Interakcje leku
Coxydyna 30 mg

Etorykoksyb, substancja czynna leku Coxydyna, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. W terapii z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną) dawka 120 mg/dobę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem odwodnienia lub w podeszłym wieku. Etorykoksyb w dawce 120 mg zwiększa stężenia metotreksatu (o 28%) i zmniejsza jego klirens nerkowy (o 13%), co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami antykoncepcyjnymi zawierającymi 35 µg etynyloestradiolu i 0,5-1 mg noretyndronu zwiększa AUC etynyloestradiolu o 37-60%, co może podnosić ryzyko działań niepożądanych, w tym incydentów zakrzepowych.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb, substancja czynna leku Coxydyna, może wchodzić w znaczące interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma grupami leków. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych interakcji, które należy uwzględnić podczas terapii.1

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe: U pacjentów przyjmujących przewlekle warfarynę, podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę powoduje zwiększenie międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) czasu protrombinowego o około 13%. Z tego względu konieczne jest ścisłe monitorowanie wartości czasu protrombinowego u pacjentów otrzymujących doustne antykoagulanty, szczególnie podczas rozpoczynania terapii etorykoksybem lub po modyfikacji jego dawkowania.2

Leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) i antagoniści receptora angiotensyny II: Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), do których należy etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku), ponieważ jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II z lekami hamującymi cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, włącznie z rozwojem ostrej niewydolności nerek. Takie zaburzenia są zwykle odwracalne. Dlatego u pacjentów stosujących etorykoksyb wraz z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II należy:3

  • zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza u osób starszych
  • zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta
  • rozważyć monitorowanie funkcji nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w trakcie terapii

Kwas acetylosalicylowy: Etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę nie wpływa na działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę) w stanie równowagi stacjonarnej. Etorykoksyb może być stosowany jednocześnie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego podawanymi w profilaktyce chorób układu krążenia. Jednoczesne stosowanie tych leków może jednak zwiększać częstość występowania owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Niezalecane jest jednoczesne stosowanie etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach większych niż profilaktyczne lub z innymi NLPZ.4

Cyklosporyna i takrolimus: Choć interakcje tych leków z etorykoksybem nie były badane bezpośrednio, jednoczesne stosowanie cyklosporyny lub takrolimusu z NLPZ może nasilać działanie nefrotoksyczne tych immunosupresantów. W takim przypadku konieczne jest monitorowanie czynności nerek.5

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków

Lit: NLPZ, w tym etorykoksyb, zmniejszają wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków, a także po odstawieniu NLPZ, należy kontrolować stężenie litu we krwi i odpowiednio dostosowywać jego dawkę.6

Metotreksat: Przeprowadzono badania oceniające wpływ etorykoksybu w różnych dawkach (60, 90 lub 120 mg raz na dobę przez 7 dni) u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów przyjmujących metotreksat raz w tygodniu (7,5-20 mg). Etorykoksyb w dawkach 60 i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na jego klirens nerkowy. Jedynie w przypadku dawki 120 mg w jednym z badań odnotowano zwiększenie stężenia metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszenie klirensu nerkowego o 13%. Pacjentów otrzymujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy monitorować pod kątem potencjalnych działań toksycznych metotreksatu.7

Doustne leki antykoncepcyjne: Jednoczesne stosowanie etorykoksybu w dawce 60 mg i doustnego leku antykoncepcyjnego zawierającego 35 mikrogramów etynyloestradiolu (EE) oraz 0,5 do 1 mg noretyndronu przez 21 dni prowadzi do zwiększenia wartości AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym o 37%. Etorykoksyb w dawce 120 mg, podawany jednocześnie lub w odstępie 12 godzin z tym samym doustnym lekiem antykoncepcyjnym, zwiększa AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym o 50-60%. Zwiększone stężenie etynyloestradiolu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych ze stosowaniem doustnych leków antykoncepcyjnych (np. żylne incydenty zakrzepowe u kobiet z grupy ryzyka). Należy uwzględnić ten fakt przy wyborze doustnego leku antykoncepcyjnego stosowanego jednocześnie z etorykoksybem.8

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany przez 28 dni jednocześnie z hormonalną terapią zastępczą zawierającą skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN 0,625 mg) zwiększa AUC0-24h w stanie stacjonarnym dla niesprzężonych estrogenów: estronu (41%), ekwiliny (76%) i 17-β-estradiolu (22%). Wpływ etorykoksybu w dawkach 30, 60 i 90 mg podczas długotrwałej terapii nie został zbadany. Wybierając pomenopauzalną hormonalną terapię zastępczą stosowaną jednocześnie z etorykoksybem, należy uwzględnić potencjalne zwiększenie stężenia estrogenów, które może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z HTZ.9

Prednizon i prednizolon: Etorykoksyb nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę prednizonu lub prednizolonu.10

Digoksyna: Etorykoksyb w dawce 120 mg podawany raz na dobę przez 10 dni u zdrowych ochotników nie wpływa na AUC0-24h digoksyny w stanie stacjonarnym ani na jej wydalanie nerkowe. Zaobserwowano zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny o około 33%, co zwykle nie ma znaczenia klinicznego. Jednakże pacjenci z podwyższonym ryzykiem toksyczności digoksyny powinni być objęci szczególną obserwacją podczas jednoczesnego stosowania z etorykoksybem.11

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem sulfotransferaz

Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoenzymu SULT1E1. Wykazano, że zwiększa stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Ze względu na ograniczone dane dotyczące działania sulfotransferaz zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z innymi lekami metabolizowanymi głównie przy udziale sulfotransferaz (np. salbutamol doustny, minoksydyl).12

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem izoenzymów CYP

Na podstawie badań in vitro nie przewiduje się, aby etorykoksyb hamował izoenzymy cytochromu P450 (CYP): 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, u których stosowano etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę, nie stwierdzono zmian w aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, co oceniono przy pomocy testu oddechowego po podaniu erytromycyny.13

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Główny szlak metaboliczny etorykoksybu obejmuje enzymy układu CYP. Metabolizm etorykoksybu in vivo zachodzi głównie z udziałem CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą uczestniczyć w głównym szlaku metabolicznym etorykoksybu, jednak ich dokładny udział nie został określony w badaniach in vivo.14

Ketokonazol: Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, podawany zdrowym ochotnikom w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, nie wpływa w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę etorykoksybu w pojedynczej dawce 60 mg (zwiększenie AUC o 43%).15

Worykonazol i mikonazol: Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 – worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu (miejscowego żelu doustnego) z etorykoksybem powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb, który według dostępnych danych naukowych nie ma znaczenia klinicznego.16

Ryfampicyna: Ryfampicyna, silny induktor enzymów układu CYP, stosowana jednocześnie z etorykoksybem powoduje zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. W konsekwencji może dojść do nawrotu objawów choroby. Nie zaleca się jednak zwiększania dawki etorykoksybu, ponieważ nie badano produktu w połączeniu z ryfampicyną w dawkach większych niż standardowo zalecane w poszczególnych wskazaniach.17

Leki zobojętniające: Leki zobojętniające nie wpływają na farmakokinetykę etorykoksybu w sposób klinicznie istotny.18

Interakcje etorykoksybu z alkoholem

Jednoczesne stosowanie etorykoksybu (Coxydyna) z alkoholem wymaga szczególnej ostrożności. Chociaż nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji etorykoksybu z alkoholem w przedstawionych materiałach źródłowych, należy pamiętać, że:

  • Alkohol, podobnie jak NLPZ (w tym etorykoksyb), może zwiększać ryzyko podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego i krwawień z przewodu pokarmowego
  • Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilić działanie niepożądane etorykoksybu na układ pokarmowy
  • Alkohol może wpływać na funkcje wątroby, co może mieć znaczenie podczas metabolizmu etorykoksybu
  • Zarówno alkohol, jak i etorykoksyb mogą w niewielkim stopniu wpływać na ciśnienie tętnicze, co stwarza ryzyko dodatkowego działania hipotensyjnego w przypadku jednoczesnego stosowania

Z powyższych względów zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii etorykoksybem, a jeśli jest to niemożliwe, spożywanie go w minimalnych ilościach i pod ścisłą kontrolą lekarza, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego lub przewodu pokarmowego.

Tabela interakcji etorykoksybu z innymi lekami

Lek/Grupa leków Rodzaj interakcji Opis interakcji Poziom istotności Postępowanie kliniczne
Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna) Farmakodynamiczna Zwiększenie wartości INR o około 13% Wysoki Ścisłe monitorowanie INR, szczególnie w pierwszych dniach leczenia lub po zmianie dawki etorykoksybu
Leki moczopędne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II Farmakodynamiczna Zmniejszenie skuteczności działania przeciwnadciśnieniowego, zwiększenie ryzyka pogorszenia funkcji nerek Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie funkcji nerek i ciśnienia tętniczego, zapewnienie odpowiedniego nawodnienia
Kwas acetylosalicylowy (małe dawki) Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Średni Możliwe jednoczesne stosowanie z małymi dawkami ASA w profilaktyce chorób układu krążenia, monitorowanie powikłań żołądkowo-jelitowych
Kwas acetylosalicylowy (duże dawki) i inne NLPZ Farmakodynamiczna Znacząco zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Wysoki Jednoczesne stosowanie niezalecane
Cyklosporyna, takrolimus Farmakodynamiczna Potencjalne zwiększenie nefrotoksyczności Wysoki Monitorowanie funkcji nerek
Lit Farmakokinetyczna Zmniejszenie wydalania litu przez nerki, zwiększenie stężenia litu w osoczu Wysoki Monitorowanie stężenia litu we krwi, dostosowanie dawki
Metotreksat Farmakokinetyczna Etorykoksyb 120 mg może zwiększać stężenie metotreksatu w osoczu i zmniejszać jego klirens nerkowy Średni Monitorowanie pod kątem toksyczności metotreksatu
Doustne leki antykoncepcyjne Farmakokinetyczna Zwiększenie AUC etynyloestradiolu o 37-60% Średni Uwzględnienie zwiększonego stężenia etynyloestradiolu przy wyborze doustnego leku antykoncepcyjnego
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia estrogenów (estron 41%, ekwilina 76%, 17-β-estradiol 22%) Średni Uwzględnienie zwiększonego stężenia estrogenów przy wyborze hormonalnej terapii zastępczej
Digoksyna Farmakokinetyczna Zwiększenie Cmax digoksyny o około 33%, bez wpływu na AUC Niski/Średni Obserwacja pacjentów z podwyższonym ryzykiem toksyczności digoksyny
Prednizon, prednizolon Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę Niski Nie wymaga szczególnych działań
Leki metabolizowane przez sulfotransferazy (np. salbutamol doustny, minoksydyl) Farmakokinetyczna Potencjalne zwiększenie stężenia leków w osoczu poprzez inhibicję SULT1E1 Średni Zachowanie ostrożności
Ketokonazol Farmakokinetyczna Nie wpływa istotnie klinicznie na farmakokinetykę etorykoksybu (zwiększenie AUC o 43%) Niski Nie wymaga szczególnych działań
Worykonazol, mikonazol Farmakokinetyczna Niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb bez znaczenia klinicznego Niski Nie wymaga szczególnych działań
Ryfampicyna Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65% Wysoki Monitorowanie skuteczności leczenia, nie zwiększać dawki etorykoksybu
Leki zobojętniające Farmakokinetyczna Brak istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę etorykoksybu Niski Nie wymaga szczególnych działań
Alkohol Farmakodynamiczna Potencjalne zwiększenie ryzyka podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego i krwawień Średni Zalecane unikanie spożywania alkoholu lub ograniczenie jego ilości podczas terapii
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl