilona przy dużych dawkach
Zaburzenia oka Częstość nieznana Zapalenie spojówek Często element zespołu cytarabinowego
Zaburzenia serca Częstość nieznana Zapalenie osierdzia, bradykardia zatokowa Mogą być elementem kardiotoksyczności leku
Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana Zakrzepowe zapalenie żył Zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowych
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Częstość nieznana Duszność, ból gardła Objawy mogą być związane z rozwijającą się infekcją lub toksycznością płucną
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie błony śluzowej odbytu, zapalenie błony śluzowej odbytu, biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha Znacząco wpływają na jakość życia i stan odżywienia pacjenta
Częstość nieznana Zapalenie trzustki, owrzodzenie przełyku, zapalenie przełyku Ciężkie powikłania mogące zagrażać życiu
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo często Zaburzenia czynności wątroby Manifestują się podwyższeniem enzymów wątrobowych
Częstość nieznana Żółtaczka Kliniczna manifestacja uszkodzenia wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często Łysienie, wysypka Łysienie zwykle odwracalne po zakończeniu terapii
Często Owrzodzenie skóry Może być miejscem wnikania patogenów
Częstość nieznana Zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, pokrzywka, świąd, piegi Zespół ręka-stopa może być szczególnie uciążliwy dla pacjenta
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często Zespół cytarabinowy Obejmuje gorączkę, bóle mięśni i kości, wysypkę i zapalenie spojówek
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana Zaburzenie czynności nerek, zatrzymanie moczu Manifestacja nefrotoksyczności
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często Gorączka Może być zarówno objawem zespołu cytarabinowego, jak i infekcji
Częstość nieznana Ból w klatce piersiowej, reakcja w miejscu wstrzyknięcia Reakcje miejscowe mogą prowadzić do zapalenia
Badania diagnostyczne Bardzo często Nieprawidłowy wynik biopsji szpiku kostnego, nieprawidłowości w rozmazie krwi Bezpośredni efekt działania mielosupresyjnego leku

Specyficzne działania niepożądane dla terapii dużymi dawkami

Poza standardowymi działaniami niepożądanymi, terapia dużymi dawkami cytarabiny wiąże się z dodatkowymi, często bardziej nasilonymi działaniami niepożądanymi. Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane specyficzne dla terapii dużymi dawkami cytarabiny.8

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane Opis
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Częstość nieznana Ropień wątroby Ciężkie powikłanie infekcyjne mogące zagrażać życiu
Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana Zmiana osobowości Może wynikać z neurotoksyczności leku
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Zaburzenia czynności mózgu, zaburzenia czynności móżdżku, senność Objawy neurotoksyczności wymagające monitorowania
Częstość nieznana Śpiączka, drgawki, obwodowa neuropatia ruchowa, obwodowa neuropatia czuciowa Ciężkie powikłania neurologiczne
Zaburzenia oka Bardzo często Zaburzenia rogówki Mogą prowadzić do zaburzeń widzenia
Zaburzenia serca Częstość nieznana Kardiomiopatia Może prowadzić do niewydolności serca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo często Zespół ostrej niewydolności oddechowej, obrzęk płuc Zagrażające życiu powikłania oddechowe
Zaburzenia żołądka i jelit Często Martwicze zapalenie jelit Zagrażające życiu powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji
Częstość nieznana Martwica żołądka lub jelit, wrzód żołądka lub jelit, odma jelit, zapalenie otrzewnej Ciężkie powikłania gastroenterologiczne mogące prowadzić do zgonu
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana Uszkodzenie wątroby, hiperbilirubinemia Manifestacje hepatotoksyczności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Złuszczanie skóry Może zwiększać ryzyko zakażeń skórnych

Inne istotne działania niepożądane

W literaturze opisano przypadki rozproszonego śródmiąższowego zapalenia płuc po zastosowaniu umiarkowanych dawek cytarabiny (1g/m² pc.) w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami, takimi jak meta-AMSA, daunorubicyna, VP-16. Powikłanie to może być bezpośrednio związane z podawaniem cytarabiny.9

Istnieją doniesienia o przypadkach ostrej niewydolności oddechowej, szybko postępującej do obrzęku płuc i kardiomegalii (potwierdzonej zdjęciem rentgenowskim) po eksperymentalnym podaniu dużych dawek cytarabiny w leczeniu nawrotu białaczki. W jednym przypadku zespół ten doprowadził do zgonu.10

Działania niepożądane po podaniu dokanałowym

Dokanałowe podanie cytarabiny wiąże się ze specyficznymi działaniami niepożądanymi, w tym:11

  • Nudności i wymioty – najczęstsze reakcje, zwykle o charakterze łagodnym i samoograniczającym się
  • Gorączka – również zwykle o przebiegu łagodnym
  • Porażenie poprzeczne (paraplegia) – poważne powikłanie neurologiczne
  • Martwicza encefalopatia białaczkowa – opisano przypadki u pięciorga dzieci, u których wystąpiły drgawki. Pacjenci ci byli jednocześnie leczeni dokanałowo metotreksatem i hydrokortyzonem oraz otrzymywali napromienianie ośrodkowego układu nerwowego
  • Neurotoksyczność – raportowano pojedyncze przypadki
  • Utrata wzroku – u dwóch pacjentów w fazie remisji, których leczenie obejmowało skojarzoną chemioterapię, profilaktyczne napromienianie ośrodkowego układu nerwowego i dokanałowe podawanie cytarabiny12

Monitorowanie działań niepożądanych

Ze względu na potencjalnie poważne działania niepożądane cytarabiny, kluczowe znaczenie ma ich monitorowanie i zgłaszanie. Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania tego produktu leczniczego.13

Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.14

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl