Działania niepożądane
Argadopin 100 mg

Allopurynol (Argadopin) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość występowania jest trudna do precyzyjnego określenia z powodu braku nowoczesnej dokumentacji klinicznej. Działania te klasyfikowane są głównie jako rzadkie lub bardzo rzadkie, z podwyższonym ryzykiem u pacjentów z dysfunkcją nerek i/lub wątroby. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, małopłytkowość i niedokrwistość aplastyczna, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka infekcji i krwawień. Najpoważniejszym powikłaniem jest opóźniona reakcja nadwrażliwości wielonarządowej (DRESS), manifestująca się gorączką, wysypką, limfadenopatią, eozynofilią oraz uszkodzeniem narządów wewnętrznych, wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, obecność allelu HLA-B*5801 wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN), które występują najczęściej w pierwszych tygodniach terapii i stanowią wskazanie do trwałego zaprzestania leczenia.

Działania niepożądane leku Argadopin

Działania niepożądane leku Argadopin (allopurynol) mogą występować z różną częstością zależnie od stosowanej dawki oraz jednoczesnego przyjmowania innych produktów leczniczych. Należy zaznaczyć, że dla tego produktu leczniczego brak nowoczesnej dokumentacji klinicznej, która pozwoliłaby na precyzyjną ocenę częstości występowania działań niepożądanych.1

Większość działań niepożądanych określono jako rzadkie lub bardzo rzadkie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu allopurynolu do obrotu. Warto podkreślić, że ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest zwiększone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby.2

Klasyfikacja częstości działań niepożądanych

W celu określenia częstości występowania działań niepożądanych stosuje się następującą terminologię:3

  • bardzo często (≥1/10) – występuje u co najmniej 1 na 10 pacjentów
  • często (≥1/100 do <1/10) – występuje u co najmniej 1 na 100, ale mniej niż 1 na 10 pacjentów
  • niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) – występuje u co najmniej 1 na 1000, ale mniej niż 1 na 100 pacjentów
  • rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) – występuje u co najmniej 1 na 10 000, ale mniej niż 1 na 1000 pacjentów
  • bardzo rzadko (<1/10 000) – występuje u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów
  • częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Szczegółowe omówienie niebezpieczeństw związanych z działaniami niepożądanymi

Zaburzenia hematologiczne

Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia krwi, które choć występują bardzo rzadko, mogą mieć poważne konsekwencje zdrowotne. Allopurynol może powodować małopłytkowość, agranulocytozę i niedokrwistość aplastyczną, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby.4 Zaburzenia te mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka infekcji oraz krwawień, dlatego konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u wymienionych grup pacjentów.

Reakcje nadwrażliwości

Jednym z najpoważniejszych powikłań jest opóźniona reakcja nadwrażliwości wielonarządowej (zespół nadwrażliwości lub DRESS), która może manifestować się jako kombinacja następujących objawów: gorączka, wysypka, zapalenie naczyń krwionośnych, powiększenie węzłów chłonnych, ból stawów, leukopenia, eozynofilia, powiększenie wątroby i śledziony oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.5

Zmiany mogą dotyczyć różnych narządów wewnętrznych, w tym wątroby, płuc, nerek, trzustki, mięśnia sercowego i jelita grubego. W przypadku wystąpienia takiej reakcji, która może pojawić się na każdym etapie leczenia, należy natychmiast i całkowicie odstawić allopurynol.6

Ważne ostrzeżenie: nie należy ponownie podawać allopurynolu pacjentom, u których wystąpił zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN).7

Reakcje skórne

Reakcje skórne należą do najczęstszych działań niepożądanych allopurynolu i mogą wystąpić w dowolnym momencie terapii. Mogą one przybierać różne formy: od zmian powodujących świąd, przez zmiany grudkowo-plamiste, niekiedy łuskowate, czasem plamicze, aż po rzadkie, ale bardzo groźne zmiany złuszczające, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (SJS/TEN).8

Największe ryzyko wystąpienia SJS/TEN lub innych ciężkich reakcji nadwrażliwości obserwuje się w pierwszych tygodniach leczenia. Wykazano, że obecność allelu HLA-B*5801 jest związana z ryzykiem rozwoju zespołu nadwrażliwości wywołanej stosowaniem allopurynolu oraz SJS/TEN.9

W razie wystąpienia jakichkolwiek zmian skórnych należy natychmiast odstawić allopurynol. Jeśli zmiany miały niewielkie nasilenie i ustąpiły, można rozważyć ponowne wprowadzenie leku, rozpoczynając od małej dawki (np. 50 mg na dobę) i stopniowo ją zwiększając. Jednak jeśli zmiany skórne pojawią się ponownie, allopurynol należy odstawić całkowicie i na stałe.10

Zaburzenia wątroby

Allopurynol może prowadzić do zaburzeń czynności wątroby, które mogą występować bez wyraźnych innych objawów uogólnionej nadwrażliwości.11 W rzadkich przypadkach może rozwinąć się zapalenie wątroby, włącznie z martwicą wątroby i ziarniniakowym zapaleniem wątroby.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Wśród objawów żołądkowo-jelitowych obserwowano nudności i wymioty, zwłaszcza we wczesnych badaniach klinicznych. Późniejsze doniesienia wskazują jednak, że objawy te nie stanowią poważnego problemu i można im zapobiec, przyjmując allopurynol po posiłkach.12

Tabela działań niepożądanych

Klasyfikacja układów i narządów Częstość Działanie niepożądane Opis i implikacje kliniczne
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo rzadko Czyraczność Mnogie czyraki, zwykle związane z osłabieniem układu odpornościowego
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko Agranulocytoza Drastyczne zmniejszenie liczby granulocytów, zwiększające ryzyko infekcji
Niedokrwistość aplastyczna Niewydolność szpiku kostnego, prowadząca do zmniejszenia produkcji elementów morfotycznych krwi
Małopłytkowość Zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększające ryzyko krwawień
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Nadwrażliwość Reakcje alergiczne o różnym nasileniu
Bardzo rzadko Limfadenopatia angioimmunoblastyczna
Reakcja anafilaktyczna
Powiększenie węzłów chłonnych
Ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo rzadko Cukrzyca Zaburzenia gospodarki węglowodanowej
Hiperlipidemia Zwiększone stężenie lipidów we krwi
Zaburzenia psychiczne Bardzo rzadko Depresja Zaburzenia nastroju
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Śpiączka Stan głębokiej utraty przytomności
Porażenie Utrata funkcji motorycznych
Ataksja Zaburzenie koordynacji ruchów
Neuropatia obwodowa Uszkodzenie nerwów obwodowych
Parestezje Nieprawidłowe odczucia, np. mrowienie, drętwienie
Senność Nadmierna potrzeba snu, ospałość
Ból głowy
Zaburzenia smaku
Dolegliwość bólowa głowy
Zmienione odczuwanie smaków
Częstość nieznana Jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Zapalenie opon mózgowych niezwiązane z infekcją
Zaburzenia oka Bardzo rzadko Zaćma Zmętnienie soczewki oka
Zaburzenia widzenia Różne defekty widzenia
Zmiany w obszarze plamki żółtej Uszkodzenia centralnej części siatkówki
Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko Zawroty głowy pochodzenia obwodowego Zaburzenia równowagi związane z dysfunkcją błędnika
Zaburzenia serca Bardzo rzadko Dławica piersiowa Ból w klatce piersiowej spowodowany niedokrwieniem mięśnia sercowego
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca
Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Nadciśnienie tętnicze Zwiększone ciśnienie tętnicze krwi
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Wymioty Gwałtowne opróżnienie żołądka przez usta
Nudności
Biegunka
Uczucie potrzeby wymiotowania
Częste lub wodniste stolce
Bardzo rzadko Krwawe wymioty Wymioty z domieszką krwi, wskazujące na krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego
Biegunka tłuszczowa Biegunka z nadmierną zawartością tłuszczu w kale
Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Stan zapalny wyściółki jamy ustnej
Zmiana częstości wypróżnień Zaburzenia rytmu wypróżnień
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby Podwyższone wskaźniki enzymów wątrobowych
Rzadko Zapalenie wątroby (w tym martwica wątroby i ziarniniakowe zapalenie wątroby) Stan zapalny miąższu wątroby, mogący prowadzić do uszkodzenia hepatocytów
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Wysypka Zmiany skórne o różnej morfologii
Rzadko Zespół Stevensa-Johnsona/toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka Ciężkie, zagrażające życiu reakcje skórne z pęcherzami i oddzielaniem się naskórka
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy Nagły obrzęk skóry i tkanek podskórnych, mogący obejmować twarz, usta i drogi oddechowe
Wysypka polekowa Reakcja skórna związana bezpośrednio z przyjmowaniem leku
Łysienie
Zmiana koloru włosów
Utrata włosów
Zmiana pigmentacji włosów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko Krwiomocz Obecność krwi w moczu
Azotemia Zwiększone stężenie związków azotowych we krwi
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo rzadko Niepłodność mężczyzn Zaburzenia płodności u mężczyzn
Zaburzenia wzwodu Trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji
Ginekomastia Powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo rzadko Obrzęki Nadmierne gromadzenie się płynów w tkankach
Złe samopoczucie Ogólne uczucie dyskomfortu
Osłabienie Zmniejszenie siły fizycznej, osłabienie mięśni
Gorączka Podwyższona temperatura ciała
Badania diagnostyczne Często Zwiększone stężenie hormonu tyreotropowego we krwi Wzrost poziomu TSH, zazwyczaj bez wpływu na stężenie wolnej T4 i bez objawów subklinicznej niedoczynności tarczycy

Szczególne ostrzeżenia i monitorowanie

Ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu pacjenta podczas leczenia allopurynolem.13

W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, najlepsze wyniki postępowania zapewnia wczesne rozpoznanie i natychmiastowe odstawienie leku.14

U pacjentów z opóźnioną reakcją nadwrażliwości wielonarządowej stosowanie glikokortykosteroidów może mieć korzystny wpływ na łagodzenie skórnych reakcji nadwrażliwości.15

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.16

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl