Dawkowanie i sposób podawania – Ceftriaxon-MIP i.v./i.m 1 g 1 g

Dawkowanie i sposób podawania
Ceftriaxon-MIP i.v./i.m 1 g 1 g

Ceftriaxon-MIP jest antybiotykiem dostępnym w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, stosowanym w dawkach 1 g i 2 g. Dawkowanie jest uzależnione od ciężkości zakażenia, rodzaju infekcji, wrażliwości patogenu oraz funkcji narządów wydalniczych. Standardowe dawki u dorosłych wahają się od 1 do 4 g na dobę, podawane raz na dobę, z możliwością podania co 12 godzin przy dawkach powyżej 2 g. Specjalne schematy dawkowania dotyczą m.in. ostrego zapalenia ucha środkowego (1-2 g domięśniowo), profilaktyki okołooperacyjnej (2 g 30-90 minut przed zabiegiem), rzeżączki (500 mg domięśniowo) oraz kiły i boreliozy rozsianej (dawki do 2 g przez 10-21 dni). U dzieci dawkowanie jest zależne od masy ciała, z maksymalną dawką do 4 g na dobę, a u noworodków nie powinno przekraczać 50 mg/kg mc. Podawanie dożylne u niemowląt i dzieci wymaga infuzji trwającej co najmniej 30 minut, a u noworodków ponad 60 minut, aby zmniejszyć ryzyko encefalopatii bilirubinowej.

Pobierz ChPL PDF Ceftriaxon-MIP i.v./i.m 1 g – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji dożylnych i do wstrzykiwań domięśniowych – 1 g

Dawkowanie i sposób podawania leku Ceftriaxon-MIP

Ceftriaxon-MIP jest antybiotykiem dostępnym w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji w dawkach 1 g i 2 g. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.¹

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży ≥50 kg

Dawkowanie ceftriaksonu uzależnione jest od wielu czynników, w tym: ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, lokalizacji i rodzaju infekcji oraz funkcji narządów wydalniczych pacjenta. W przypadku potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawek z górnej granicy zalecanego zakresu.²

Dawka ceftriaksonu	Częstość podawania	Wskazania do stosowania
1-2 g	Raz na dobę	Pozaszpitalne zapalenie płuc Zaostrzenia POChP Zakażenia w obrębie jamy brzusznej Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)
2 g	Raz na dobę	Szpitalne zapalenie płuc Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Zakażenia kości i stawów
2-4 g	Raz na dobę*	Leczenie pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym Bakteryjne zapalenie wsierdzia Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

* Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć, jeśli stosuje się dawki większe niż 2 g na dobę.³

Wskazania specjalne wymagające odmiennych schematów dawkowania

Niektóre jednostki chorobowe wymagają zastosowania specjalnych schematów dawkowania ceftriaksonu:⁴

Ostre zapalenia ucha środkowego: pojedyncza dawka domięśniowa 1-2 g. W przypadkach ciężkich lub braku poprawy po wcześniejszym leczeniu, można stosować 1-2 g domięśniowo przez 3 dni.⁵
Profilaktyka okołooperacyjna: 2 g w pojedynczej dawce 30-90 minut przed zabiegiem chirurgicznym.⁶
Rzeżączka: 500 mg w pojedynczej dawce domięśniowej.⁷
Kiła: 500 mg do 1 g raz na dobę, a w kile układu nerwowego – 2 g raz na dobę przez 10-14 dni (zgodnie z wytycznymi lokalnymi).⁸
Borelioza rozsiana (stadium II i III): 2 g raz na dobę przez 14-21 dni (zgodnie z wytycznymi lokalnymi).⁹

Dawkowanie u dzieci i niemowląt (15 dni-12 lat, <50 kg)

U dzieci o masie ciała poniżej 50 kg dawkowanie jest uzależnione od masy ciała. W przypadkach ciężkich infekcji i potwierdzonej bakteriemii, należy rozważyć zastosowanie dawek z górnego zakresu.¹⁰

Dawka ceftriaksonu	Częstość podawania	Wskazania do stosowania
50-80 mg/kg mc.	Raz na dobę	Zakażenia w obrębie jamy brzusznej Powikłane zakażenia dróg moczowych Pozaszpitalne/szpitalne zapalenie płuc
50-100 mg/kg mc. (maks. 4 g)	Raz na dobę	Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Zakażenia kości i stawów Pacjenci z neutropenią i gorączką
80-100 mg/kg mc. (maks. 4 g)	Raz na dobę	Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
100 mg/kg mc. (maks. 4 g)	Raz na dobę*	Bakteryjne zapalenie wsierdzia

* Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć, jeśli stosuje się dawki większe niż 2 g na dobę.¹¹

W przypadku wskazań specjalnych u dzieci stosuje się następujące schematy:¹²

Ostre zapalenie ucha środkowego: pojedyncza dawka domięśniowa 50 mg/kg mc. lub 50 mg/kg mc. domięśniowo przez 3 dni w przypadkach ciężkich lub braku poprawy.¹³
Profilaktyka okołooperacyjna: 50-80 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem.¹⁴
Kiła: 75-100 mg/kg mc. raz na dobę (maks. 4 g) przez 10-14 dni.¹⁵
Borelioza rozsiana: 50-80 mg/kg mc. raz na dobę przez 14-21 dni.¹⁶

Dawkowanie u noworodków (0-14 dni)

Uwaga: Ceftriaxon-MIP jest przeciwwskazany u wcześniaków w wieku do 41 tygodni licząc od daty ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek chronologiczny).¹⁷

Dawka ceftriaksonu	Częstość podawania	Wskazania do stosowania
20-50 mg/kg mc.	Raz na dobę	Zakażenia w obrębie jamy brzusznej Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Powikłane zakażenia dróg moczowych Pozaszpitalne/szpitalne zapalenie płuc Zakażenia kości i stawów Pacjenci z neutropenią i gorączką
50 mg/kg mc.	Raz na dobę	Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Bakteryjne zapalenie wsierdzia

Maksymalna dawka dobowa u noworodków nie może przekraczać 50 mg/kg mc.¹⁸

W przypadku wskazań specjalnych u noworodków stosuje się następujące schematy:¹⁹

Ostre zapalenie ucha środkowego: pojedyncza dawka domięśniowa 50 mg/kg mc.²⁰
Profilaktyka okołooperacyjna: 20-50 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem.²¹
Kiła: 50 mg/kg mc. raz na dobę przez 10-14 dni.²²

Czas trwania leczenia

Długość terapii ceftriaksonem zależy od przebiegu choroby. Zgodnie z ogólnymi zasadami antybiotykoterapii, podawanie ceftriaksonu należy kontynuować przez 48-72 godziny po ustąpieniu gorączki lub potwierdzeniu eradykacji bakterii.²³

Dawkowanie w grupach specjalnych

Osoby w podeszłym wieku: Nie jest konieczna modyfikacja dawki, jeśli czynność wątroby i nerek jest prawidłowa.²⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: W lekkich i umiarkowanych zaburzeniach nie ma konieczności dostosowania dawki, o ile czynność nerek jest prawidłowa. Brak danych dla pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.²⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Modyfikacja dawkowania nie jest konieczna przy zachowanej funkcji wątroby. Jedynie w schyłkowej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) dawka nie powinna przekraczać 2 g na dobę.²⁶

Pacjenci dializowani: Nie jest konieczne stosowanie dawek uzupełniających po dializie, ponieważ ceftriakson nie jest usuwany podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej. Zaleca się jednak ścisłą obserwację kliniczną pacjenta.²⁷

Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek: U tych pacjentów zaleca się ścisłą obserwację kliniczną w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.²⁸

Sposób podawania leku Ceftriaxon-MIP

Ceftriaxon-MIP można podawać na trzy sposoby:²⁹

Infuzja dożylna (i.v.) trwająca co najmniej 30 minut – jest to zalecany sposób podania
Powolne wstrzyknięcie dożylne (i.v.) trwające co najmniej 5 minut – najlepiej do dużych żył
Głębokie wstrzyknięcie domięśniowe (i.m.)

Szczególne uwagi dotyczące podania:³⁰

U niemowląt i dzieci <12 lat dawki dożylne ≥50 mg/kg mc. należy podawać w postaci infuzji
U noworodków wszystkie dawki dożylne należy podawać w czasie >60 minut, aby zmniejszyć ryzyko encefalopatii bilirubinowej
Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać na odpowiednią głębokość w obrębie względnie dużego mięśnia
Nie należy podawać więcej niż 1 g w jedno miejsce
Podanie domięśniowe rozważa się, gdy droga dożylna nie jest możliwa lub jest mniej odpowiednia
Dawki >2 g należy podawać wyłącznie dożylnie

Przeciwwskazania i ważne ostrzeżenia dotyczące podawania

Ceftriakson jest przeciwwskazany u noworodków (≤28 dni), którzy wymagają (lub mogą wymagać) dożylnego leczenia roztworami zawierającymi wapń, w tym ciągłymi infuzjami do żywienia pozajelitowego – ze względu na ryzyko wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu.³¹

Należy bezwzględnie przestrzegać następujących zasad:³²

Nie używać rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztworu Ringera, roztworu Hartmanna) do przygotowania lub rozcieńczania ceftriaksonu
Nie mieszać ani nie podawać jednocześnie ceftriaksonu z roztworami zawierającymi wapń, nawet przez różne zestawy infuzyjne
Nigdy nie podawać dożylnie roztworów ceftriaksonu, w których jako rozpuszczalnik zastosowano roztwór lidokainy

W przypadku profilaktyki okołooperacyjnej, ceftriakson należy podać 30-90 minut przed zabiegiem chirurgicznym.³³

Przed zastosowaniem produktu należy dokładnie zapoznać się z instrukcją rekonstytucji leku.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.