Dawkowanie i sposób podawania
Ceftriaxon AptaPharma 2 g

Dawkowanie ceftriaksonu powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając ciężkość zakażenia, lokalizację infekcji, wrażliwość patogenu oraz funkcję wątroby i nerek. U dorosłych dawki wahają się od 1 do 4 g raz na dobę, w zależności od wskazań klinicznych, np. 1-2 g na dobę w pozaszpitalnym zapaleniu płuc, 2 g na dobę w szpitalnym zapaleniu płuc, a 2-4 g na dobę w ciężkich zakażeniach, takich jak bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy wsierdzia. W potwierdzonej bakteriemii zaleca się stosowanie dawek z górnej granicy zakresu, a dawki powyżej 2 g mogą być podawane dwukrotnie na dobę. U dzieci dawkowanie jest zależne od masy ciała, z maksymalną dawką dobową 4 g, np. 50-80 mg/kg mc. raz na dobę w zakażeniach jamy brzusznej czy zapaleniu płuc, oraz 80-100 mg/kg mc. w cięższych zakażeniach ośrodkowego układu nerwowego. Ceftriakson jest przeciwwskazany u wcześniaków do 41 tygodnia wieku skorygowanego oraz u noworodków ≤28 dni, zwłaszcza gdy konieczne jest podawanie roztworów zawierających wapń ze względu na ryzyko wytrącania się soli wapniowej.

Dawkowanie i sposób podawania ceftriaksonu

Dawkowanie ceftriaksonu wymaga indywidualnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając ciężkość zakażenia, wrażliwość patogenu, lokalizację i rodzaj infekcji, a także wiek oraz funkcję wątroby i nerek pacjenta1.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat (≥50 kg)

Dawka ceftriaksonu Częstość podawania Wskazania
1-2 g Raz na dobę Pozaszpitalne zapalenie płuc
Zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)
2 g Raz na dobę Szpitalne zapalenie płuc
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
Zakażenia kości i stawów
2-4 g Raz na dobę Leczenie pacjentów z neutropenią z gorączką prawdopodobnie spowodowaną zakażeniem bakteryjnym
Bakteryjne zapalenie wsierdzia
Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

W potwierdzonej bakteriemii zaleca się rozważenie dawek z górnej granicy zalecanego zakresu. Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć przy dawkach przekraczających 2 g na dobę2.

Szczególne schematy dawkowania u dorosłych i młodzieży (≥50 kg)

  • Ostre zapalenia ucha środkowego: Domięśniowo w pojedynczej dawce 1-2 g. W przypadku ciężkiego stanu pacjenta lub braku poprawy po wcześniejszym leczeniu, można podawać domięśniowo 1-2 g na dobę przez 3 dni3.
  • Profilaktyka przedoperacyjna: 2 g w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym4.
  • Rzeżączka: 500 mg w pojedynczej dawce domięśniowej5.
  • Kiła: Zazwyczaj 500 mg – 1 g raz na dobę, w kile układu nerwowego dawkę należy zwiększyć do 2 g raz na dobę przez 10-14 dni. Należy uwzględnić lokalne wytyczne dotyczące leczenia6.
  • Borelioza (stadium II i III): 2 g raz na dobę przez 14-21 dni, zgodnie z lokalnymi wytycznymi7.

Dawkowanie u dzieci i niemowląt od 15. dnia życia do 12 lat (<50 kg)

U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej należy stosować standardowe dawkowanie dla dorosłych8.

Dawka ceftriaksonu Częstość podawania Wskazania
50-80 mg/kg mc. Raz na dobę Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)
Pozaszpitalne zapalenie płuc
Szpitalne zapalenie płuc
50-100 mg/kg mc. (maks. 4 g) Raz na dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
Zakażenia kości i stawów
Leczenie pacjentów z neutropenią i gorączką prawdopodobnie bakteryjną
80-100 mg/kg mc. (maks. 4 g) Raz na dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
100 mg/kg mc. (maks. 4 g) Raz na dobę Bakteryjne zapalenie wsierdzia

W potwierdzonej bakteriemii należy stosować dawki z górnej granicy zalecanego zakresu. Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć przy dawkach większych niż 2 g na dobę9.

Szczególne schematy dawkowania u dzieci (15 dni – 12 lat, <50 kg)

  • Ostre zapalenia ucha środkowego: W leczeniu początkowym domięśniowo w pojedynczej dawce 50 mg/kg mc. W przypadku ciężkiego stanu lub braku poprawy, można stosować 50 mg/kg mc. na dobę domięśniowo przez 3 dni10.
  • Profilaktyka przedoperacyjna: 50-80 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym11.
  • Kiła: Zazwyczaj 75-100 mg/kg mc. (maks. 4 g) raz na dobę przez 10-14 dni, zgodnie z lokalnymi wytycznymi12.
  • Borelioza (stadium II i III): 50-80 mg/kg mc. raz na dobę przez 14-21 dni, zgodnie z lokalnymi wytycznymi13.

Dawkowanie u noworodków (0-14 dni)

Ceftriaxon AptaPharma jest przeciwwskazany u wcześniaków w wieku do 41 tygodni licząc od daty ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek chronologiczny)14.

Dawka ceftriaksonu Częstość podawania Wskazania
20-50 mg/kg mc. Raz na dobę Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
Powikłane zakażenia dróg moczowych
Pozaszpitalne zapalenie płuc
Szpitalne zapalenie płuc
Zakażenia kości i stawów
Leczenie neutropenii z gorączką prawdopodobnie bakteryjną
50 mg/kg mc. Raz na dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Bakteryjne zapalenie wsierdzia

W potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć stosowanie dawki z górnej granicy zalecanego zakresu. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg/kg mc.15.

Szczególne schematy dawkowania u noworodków (0-14 dni)

  • Ostre zapalenia ucha środkowego: W leczeniu początkowym można podać w pojedynczej dawce domięśniowej 50 mg/kg mc.16.
  • Profilaktyka przedoperacyjna: 20-50 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym17.
  • Kiła: Zwykle zalecana dawka to 50 mg/kg mc. raz na dobę przez 10-14 dni, zgodnie z lokalnymi wytycznymi18.

Czas trwania leczenia

Czas trwania antybiotykoterapii zależy od przebiegu choroby. Zgodnie z ogólnymi zasadami, podawanie ceftriaksonu należy kontynuować przez 48-72 godziny po ustąpieniu gorączki lub potwierdzeniu eradykacji bakterii19.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U osób starszych nie jest konieczna modyfikacja dawki zalecanej dla dorosłych, pod warunkiem zachowanej prawidłowej czynności wątroby i nerek20.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

W przypadku lekkiego lub umiarkowanego zaburzenia czynności wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki, jeśli czynność nerek jest prawidłowa. Nie ma danych dotyczących pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby21.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie ma konieczności zmniejszania dawki, jeśli czynność wątroby nie jest zaburzona. Tylko w przedterminalnej fazie niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g na dobę<sup data-drug="Ceftriaxon AptaPharma" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie ma konieczności zmniejszania dawki ceftriaksonu pod warunkiem, że czynność wątroby nie jest zaburzona. Tylko w przedterminalnej fazie niewydolności nerek (klirens kreatyniny 22.

U pacjentów dializowanych nie ma konieczności stosowania dawek uzupełniających po dializie, ponieważ ceftriakson nie jest usuwany podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej. Zaleca się ścisłą obserwację kliniczną dla oceny bezpieczeństwa i skuteczności leczenia23.

Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i nerek

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności zarówno nerek, jak i wątroby, zaleca się ścisłą obserwację kliniczną dla oceny bezpieczeństwa i skuteczności leczenia24.

Sposób podawania ceftriaksonu

Podanie dożylne

Ceftriaxon AptaPharma można podawać dożylnie na dwa sposoby:

Wstrzyknięcie dożylne trwające dłużej niż 5 minut należy wykonywać najlepiej do dużych żył. U niemowląt i dzieci poniżej 12 lat dawki dożylne ≥50 mg/kg mc. należy podawać w infuzji. U noworodków dawki dożylne należy podawać przez ponad 60 minut, aby zmniejszyć ryzyko encefalopatii bilirubinowej25.

Podanie domięśniowe należy rozważyć, gdy podanie dożylne nie jest możliwe lub jest mniej odpowiednie dla pacjenta. Dawki większe niż 2 g należy podawać wyłącznie dożylnie26.

Przeciwwskazania dotyczące podawania

Ceftriaxon jest przeciwwskazany u noworodków (≤28 dni), którzy wymagają (lub może być wymagane) dożylne leczenie roztworami zawierającymi wapń, w tym ciągłymi infuzjami zawierającymi wapń (np. żywienie pozajelitowe), ze względu na ryzyko wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu27.

Nie należy używać rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do rozpuszczania ceftriaksonu w fiolkach ani do dalszego rozcieńczania. Ceftriaksonu nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń ze względu na ryzyko wytrącania się osadu28.

Przy przedoperacyjnej profilaktyce zakażeń miejsca operowanego, ceftriakson należy podać 30-90 minut przed zabiegiem chirurgicznym29.

Podanie domięśniowe

Ceftriaxon AptaPharma można podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Wstrzyknięcia należy wykonywać na odpowiednią głębokość w obrębie względnie dużego mięśnia, nie podając w jedno miejsce więcej niż 1 g30.

Ważne: Nigdy nie wolno podawać dożylnie roztworów, w których jako rozpuszczalnik zastosowano roztwór lidokainy. Należy zapoznać się z informacjami podanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego dla lidokainy31.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl