Działania niepożądane
Biofuroksym 1,5 g

Biofuroksym (cefuroksym sodowy) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwuje się neutropenię, eozynofilię, przemijające podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST) oraz wzrost stężenia bilirubiny, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby. Wśród działań hematologicznych odnotowano także leukopenię, małopłytkowość, a w bardzo rzadkich przypadkach niedokrwistość hemolityczną z dodatnim odczynem Coombs’a. Zakażenia oportunistyczne, takie jak nadmierny wzrost Candida i Clostridioides difficile, mogą prowadzić do kandydozy oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Reakcje alergiczne obejmują anafilaksję, śródmiąższowe zapalenie nerek, gorączkę polekową, zespół Kounisa oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i DRESS. W miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić ból, zapalenie i zakrzepowe zapalenie żył, zwłaszcza po podaniu wyższych dawek domięśniowo.

Pobierz ChPL PDF Biofuroksym – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 1,5 g
  1. Działania niepożądane leku Biofuroksym 1,5 g
    1. Metody klasyfikacji działań niepożądanych
    2. Szczegółowe działania niepożądane według układów
    3. Opis wybranych działań niepożądanych
    4. Wpływ na komórki krwi
    5. Wpływ na wątrobę
    6. Reakcje w miejscu podania
    7. Bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży
    8. Monitorowanie działań niepożądanych
    9. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. odmiedniczkowe zapalenie nerek
  2. powikłane zakażenia dróg moczowych
  3. pozaszpitalne zapalenie płuc
  4. róża
  5. zakażenie rany
  6. zakażenie tkanek miękkich
  7. zakażenie w obrębie jamy brzusznej
  8. zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
  9. zapalenie skóry i tkanki podskórnej
  10. zapobieganie zakażeniom po cesarskim cięciu
  11. zapobieganie zakażeniom po operacji ginekologicznej
  12. zapobieganie zakażeniom po operacji ortopedycznej
  13. zapobieganie zakażeniom po operacji układu sercowo-naczyniowego
  14. zapobieganie zakażeniom po operacji w obrębie przełyku
  15. zapobieganie zakażeniom po operacji w obrębie przewodu pokarmowego
Substancja czynna
  1. cefuroksym
Kategoria leku
  1. antybiotyki
  2. antybiotyki beta-laktamowe
  3. cefalosporyny

Działania niepożądane leku Biofuroksym 1,5 g

Biofuroksym (cefuroksym w postaci soli sodowej) może powodować szereg działań niepożądanych, które personel medyczny powinien uwzględnić podczas terapii. Najczęściej raportowanymi działaniami niepożądanymi są: neutropenia, eozynofilia, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, szczególnie u pacjentów z wcześniej rozpoznaną chorobą wątroby. Istotne jest również zwrócenie uwagi na reakcje występujące w miejscu wstrzyknięcia.1

Metody klasyfikacji działań niepożądanych

Kategorie częstości występowania działań niepożądanych przedstawione w poniższych opisach są w dużej mierze przybliżone. Wynika to z braku wystarczających danych pozwalających na precyzyjne określenie częstości większości efektów ubocznych. Warto zaznaczyć, że częstość działań niepożądanych związanych z cefuroksymem sodowym może zmieniać się zależnie od wskazania, w którym lek jest stosowany.2

Częstości od „bardzo częstych” do „rzadkich” zostały określone na podstawie danych z badań klinicznych. Natomiast działania niepożądane występujące rzadziej niż 1/10 000 sklasyfikowano głównie na podstawie danych zebranych po wprowadzeniu produktu do obrotu, co odzwierciedla raczej częstość ich zgłaszania niż faktyczną częstość ich występowania.3

Szczegółowe działania niepożądane według układów

Układ/Narząd Częstość Działanie niepożądane Opis
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często Nadmierny wzrost Candida Zakażenia oportunistyczne drożdżakami z rodzaju Candida, mogące objawiać się jako kandydoza jamy ustnej, przewodu pokarmowego lub pochwy
Nadmierny wzrost Clostridioides difficile Może prowadzić do biegunki związanej z C. difficile, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często Neutropenia Zmniejszenie liczby neutrofilów poniżej wartości referencyjnych, zwiększające ryzyko infekcji
Eozynofilia Zwiększenie liczby eozynofilów powyżej wartości referencyjnych
Zmniejszone stężenie hemoglobiny Obniżony poziom hemoglobiny, mogący prowadzić do anemii
Leukopenia Zmniejszenie liczby leukocytów we krwi
Dodatni odczyn Coombs’a Reakcja immunologiczna – cefalosporyny mogą przylegać do powierzchni błon komórkowych krwinek czerwonych i reagować z przeciwciałami skierowanymi przeciwko lekowi
Zaburzenia krwi i układu chłonnego (kontynuacja) Niezbyt często Małopłytkowość Zmniejszenie liczby płytek krwi, mogące prowadzić do zaburzeń krzepnięcia
Niedokrwistość hemolityczna Bardzo rzadkie powikłanie związane z dodatnim odczynem Coombs’a, prowadzące do rozpadu krwinek czerwonych
Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana Gorączka polekowa Podwyższona temperatura ciała jako reakcja na lek
Śródmiąższowe zapalenie nerek Reakcja alergiczna dotycząca tkanki śródmiąższowej nerek
Anafilaksja Nagła, zagrażająca życiu reakcja alergiczna wymagająca natychmiastowej interwencji
Zapalenie naczyń skóry Stan zapalny naczyń krwionośnych w skórze, mogący objawiać się wysypką lub purpurą
Zaburzenia serca Często Zespół Kounisa Ostry zespół wieńcowy wywołany reakcją alergiczną (alergiczny zawał mięśnia sercowego)
Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Niespecyficzne objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka
Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego Poważne powikłanie związane zazwyczaj z namnażaniem C. difficile, charakteryzujące się biegunką, bólem brzucha i gorączką
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Podwyższenie poziomów transaminaz (ALT, AST) i innych markerów funkcji wątroby, zwykle przejściowe i odwracalne
Przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny Podwyższenie poziomu bilirubiny we krwi, zazwyczaj przejściowe i odwracalne
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana Wysypka skórna, pokrzywka i świąd Reakcje skórne o różnym nasileniu, od łagodnych do umiarkowanych
Rumień wielopostaciowy Reakcja alergiczna skóry charakteryzująca się typowymi zmianami „tarczowymi”
Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół Stevensa-Johnsona Ciężkie, zagrażające życiu reakcje skórne charakteryzujące się rozległym złuszczaniem skóry, wymaga natychmiastowego leczenia
Obrzęk naczynioruchowy Nagły obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych, może dotyczyć dróg oddechowych
Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) Ciężka reakcja nadwrażliwości obejmująca wysypkę, gorączkę, powiększenie węzłów chłonnych i zajęcie narządów wewnętrznych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi Podwyższony poziom kreatyniny, mogący wskazywać na zaburzenia funkcji nerek
Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego krwi Podwyższony poziom BUN, mogący wskazywać na zaburzenia funkcji nerek
Zmniejszenie klirensu kreatyniny Obniżenie klirensu kreatyniny, wskazujące na pogorszenie funkcji nerek
Zaburzenia ogólne Częstość nieznana Reakcje w miejscu i stany w miejscu podania wstrzyknięcia Ból, zapalenie i zakrzepowe zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia; ból jest bardziej prawdopodobny po podaniu wyższych dawek domięśniowo

Opis wybranych działań niepożądanych

Wpływ na komórki krwi

Cefalosporyny, jako grupa leków, charakteryzują się tendencją do przylegania do powierzchni błon komórkowych erytrocytów i wchodzenia w reakcje z przeciwciałami skierowanymi przeciwko lekowi. Może to prowadzić do wystąpienia dodatniego odczynu Coombs’a, który potencjalnie zaburza próbę krzyżową krwi. W bardzo rzadkich przypadkach może dojść do rozwoju niedokrwistości hemolitycznej.4

Wpływ na wątrobę

U pacjentów otrzymujących Biofuroksym obserwowano przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz stężenia bilirubiny. Zaburzenia te są zwykle przejściowe i ustępują po zakończeniu terapii.5

Reakcje w miejscu podania

Ból w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego występuje częściej po podaniu wyższych dawek Biofuroksymu. Jednakże prawdopodobieństwo przerwania leczenia z tego powodu jest niewielkie.6

Bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży

Profil bezpieczeństwa cefuroksymu sodowego u pacjentów pediatrycznych nie różni się istotnie od profilu bezpieczeństwa obserwowanego u pacjentów dorosłych.7

Monitorowanie działań niepożądanych

Po wprowadzeniu Biofuroksymu do obrotu kluczowe znaczenie ma zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem produktu leczniczego. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.8

Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie Biofuroksymu do obrotu.9

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl