Dawkowanie i sposób podawania
Cinacalcet Aurovitas 60 mg
Cinacalcet Aurovitas jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg (niepodzielna), 60 mg i 90 mg (podzielne). U dorosłych, w tym osób powyżej 65 lat, początkowa dawka wynosi 30 mg raz dziennie, z możliwością stopniowego zwiększania co 2-4 tygodnie do maksymalnie 180 mg/dobę, w celu osiągnięcia docelowego stężenia PTH 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l) u pacjentów dializowanych. Stężenie PTH (iPTH lub biPTH) należy oznaczać co najmniej 12 godzin po podaniu leku, a kontrolę wykonywać 1-4 tygodni po rozpoczęciu terapii lub zmianie dawki, następnie co 1-3 miesiące. Przed terapią i w trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie skorygowanego stężenia wapnia w surowicy, szczególnie w pierwszym tygodniu i następnie co miesiąc. W przypadku hipokalcemii (wapń ≤7,5 mg/dl, 1,9 mmol/l) lub objawów klinicznych, zaleca się modyfikację leczenia wapniem, witaminą D lub zmniejszenie/odstawienie cynakalcetu zgodnie z protokołem.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Cinacalcet Aurovitas
- Dawkowanie w wtórnej nadczynności przytarczyc u dorosłych
- Dostosowanie dawki w zależności od stężenia wapnia u dorosłych
- Dawkowanie w wtórnej nadczynności przytarczyc u dzieci i młodzieży
- Dostosowanie dawki w zależności od stężenia PTH u dzieci
- Dostosowanie dawki w zależności od stężenia wapnia u dzieci
- Zmiana leczenia z etelkalcetydu na cynakalcet
- Dawkowanie w raku przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
- Sposób podawania
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Cinacalcet Aurovitas
Cinacalcet Aurovitas jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocy 30 mg, 60 mg i 90 mg. Tabletki 60 mg i 90 mg można podzielić na równe dawki, natomiast tabletka 30 mg jest niepodzielna. Sposób dawkowania leku zależy od jednostki chorobowej oraz wieku pacjenta.1
Dawkowanie w wtórnej nadczynności przytarczyc u dorosłych
U pacjentów dorosłych, w tym osób w podeszłym wieku (>65 lat), zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo co 2-4 tygodnie, aby osiągnąć docelowe stężenie hormonu przytarczyc (PTH) wynoszące 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l) u pacjentów dializowanych. Maksymalna dopuszczalna dawka wynosi 180 mg raz na dobę.2
Stężenie PTH należy oznaczać co najmniej po 12 godzinach od podania cynakalcetu. Kontrola poziomu PTH powinna odbywać się 1-4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia lub zmianie dawki, a następnie co 1-3 miesiące w trakcie leczenia podtrzymującego. Do monitorowania można stosować zarówno test intact PTH (iPTH), jak i bio-intact PTH (biPTH).3
Dostosowanie dawki w zależności od stężenia wapnia u dorosłych
Przed rozpoczęciem terapii cynakalcetem należy sprawdzić, czy skorygowane stężenie wapnia w surowicy utrzymuje się co najmniej w dolnym zakresie wartości fizjologicznych. Podczas początkowej fazy leczenia i zwiększania dawki, stężenie wapnia należy kontrolować często w pierwszym tygodniu, a następnie około raz w miesiącu po ustaleniu dawki podtrzymującej.4
Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku zmniejszenia stężenia wapnia w surowicy lub wystąpienia objawów hipokalcemii przedstawia poniższa tabela:5
| Skorygowane stężenie wapnia w surowicy lub objawy hipokalcemii | Zalecenia |
|---|---|
| < 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l) oraz >7,5 mg/dl (1,9 mmol/l), lub występują kliniczne objawy hipokalcemii | Na podstawie oceny klinicznej, w celu zwiększenia stężenia wapnia w surowicy można podawać produkty wiążące fosforany zawierające wapń, sterole witaminy D i/lub modyfikować stężenie wapnia w płynie dializacyjnym. |
| < 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l) oraz >7,5 mg/dl (1,9 mmol/l), lub utrzymują się objawy hipokalcemii, pomimo prób zwiększenia stężenia wapnia w surowicy. | Zmniejszyć dawkę lub odstawić cynakalcet. |
| ≤7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) lub utrzymują się objawy hipokalcemii, a dawki witaminy D nie można zwiększyć | Wstrzymać stosowanie cynakalcetu do czasu, aż stężenie wapnia w surowicy osiągnie wartość 8,0 mg/dl (2,0 mmol/l) i/lub ustąpią objawy hipokalcemii. Należy ponownie rozpocząć leczenie stosując kolejną, najmniejszą zalecaną dawkę cynakalcetu. |
Dawkowanie w wtórnej nadczynności przytarczyc u dzieci i młodzieży
U dzieci i młodzieży w wieku ≥3 do <18 lat, przed rozpoczęciem leczenia cynakalcetem, skorygowane stężenie wapnia w surowicy powinno mieścić się w górnym zakresie normy lub powyżej (zgodnie z zakresem referencyjnym dla wieku pacjenta). Stężenie wapnia należy ściśle monitorować podczas całego procesu leczenia.6
Dawka początkowa dla dzieci i młodzieży wynosi ≤0,20 mg/kg suchej masy ciała raz na dobę. Schemat dawkowania według suchej masy ciała przedstawia poniższa tabela:7
| Sucha masa ciała pacjenta (kg) | Dawka początkowa (mg) | Dostępne stężenia/wielkości dawek sekwencyjnych (mg) |
|---|---|---|
| 10 do < 12,5 | 1 | 1, 2,5, 5, 7,5, 10 i 15 |
| ≥ 12,5 do < 25 | 2,5 | 2,5, 5, 7,5, 10, 15 i 30 |
| ≥ 25 do < 36 | 5 | 5, 10, 15, 30 i 60 |
| ≥ 36 do < 50 | 5 | 5, 10, 15, 30, 60 i 90 |
| ≥ 50 do < 75 | 10 | 10, 15, 30, 60, 90 i 120 |
| ≥ 75 | 15 | 15, 30, 60, 90, 120 i 180 |
Dawkę można zwiększać sekwencyjnie według powyższej tabeli, nie częściej niż co 4 tygodnie, do maksymalnej dawki 2,5 mg/kg/dobę, nie przekraczając całkowitej dawki dobowej 180 mg.8
Dostosowanie dawki w zależności od stężenia PTH u dzieci
Stężenie PTH należy oznaczać co najmniej 12 godzin po podaniu cynakalcetu, a iPTH należy kontrolować w okresie od 1 do 4 tygodni po rozpoczęciu leczenia lub zmianie dawki.9
Zasady dostosowania dawki na podstawie stężenia iPTH:10
- jeśli stężenie iPTH wynosi <150 pg/ml (15,9 pmol/l) i ≥ 100 pg/ml (10,6 pmol/l), należy zmniejszyć dawkę cynakalcetu do kolejnej mniejszej dawki11
- jeśli stężenie iPTH wynosi <100 pg/ml (10,6 pmol/l), należy przerwać leczenie cynakalcetem. Gdy stężenie iPTH wzrośnie do >150 pg/ml (15,9 pmol/l), należy wznowić leczenie od najmniejszej dawki13
Dostosowanie dawki w zależności od stężenia wapnia u dzieci
Po rozpoczęciu leczenia cynakalcetem lub zmianie dawki należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy w ciągu pierwszego tygodnia. Po ustaleniu dawki podtrzymującej zaleca się cotygodniowe oznaczanie stężenia wapnia.14
U dzieci i młodzieży należy utrzymywać stężenie wapnia w surowicy w prawidłowym zakresie. Poniższa tabela przedstawia zalecenia dotyczące dostosowania dawki w zależności od stężenia wapnia:15
| Skorygowane stężenie wapnia w surowicy lub kliniczne objawy hipokalcemii | Zalecenia dotyczące dawkowania |
|---|---|
| Skorygowane wartości stężenia wapnia w surowicy są mniejsze lub równe od dolnego zakresu normy określonego dla wieku pacjenta lub jeśli wystąpią objawy hipokalcemii, niezależne od stężenia wapnia w surowicy. | Zakończyć leczenie cynakalcetem.* Zgodnie ze wskazaniami klinicznymi należy podawać suplementy wapnia, produkty wiążące fosforany zawierające wapń i/lub sterole witaminy D. |
| Skorygowane całkowite stężenie wapnia w surowicy jest większe od wartości z dolnego zakresu normy określonej dla wieku i ustąpiły objawy hipokalcemii. | Należy ponownie rozpocząć leczenie stosując mniejszą dawką. Jeśli przerwano leczenie cynakalcetem więcej niż 14 dni temu, należy wznowić stosowanie od zalecanej dawki początkowej. Jeśli pacjent otrzymywał najmniejszą dawkę (1 mg/dobę) przed przerwaniem leczenia, należy ponownie rozpocząć leczenie zaczynając od tej dawki (1 mg/dobę). |
* Jeśli zakończono stosowanie produktu, skorygowane stężenie wapnia w surowicy należy oznaczyć po 5-7 dniach.16
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania cynakalcetu u dzieci poniżej 3 lat nie zostały ustalone ze względu na brak wystarczających danych.17
Zmiana leczenia z etelkalcetydu na cynakalcet
Przejście z etelkalcetydu na cynakalcet oraz odpowiedni okres eliminacji leku z organizmu nie zostały dokładnie przebadane klinicznie. U pacjentów, którzy przerwali stosowanie etelkalcetydu, nie należy rozpoczynać podawania cynakalcetu co najmniej do momentu ukończenia trzech kolejnych sesji hemodializy. Po tym czasie należy zmierzyć stężenie wapnia w surowicy i przed rozpoczęciem podawania cynakalcetu upewnić się, że jego wartość mieści się w prawidłowym zakresie.18
Dawkowanie w raku przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc
W przypadku leczenia raka przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc u dorosłych i osób w podeszłym wieku (>65 lat), zalecana dawka początkowa cynakalcetu wynosi 30 mg podawane dwa razy na dobę. Dawkę należy zwiększać co 2-4 tygodnie według schematu: 30 mg dwa razy na dobę, 60 mg dwa razy na dobę, 90 mg dwa razy na dobę, a następnie 90 mg trzy lub cztery razy na dobę, w zależności od potrzeb. Celem jest zmniejszenie stężenia wapnia w surowicy do wartości z górnej granicy normy lub poniżej. Maksymalna dawka stosowana w badaniach klinicznych wynosiła 90 mg cztery razy na dobę.19
Stężenie wapnia w surowicy należy oznaczyć w ciągu tygodnia od rozpoczęcia leczenia lub po zmianie dawki. Po ustaleniu dawki podtrzymującej, stężenie wapnia należy oznaczać co 2-3 miesiące. Po osiągnięciu maksymalnej dawki cynakalcetu, jeżeli nie udaje się utrzymać klinicznie istotnego zmniejszenia stężenia wapnia, należy rozważyć zakończenie leczenia.20
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania cynakalcetu w leczeniu raka przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone ze względu na brak dostępnych danych.21
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności zmiany dawki początkowej. Jednak w przypadku umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności wątroby, należy ściśle monitorować pacjentów w okresie zwiększania dawki i podczas kontynuacji leczenia cynakalcetem.22
Sposób podawania
Cinacalcet Aurovitas jest przeznaczony do podawania doustnego. Tabletek nie należy żuć ani kruszyć. Zaleca się przyjmowanie leku z jedzeniem lub niedługo po posiłku, ponieważ wykazano, że biodostępność cynakalcetu zwiększa się przy jednoczesnym przyjmowaniu z posiłkiem.23
W przypadku gdy pacjent, szczególnie dziecko, wymaga dawek mniejszych niż 30 mg lub nie jest w stanie połykać tabletek, dostępne są inne moce/postaci farmaceutyczne cynakalcetu.24
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania