Dawkowanie i sposób podawania
Atropinum sulfuricum WZF 0,5 mg/ml

Atropinum Sulfuricum WZF jest dostępny w stężeniach 0,5 mg/ml oraz 1 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wieku pacjenta, wskazań klinicznych oraz masy ciała. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawki wahają się od 0,3 do 0,6 mg co 4-6 godzin w bradykardii zatokowej (maksymalnie 2 mg), do 0,5 mg co 5 minut podczas reanimacji (maksymalnie 3 mg jednorazowo przy zatrzymaniu akcji serca), a w zatruciach insektycydami fosforoorganicznymi od 1 do 2 mg co 5-60 minut, nie przekraczając 100 mg na dobę. U dzieci poniżej 12 lat dawka standardowa wynosi 10 μg/kg mc. (0,01 mg/kg) co 4-6 godzin (maksymalnie 0,4 mg), a w ciężkich zaburzeniach serca 20 μg/kg mc. (0,02 mg/kg) co 5 minut do maksymalnie 0,1 mg. Premedykacja przed znieczuleniem ogólnym u dzieci jest dostosowana do masy ciała, np. 0,1 mg dla dzieci do 3 kg, a u starszych dzieci dawki zbliżone do dawek dorosłych.

Dawkowanie i sposób podawania leku Atropinum Sulfuricum WZF

Atropinum Sulfuricum WZF jest dostępny w dwóch stężeniach: 0,5 mg/ml oraz 1 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań. Dawkowanie leku powinno być dostosowane do wieku pacjenta, wskazania oraz indywidualnych potrzeb klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania dla różnych grup wiekowych i wskazań terapeutycznych.1

Dawkowanie dla osób dorosłych, młodzieży powyżej 12 lat oraz pacjentów w podeszłym wieku

Dawkowanie leku Atropinum Sulfuricum WZF u dorosłych, młodzieży powyżej 12 lat oraz pacjentów w podeszłym wieku zależy od wskazania klinicznego:2

  • Bradykardia zatokowa i arytmia – podaje się domięśniowo lub dożylnie od 0,3 do 0,6 mg co 4-6 godzin, do maksymalnej dawki całkowitej 2 mg.3
  • Reanimacja – dożylnie 0,5 mg, z możliwością powtarzania dawki w odstępach 5-minutowych do momentu ustabilizowania rytmu serca. W przypadku zatrzymania akcji serca należy podać dożylnie jednorazową dawkę 3 mg. Jeżeli nie jest możliwe podanie dożylne podczas reanimacji, lek można podać przez rurkę dotchawiczą w dawce 2-3 razy wyższej niż dawka stosowana dożylnie.4
  • Premedykacja przed znieczuleniem ogólnym – domięśniowo lub podskórnie 0,3 do 0,6 mg podana na 30-60 minut przed zabiegiem, lub ta sama dawka podana dożylnie bezpośrednio przed zabiegiem.5
  • Zatrucie insektycydami fosforoorganicznymi, lekami cholinomimetycznymi lub grzybami zawierającymi muskarynę – domięśniowo lub dożylnie od 1 do 2 mg, z możliwością powtarzania dawki co 5 do 60 minut do zaniku objawów zatrucia. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 100 mg w ciągu pierwszych 24 godzin.6
  • Odwracanie blokady nerwowo-mięśniowej – dożylnie od 0,6 mg do 1,2 mg podawane kilka minut przed lub jednocześnie z neostygminą w dawce od 0,5 mg do 2 mg (używając oddzielnych strzykawek).7
  • Stany spastyczne mięśniówki gładkiej w jamie brzusznej (kolka wątrobowa, nerkowa) – domięśniowo lub dożylnie od 0,5 mg do 1 mg.8
  • Diagnostyka radiologiczna w celu wywołania rozkurczu mięśniówki gładkiej i zwolnienia pasażu jelitowego – domięśniowo 1 mg.9

Dawkowanie dla dzieci poniżej 12 lat

Dawkowanie u dzieci poniżej 12 lat wymaga szczególnej uwagi i jest uzależnione od wskazania klinicznego oraz masy ciała dziecka:10

  • Standardowa dawka podawana domięśniowo, dożylnie lub podskórnie wynosi 10 mikrogramów/kg masy ciała (0,01 mg/kg m.c.), nie przekraczając 0,4 mg. W razie konieczności dawkę można powtarzać co 4-6 godzin.11
  • Ciężkie zaburzenia serca z zagrożeniem życia – dożylnie 20 mikrogramów/kg masy ciała (0,02 mg/kg m.c.), przy czym minimalna dawka wynosi 0,01 mg. Dawkę można powtarzać co 5 minut do maksymalnej dawki 0,1 mg.12
  • Premedykacja przed znieczuleniem ogólnym – podawana domięśniowo lub podskórnie, 30-60 minut przed zabiegiem chirurgicznym, według schematu:13
    • Dzieci o masie ciała do 3 kg: 100 mikrogramów (0,1 mg)
    • Dzieci o masie ciała od 7 do 9 kg: 200 mikrogramów (0,2 mg)
    • Dzieci o masie ciała od 12 do 16 kg: 300 mikrogramów (0,3 mg)
    • Dzieci o masie ciała powyżej 20 kg: dawkowanie jak dla pacjentów dorosłych
  • Odwracanie blokady nerwowo-mięśniowej – dożylnie, u noworodków, niemowląt i dzieci: 20 mikrogramów/kg masy ciała (0,02 mg/kg m.c.), przy maksymalnej dawce 0,6 mg.14
  • Zatrucie insektycydami fosforoorganicznymi, lekami cholinomimetycznymi lub grzybami zawierającymi muskarynę – domięśniowo lub dożylnie: 50 mikrogramów/kg masy ciała (0,05 mg/kg m.c.) co 10-30 minut do momentu zaniku objawów zatrucia.15

Tabela dawkowania leku Atropinum Sulfuricum WZF

Wskazanie Dorośli i młodzież >12 lat Dzieci <12 lat Droga podania
Bradykardia zatokowa, arytmia 0,3-0,6 mg co 4-6h (maks. 2 mg całkowitej dawki) 10 μg/kg mc. (0,01 mg/kg) co 4-6h (maks. 0,4 mg) Domięśniowo lub dożylnie
Reanimacja 0,5 mg co 5 min do stabilizacji rytmu serca; przy zatrzymaniu akcji serca 3 mg jednorazowo 20 μg/kg mc. (0,02 mg/kg); min. 0,01 mg co 5 min (maks. 0,1 mg) Dożylnie, ew. przez rurkę dotchawiczą (w dawce 2-3× wyższej)
Premedykacja przed znieczuleniem 0,3-0,6 mg 30-60 min przed zabiegiem Do 3 kg: 0,1 mg
7-9 kg: 0,2 mg
12-16 kg: 0,3 mg
>20 kg: jak dorośli
Domięśniowo lub podskórnie (30-60 min przed zabiegiem), lub dożylnie (tuż przed zabiegiem)
Zatrucie (insektycydy fosforoorganiczne, leki cholinomimetyczne, grzyby z muskaryna) 1-2 mg co 5-60 min do zaniku objawów (maks. 100 mg/24h) 50 μg/kg mc. (0,05 mg/kg) co 10-30 min do zaniku objawów Domięśniowo lub dożylnie
Odwracanie blokady nerwowo-mięśniowej 0,6-1,2 mg przed lub jednocześnie z neostygminą (0,5-2 mg) 20 μg/kg mc. (0,02 mg/kg), maks. 0,6 mg Dożylnie
Stany spastyczne mięśniówki gładkiej jamy brzusznej 0,5-1 mg 10 μg/kg mc. (0,01 mg/kg) Domięśniowo lub dożylnie
Diagnostyka radiologiczna (zwolnienie pasażu jelitowego) 1 mg Domięśniowo

Sposób podawania

Atropinum Sulfuricum WZF może być podawany trzema drogami:16

  • Podskórnie – zalecane szczególnie przy premedykacji w znieczuleniu ogólnym
  • Domięśniowo – stosowane w większości wskazań
  • Dożylnie – preferowane w sytuacjach pilnych, takich jak reanimacja, ciężkie zatrucia czy ostry przebieg bradykardii

Wybór drogi podania zależy od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz pożądanego czasu działania leku. W sytuacjach nagłych preferuje się podanie dożylne ze względu na szybki początek działania. W przypadku niemożności podania dożylnego podczas reanimacji, lek można podać przez rurkę dotchawiczą w dawce 2-3 razy wyższej.17

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl