Specjalne ostrzeżenia
AuroMirta ORO

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu AuroMirta ORO

Zastosowanie produktu leczniczego AuroMirta ORO wymaga zachowania szczególnej uwagi i ostrożności ze względu na potencjalne zagrożenia oraz możliwe działania niepożądane. Niniejszy artykuł przedstawia kompleksowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania mirtazapiny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.¹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

AuroMirta ORO nie powinna być stosowana u pacjentów poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych (próby samobójcze i myśli samobójcze) oraz wrogości (głównie agresja, zachowania opozycyjne i gniew) u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi w porównaniu do placebo. Jeżeli jednak, ze względu na szczególne potrzeby kliniczne, podjęta zostanie decyzja o leczeniu pacjenta z tej grupy wiekowej, konieczne jest jego dokładne monitorowanie pod kątem wystąpienia objawów samobójczych. Brak jest również długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania mirtazapiny u dzieci i młodzieży w odniesieniu do wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i behawioralnego.²

Ryzyko samobójstwa i pogorszenie stanu klinicznego

Depresja wiąże się z podwyższonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do momentu osiągnięcia znaczącej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w pierwszych tygodniach leczenia, pacjenci wymagają ścisłego monitorowania do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może wzrastać we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.³

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których w przeszłości występowały zdarzenia związane z samobójstwem lub wykazujących znaczny stopień myśli samobójczych przed rozpoczęciem leczenia. Grupa ta jest bardziej narażona na myśli lub próby samobójcze i wymaga ścisłego nadzoru podczas terapii. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych leków przeciwdepresyjnych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych podczas stosowania tych leków w porównaniu z placebo u pacjentów poniżej 25 roku życia.⁴

Ścisły nadzór powinien towarzyszyć terapii lekami przeciwdepresyjnymi, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia i po zmianie dawki. Pacjentów i ich opiekunów należy uczulić na konieczność monitorowania objawów pogorszenia stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu. W przypadku wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.⁵

W celu zmniejszenia ryzyka przedawkowania, szczególnie na początku leczenia, należy przepisywać tylko ograniczoną liczbę tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej AuroMirta ORO, co umożliwi odpowiednią kontrolę stanu pacjenta.⁶

Depresja szpiku kostnego

Podczas leczenia mirtazapiną zgłaszano przypadki depresji szpiku kostnego, najczęściej w postaci granulocytopenii lub agranulocytozy. W badaniach klinicznych odwracalna agranulocytoza występowała rzadko. W okresie po wprowadzeniu mirtazapiny do obrotu odnotowano bardzo rzadkie przypadki agranulocytozy, przeważnie odwracalne, jednak w niektórych sytuacjach zakończone zgonem. Przypadki śmiertelne dotyczyły głównie pacjentów powyżej 65 roku życia.⁷

Lekarz powinien poinstruować pacjenta o konieczności zgłaszania takich objawów jak gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej lub inne oznaki infekcji. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać leczenie i wykonać badanie morfologii krwi.⁸

Żółtaczka

W przypadku wystąpienia żółtaczki terapię produktem AuroMirta ORO należy natychmiast przerwać.⁹

Szczególne grupy pacjentów wymagające wzmożonego nadzoru

Ostrożne dawkowanie oraz regularne i dokładne monitorowanie stanu pacjenta jest konieczne w następujących przypadkach:¹⁰

• Padaczka i organiczny zespół mózgowy – pomimo że doświadczenia kliniczne wskazują na rzadkie występowanie napadów padaczkowych podczas leczenia mirtazapiną, produkt AuroMirta ORO należy ostrożnie stosować u pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie. Leczenie należy przerwać u każdego pacjenta, u którego wystąpią napady drgawkowe lub gdy częstość napadów ulega zwiększeniu.¹¹
• Zaburzenia czynności wątroby – u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, po podaniu pojedynczej doustnej dawki 15 mg mirtazapiny, klirens leku zmniejsza się o około 35% w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Średnie stężenie mirtazapiny w osoczu wzrasta o około 55%.¹²
• Zaburzenia czynności nerek – po pojedynczej doustnej dawce 15 mg mirtazapiny u pacjentów z umiarkowanymi (klirens kreatyniny < 40 ml/min) i ciężkimi (klirens kreatyniny ≤ 10 ml/min) zaburzeniami czynności nerek klirens mirtazapiny zmniejsza się odpowiednio o około 30% i 50% w porównaniu z osobami bez takich zaburzeń. Średnie stężenie mirtazapiny w osoczu wzrasta odpowiednio o około 55% i 115%. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min) nie stwierdzono istotnych różnic w porównaniu z grupą kontrolną.¹³
• Choroby serca – takie jak zaburzenia przewodzenia, dławica piersiowa i niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, podczas których należy zachować standardowe środki ostrożności i ostrożnie podawać jednocześnie stosowane leki.¹⁴
• Niskie ciśnienie krwi¹⁵
• Cukrzyca – u pacjentów z cukrzycą leki przeciwdepresyjne mogą wpływać na kontrolę glikemii. Konieczne może być dostosowanie dawkowania insuliny i/lub doustnych leków hipoglikemizujących. Zaleca się ścisłe monitorowanie poziomu glukozy we krwi.¹⁶

Potencjalne interakcje i powikłania

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych, należy uwzględnić następujące aspekty:¹⁷

• Nasilenie objawów psychotycznych może wystąpić, gdy leki przeciwdepresyjne są podawane pacjentom ze schizofrenią lub innymi zaburzeniami psychotycznymi; myśli paranoiczne mogą ulec nasileniu.¹⁸
• Podczas leczenia fazy depresyjnej choroby afektywnej dwubiegunowej może ona przekształcić się w fazę maniakalną. Pacjenci z historią manii/hipomanii powinni być dokładnie monitorowani. Mirtazapinę należy odstawić u każdego pacjenta wchodzącego w fazę maniakalną.¹⁹

Objawy odstawienia

Pomimo że produkt AuroMirta ORO nie uzależnia, doświadczenia po wprowadzeniu do obrotu wskazują, że nagłe przerwanie leczenia po długotrwałym stosowaniu może niekiedy powodować objawy odstawienia. Większość reakcji odstawienia ma charakter łagodny i samoograniczający się. Najczęściej zgłaszanymi objawami odstawienia są: zawroty głowy, pobudzenie, niepokój, ból głowy i nudności. Należy pamiętać, że objawy te mogą być również związane z chorobą podstawową. Zgodnie z zaleceniami, leczenie mirtazapiną powinno być przerywane stopniowo.²⁰

Inne ostrzeżenia

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami mikcji, takimi jak przerost prostaty, oraz u pacjentów z ostrą jaskrą z wąskim kątem przesączania i zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, chociaż ryzyko problemów związanych z mirtazapiną jest niewielkie ze względu na jej bardzo słabą aktywność antycholinergiczną.²¹

Akatyzja/niepokój psychoruchowy

Stosowanie leków przeciwdepresyjnych wiąże się z rozwojem akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie nieprzyjemnym lub silnym niepokojem i potrzebą poruszania się, której często towarzyszy niezdolność do siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te występują najczęściej w pierwszych tygodniach leczenia. U pacjentów, u których pojawią się takie objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.²²

Wydłużenie odstępu QT

Po wprowadzeniu mirtazapiny do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT, torsade de pointes, częstoskurczu komorowego i nagłej śmierci. Większość zgłoszeń dotyczyła przedawkowania lub pacjentów z innymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, w tym jednoczesnego stosowania leków wydłużających odstęp QTc. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania produktu AuroMirta ORO pacjentom z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową lub z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym, a także przy jednoczesnym stosowaniu innych produktów leczniczych, które wydłużają odstęp QTc.²³

Hiponatremia

Hiponatremia, prawdopodobnie spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), była bardzo rzadko zgłaszana podczas stosowania mirtazapiny. Należy zachować ostrożność u pacjentów z grupy ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku lub pacjenci jednocześnie przyjmujący leki, które mogą powodować hiponatremię.²⁴

Zespół serotoninowy

Zespół serotoninowy może wystąpić, gdy selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) są stosowane jednocześnie z innymi substancjami serotoninergicznymi. Objawami zespołu serotoninowego mogą być: hipertermia, sztywność, mioklonie, niestabilność autonomiczna z możliwymi szybkimi wahaniami parametrów życiowych, zmiany stanu psychicznego obejmujące splątanie, drażliwość i ekstremalne pobudzenie prowadzące do majaczenia i śpiączki.²⁵

Należy zachować ostrożność i konieczne jest ściślejsze monitorowanie kliniczne, gdy mirtazapina jest stosowana w połączeniu z substancjami serotoninergicznymi. Leczenie mirtazapiną należy przerwać, jeśli wystąpią objawy zespołu serotoninowego, i rozpocząć leczenie objawowe. Z doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu wynika, że zespół serotoninowy występuje bardzo rzadko u pacjentów leczonych wyłącznie mirtazapiną.²⁶

Zawartość aspartamu w tabletkach

Produkt leczniczy AuroMirta ORO zawiera aspartam, substancję pomocniczą o znanym działaniu, w następujących ilościach:

²⁷