Specjalne ostrzeżenia
Axocar

Stosowanie leku Axocar, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wiąże się z ryzykiem miopatii i rabdomiolizy, szczególnie przy wyższych dawkach symwastatyny. Miopatia objawia się bólami mięśni, tkliwością i osłabieniem, z towarzyszącym wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy (GGN). Rabdomioliza może prowadzić do ostrej niewydolności nerek i jest poważnym powikłaniem, które w rzadkich przypadkach kończy się zgonem. Ryzyko to jest związane z dawką symwastatyny oraz interakcjami lekowymi wpływającymi na metabolizm i transport symwastatyny, co może podnosić jej stężenia w osoczu. Epidemiologiczne dane z dużych badań klinicznych wskazują, że częstość miopatii wzrasta wraz z dawką: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę. W badaniu u pacjentów po zawale mięśnia sercowego częstość miopatii przy dawce 80 mg wynosiła około 1,0%, a przy 20 mg tylko 0,02%.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Axocar

Stosowanie produktu leczniczego Axocar (ezetymib + symwastatyna) wiąże się z pewnymi zagrożeniami, których świadomość jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas leczenia tym preparatem.1

Miopatia i (lub) rabdomioliza – ryzyko i częstość występowania

Podczas stosowania leku Axocar istnieje ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy. Doświadczenie kliniczne wykazało, że większość przypadków rabdomiolizy zgłaszano u pacjentów jednocześnie stosujących ezetymib i statyny, choć rabdomioliza występowała bardzo rzadko również podczas monoterapii ezetymibem czy przy jego skojarzeniu z innymi lekami zwiększającymi ryzyko rabdomiolizy.2

Symwastatyna, stanowiąca składnik preparatu Axocar, może wywoływać miopatię objawiającą się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem, którym towarzyszy wzrost aktywności kinazy kreatynowej (CK) przekraczający ponad 10-krotnie górną granicę normy (GGN). W niektórych przypadkach miopatia może przekształcić się w rabdomiolizę, z ostrą niewydolnością nerek wywołaną mioglobinurią lub bez niej. Odnotowano bardzo rzadkie przypadki zgonów wynikających z tych powikłań.3

Istotnym czynnikiem ryzyka jest wysoka aktywność inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu. Podwyższone stężenia symwastatyny i kwasu symwastatynowego w osoczu mogą częściowo wynikać z interakcji z innymi produktami leczniczymi, które zakłócają metabolizm symwastatyny i/lub szlaki transporterów.4

Zależność częstości występowania miopatii od dawki symwastatyny

Ryzyko wystąpienia miopatii i/lub rabdomiolizy jest ściśle związane z dawką symwastatyny. Badania kliniczne dostarczają istotnych danych epidemiologicznych na ten temat:

  • W szeroko zakrojonym badaniu klinicznym obejmującym 41 413 pacjentów (z których 24 747 osób zostało objętych co najmniej 4-letnim okresem obserwacji) częstość występowania miopatii wynosiła:
    • 0,03% dla dawki 20 mg na dobę
    • 0,08% dla dawki 40 mg na dobę
    • 0,61% dla dawki 80 mg na dobę

Należy podkreślić, że w tych badaniach pacjenci byli starannie monitorowani, a niektóre produkty lecznicze mogące wchodzić w interakcje ze stosowanym produktem leczniczym zostały wykluczone z protokołu badania.5

Badanie kliniczne przeprowadzone u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, leczonych symwastatyną w dawce 80 mg na dobę (średni okres obserwacji kontrolnej wynosił 6,7 roku), wykazało częstość występowania miopatii na poziomie około 1,0%. Dla porównania, u pacjentów przyjmujących dawkę 20 mg na dobę częstość ta wynosiła zaledwie 0,02%. Co istotne, około połowę przypadków miopatii stwierdzono w pierwszym roku leczenia, a częstość występowania miopatii w każdym kolejnym roku terapii utrzymywała się na poziomie około 0,1%.6

Szczególne ostrzeżenia dotyczące dawki 10 mg + 80 mg

Ryzyko wystąpienia miopatii jest znacząco wyższe u pacjentów stosujących ezetymib i symwastatynę w dawce 10 mg + 80 mg w porównaniu z innymi rodzajami leczenia opartymi na statynach o podobnej skuteczności w obniżaniu stężenia cholesterolu LDL. Z tego powodu produkt leczniczy Axocar w dawce 10 mg + 80 mg powinien być stosowany wyłącznie w następujących okolicznościach:

  • U pacjentów z ciężką hipercholesterolemią
  • U pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych
  • Gdy cel leczenia nie został osiągnięty za pomocą niższych dawek
  • Gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko

W przypadku pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Axocar w dawce 10 mg + 80 mg, którzy wymagają jednoczesnego podania produktu leczniczego wchodzącego w interakcję, należy rozważyć zastosowanie niższej dawki produktu Axocar lub wprowadzenie alternatywnego schematu leczenia opartego na statynie o mniejszym potencjale interakcji z innymi produktami leczniczymi.7

Zawartość laktozy w poszczególnych dawkach preparatu Axocar

Dawka preparatu Axocar Zawartość laktozy jednowodnej w tabletce
10 mg + 10 mg 51,6 mg
10 mg + 20 mg 113,3 mg
10 mg + 40 mg 236,5 mg
10 mg + 80 mg 483,0 mg

Należy pamiętać, że produkt zawiera laktozę jednowodną, której zawartość różni się w zależności od dawki, co ma znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.8

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl