Interakcje leku
AuroMirta ORO 30 mg

Mirtazapina, substancja czynna leku AuroMirta ORO, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. hipertermią i drgawkami. Jednoczesne stosowanie z SSRI, SNRI, tramadolem czy tryptanami również zwiększa to ryzyko, wymagając ścisłego monitorowania pacjenta. Mirtazapina nasila działanie sedatywne benzodiazepin i innych leków uspokajających, a także może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych poprzez blokadę receptorów α1-adrenergicznych. Metabolizm mirtazapiny odbywa się głównie przez CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4, co powoduje, że inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, fluoksetyna, fluwoksamina) mogą zwiększać stężenie leku w osoczu, natomiast induktory (karbamazepina, ryfampicyna) je obniżają, wpływając na skuteczność i bezpieczeństwo terapii.

Substancja czynna

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Mirtazapina, będąca substancją czynną produktu leczniczego AuroMirta ORO, może wchodzić w istotne interakcje z wieloma grupami leków oraz innymi substancjami, co należy uwzględnić podczas planowania terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych interakcji tego leku.1

Interakcje farmakodynamiczne

Mirtazapina może wchodzić w interakcje farmakodynamiczne z wieloma grupami leków, wpływając na ich działanie lub podlegając ich wpływowi. Te interakcje wynikają głównie z mechanizmu działania mirtazapiny na receptory noradrenergiczne i serotoninergiczne.2

  • Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – jednoczesne stosowanie mirtazapiny z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który może prowadzić do stanów zagrożenia życia.3
  • Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego z objawami takimi jak: niepokój psychoruchowy, drżenie, nadmierna potliwość i zmiany ciśnienia tętniczego.4
  • Benzodiazepiny i inne leki uspokajające – mirtazapina może nasilać działanie uspokajające tych leków, zwiększając ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń psychomotorycznych.5
  • Leki przeciwnadciśnieniowe – mirtazapina może osłabiać działanie tych leków poprzez blokadę receptorów α1-adrenergicznych, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego podczas leczenia skojarzonego.6
  • Leki przeciwdrgawkowe – możliwe jest wzajemne modyfikowanie działania mirtazapiny i leków przeciwdrgawkowych, co może prowadzić do zmiany skuteczności terapii lub nasilenia działań niepożądanych.7
  • Leki przeciwbólowe – jednoczesne stosowanie mirtazapiny i opioidowych leków przeciwbólowych może nasilać działanie sedatywne i depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy.8

Interakcje farmakokinetyczne

Mirtazapina jest głównie metabolizowana przez izoenzymy cytochromu P450: CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4. Leki wpływające na aktywność tych enzymów mogą zmieniać stężenie mirtazapiny w osoczu, co może prowadzić do zmian w skuteczności terapeutycznej lub zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.9

  • Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, niektóre antybiotyki makrolidowe, inhibitory proteazy HIV) – mogą zwiększać stężenie mirtazapiny w osoczu poprzez hamowanie jej metabolizmu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych.10
  • Induktory CYP3A4 (np. karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina) – mogą zmniejszać stężenie mirtazapiny w osoczu poprzez przyspieszenie jej metabolizmu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej.11
  • Inhibitory CYP2D6 (np. fluoksetyna, paroksetyna) – mogą prowadzić do zwiększenia stężenia mirtazapiny w osoczu, szczególnie u osób z polimorfizmem genetycznym dotyczącym tego enzymu.12
  • Inhibitory CYP1A2 (np. fluwoksamina, chinolony) – mogą zwiększać stężenie mirtazapiny w osoczu, co wymaga dostosowania dawkowania lub szczególnego monitorowania efektów terapii.13

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne przyjmowanie mirtazapiny (AuroMirta ORO) z alkoholem jest zdecydowanie niezalecane ze względu na istotne ryzyko wystąpienia poważnych interakcji.14

  • Nasilenie działania sedatywnego – zarówno mirtazapina, jak i alkohol mają działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co prowadzi do addytywnego efektu sedatywnego. Może to skutkować znacznym pogorszeniem sprawności psychomotorycznej, zaburzeniami koordynacji ruchowej oraz nadmierną sennością.15
  • Zaburzenia funkcji poznawczych – połączenie mirtazapiny z alkoholem może prowadzić do nasilenia zaburzeń poznawczych, w tym upośledzonej zdolności oceny sytuacji, wydłużonego czasu reakcji i zaburzeń pamięci.16
  • Zwiększone obciążenie wątroby – jednoczesny metabolizm mirtazapiny i alkoholu w wątrobie może prowadzić do zwiększonego obciążenia tego narządu i potencjalnego ryzyka uszkodzenia hepatocytów, szczególnie u osób z istniejącymi zaburzeniami funkcji wątroby.17
  • Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego – kombinacja mirtazapiny i alkoholu może prowadzić do nieprzewidywalnych zmian ciśnienia tętniczego, zaburzeń rytmu serca i zwiększonego ryzyka omdleń, szczególnie przy zmianie pozycji ciała.18
  • Nasilenie depresji – alkohol ma działanie depresyjne na OUN, co może antagonizować działanie przeciwdepresyjne mirtazapiny i prowadzić do nasilenia objawów depresji, w tym zwiększenia ryzyka zachowań samobójczych.19

Pacjenci przyjmujący AuroMirta ORO powinni całkowicie unikać spożywania alkoholu podczas terapii mirtazapiną oraz zostać poinformowani o potencjalnych ryzykach związanych z łączeniem tych substancji.20

Interakcje z pożywieniem i suplementami diety

Mirtazapina może wchodzić w interakcje również z pewnymi składnikami diety oraz suplementami, co może mieć znaczenie kliniczne:21

  • Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) – może zmniejszać stężenie mirtazapiny w osoczu poprzez indukcję enzymów CYP3A4, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej.22
  • Produkty zawierające tryptofan – zwiększone spożycie tryptofanu w połączeniu z mirtazapiną może teoretycznie zwiększać ryzyko wystąpienia objawów serotoninowych.23
  • Sok grejpfrutowy – może hamować metabolizm mirtazapiny poprzez inhibicję CYP3A4, prowadząc do zwiększenia jej stężenia w osoczu i potencjalnie nasilonych działań niepożądanych.24
  • Suplementy zawierające walerianę, melisę i inne zioła o działaniu uspokajającym – mogą nasilać działanie sedatywne mirtazapiny, zwiększając ryzyko nadmiernej senności i zaburzeń psychomotorycznych.25

Inne istotne interakcje

Istnieją również inne czynniki, które mogą wpływać na działanie mirtazapiny lub podlegać jej wpływowi:26

  • Palenie tytoniu – może przyspieszać metabolizm mirtazapiny poprzez indukcję CYP1A2, co może prowadzić do zmniejszenia jej stężenia w osoczu i potencjalnie zmniejszonej skuteczności terapeutycznej.27
  • Warfaryna i inne leki przeciwzakrzepowe – mirtazapina może teoretycznie wpływać na działanie tych leków, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia podczas jednoczesnego stosowania.28
  • Działanie na zdolność prowadzenia pojazdów – mirtazapina może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu sedatywnym może znacząco nasilać ten efekt.29

Tabela interakcji mirtazapiny z innymi substancjami

Substancja lub grupa leków Rodzaj interakcji Opis interakcji Poziom ważności
Inhibitory MAO Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego, który może zagrażać życiu. Objawy: hipertermia, sztywność mięśniowa, drgawki, niewydolność wielonarządowa. Bardzo wysoki (przeciwwskazane)
Leki serotoninergiczne (SSRI, SNRI, tramadol, tryptany) Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego. Wymagane ścisłe monitorowanie pacjenta. Wysoki
Alkohol Farmakodynamiczna Nasilenie działania depresyjnego na OUN, zwiększone ryzyko sedacji, zaburzeń psychomotorycznych i poznawczych. Wysoki (należy unikać)
Benzodiazepiny i inne leki uspokajające Farmakodynamiczna Addytywne działanie sedatywne, zwiększone ryzyko nadmiernej senności i zaburzeń psychomotorycznych. Wysoki
Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV) Farmakokinetyczna Zwiększone stężenie mirtazapiny w osoczu, potencjalnie nasilone działania niepożądane. Średni
Induktory CYP3A4 (karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina) Farmakokinetyczna Zmniejszone stężenie mirtazapiny w osoczu, potencjalnie zmniejszona skuteczność terapeutyczna. Średni
Inhibitory CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna) Farmakokinetyczna Zwiększone stężenie mirtazapiny w osoczu, szczególnie u osób z polimorfizmem genetycznym CYP2D6. Średni
Inhibitory CYP1A2 (fluwoksamina, chinolony) Farmakokinetyczna Zwiększone stężenie mirtazapiny w osoczu, potencjalnie nasilone działania niepożądane. Średni
Leki przeciwnadciśnieniowe Farmakodynamiczna Potencjalne osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego poprzez blokadę receptorów α1-adrenergicznych. Średni
Dziurawiec zwyczajny Farmakokinetyczna Zmniejszone stężenie mirtazapiny w osoczu poprzez indukcję CYP3A4, potencjalnie zmniejszona skuteczność terapeutyczna. Średni
Warfaryna i inne leki przeciwzakrzepowe Farmakodynamiczna Potencjalny wpływ na parametry krzepnięcia, wymagane monitorowanie INR. Średni
Leki przeciwdrgawkowe Farmakodynamiczna i farmakokinetyczna Możliwe wzajemne modyfikowanie działania, zmiana skuteczności terapii lub nasilenie działań niepożądanych. Średni
Sok grejpfrutowy Farmakokinetyczna Inhibicja CYP3A4, zwiększone stężenie mirtazapiny w osoczu. Niski do średniego
Preparaty ziołowe o działaniu uspokajającym Farmakodynamiczna Nasilenie działania sedatywnego mirtazapiny, zwiększone ryzyko senności. Niski do średniego
Palenie tytoniu Farmakokinetyczna Przyspieszony metabolizm mirtazapiny poprzez indukcję CYP1A2, potencjalnie zmniejszona skuteczność terapeutyczna. Niski
Produkty zawierające tryptofan Farmakodynamiczna Teoretycznie zwiększone ryzyko wystąpienia objawów serotoninowych. Niski

Powyższa tabela zawiera najważniejsze udokumentowane interakcje mirtazapiny z innymi substancjami. Należy pamiętać, że lista ta nie jest wyczerpująca, a w przypadku wątpliwości co do potencjalnych interakcji z lekami nieprzedstawionymi w tabeli, zaleca się konsultację z farmaceutą klinicznym lub specjalistą w dziedzinie farmakologii klinicznej.30

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl