Właściwości farmakokinetyczne – Akineton SR 4 mg 4 mg

Właściwości farmakokinetyczne
Akineton SR 4 mg 4 mg

Biperyden, substancja czynna leku Akineton SR 4 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje farmakokinetykę charakteryzującą się opóźnionym początkiem działania przy zachowaniu porównywalnej biodostępności całkowitej (AUC) względem tabletek o natychmiastowym uwalnianiu. Po jednorazowym podaniu dawki 4 mg Cmax wynosi 1,49 ng/ml, osiągane jest po około 8,8 godzinach (Tmax), a stężenie utrzymuje się na poziomie 0,69 ng/ml po 24 godzinach. W stanie stacjonarnym, po 7 dniach terapii, Cmax wynosi 1,17 ng/ml przy Tmax 6,75 godziny, a stężenie przed kolejną dawką to 0,39 ng/ml. Okres półtrwania biperydenu w osoczu waha się od 11,7 do 19,8 godzin. Podanie leku po posiłku nie wpływa istotnie na biodostępność, choć obserwuje się nieznaczne różnice w Cmax (3,2 ng/ml po posiłku vs. 2,6 ng/ml na czczo) oraz Tmax (6,2 h vs. 6,7 h). W porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, tabletki SR wykazują niższe Cmax (1,49 ± 1,16 ng/ml vs. 4,42 ± 2,92 ng/ml) i dłuższy Tmax (8,78 ± 4,21 h vs. 1,57 ± 0,73 h), przy podobnym AUC (29,02 ± 31,46 ng×h/ml vs. 28,44 ± 32,46 ng×h/ml).

Pobierz ChPL PDF Akineton SR 4 mg – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 4 mg

Wskazania

Substancja czynna

biperyden

Kategoria leku

Właściwości farmakokinetyczne biperydenu

Biperyden, substancja czynna produktu leczniczego Akineton SR 4 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne. Całkowita biodostępność biperydenu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu jest porównywalna z biodostępnością po podaniu tabletek o uwalnianiu natychmiastowym przy tej samej dawce dobowej, jednak początek działania jest opóźniony ze względu na zmodyfikowane uwalnianie substancji czynnej¹.

Parametry farmakokinetyczne po jednorazowym podaniu

Parametry farmakokinetyczne 4 mg biperydenu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zostały szczegółowo zbadane zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym oraz w stanie stacjonarnym². Po jednorazowym podaniu tabletki o przedłużonym uwalnianiu maksymalne stężenie biperydenu w osoczu (Cmax) wynosiło 1,49 ng/ml, przy czym czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) wynosił 8,8 godziny. Po 24 godzinach od podania stężenie biperydenu w osoczu utrzymywało się na poziomie 0,69 ng/ml³.

Parametry farmakokinetyczne po wielokrotnym podaniu

W przypadku wielokrotnego podawania tabletki o przedłużonym uwalnianiu (4 mg biperydenu), po 7 dniach terapii stężenie biperydenu przed podaniem kolejnej dawki wynosiło 0,39 ng/ml. Maksymalne stężenie (Cmax) w przerwie między dawkami osiągało wartość 1,17 ng/ml po upływie 6,75 godziny od podania produktu⁴.

Stan stacjonarny

W badaniu stanu stacjonarnego, osiągniętego po 6 dniach stosowania jednej tabletki o przedłużonym uwalnianiu, u 24 młodych uczestników badania okres półtrwania biperydenu w osoczu wahał się od 11,7 godziny (wartość minimalna) do 19,8 godziny (wartość maksymalna)⁵.

Wpływ posiłku na biodostępność

Biodostępność biperydenu po podaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu była podobna zarówno po posiłku, jak i na czczo (gdy pierwszy posiłek spożywano 5 godzin po podaniu leku)⁶. Zaobserwowano jednak pewne różnice w parametrach farmakokinetycznych przy podawaniu leku po posiłku w porównaniu do podania na czczo w stanie stacjonarnym:

Cmax: 3,2 ng/ml (po posiłku) vs. 2,6 ng/ml (na czczo)
tmax: 6,2 h (po posiłku) vs. 6,7 h (na czczo)
AUCγ (pole powierzchni pod krzywą w przedziale 24-godzinnym): 63,4 ng × h/ml (po posiłku) vs. 68,6 ng × h/ml (na czczo)⁷

Porównanie z postacią o natychmiastowym uwalnianiu

Badanie biodostępności przeprowadzone w 1992 roku na 23 mężczyznach w wieku 24-35 lat wykazało istotne różnice między jednorazowym podaniem 4 mg chlorowodorku biperydenu w postaci jednej tabletki o przedłużonym uwalnianiu (Akineton SR 4 mg) a dwoma tabletkami produktu o natychmiastowym uwalnianiu (Akineton, łącznie 4 mg)⁸.

Parametr	Akineton SR 4 mg (wartość średnia z odchyleniem standardowym)	Akineton (wartość średnia z odchyleniem standardowym)
Maksymalne stężenie w osoczu Cmax (ng/ml)	1,49 ± 1,16	4,42 ± 2,92
Czas do uzyskania maksymalnego stężenia w osoczu tmax (h)	8,78 ± 4,21	1,57 ± 0,73
Pole powierzchni pod krzywą czasu i stężenia AUC 0-24h (ng × h/ml)	29,02 ± 31,460	28,44 ± 32,46

Powyższe dane wskazują na znacząco niższe maksymalne stężenie w osoczu i dłuższy czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia dla postaci o przedłużonym uwalnianiu, przy zachowaniu porównywalnej ekspozycji całkowitej (AUC)⁹.

Dystrybucja biperydenu

Biperyden charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza – 94% u kobiet i 93% u mężczyzn¹⁰. Pozorna objętość dystrybucji leku wynosi 24 ± 4,1 l/kg, co wskazuje na znaczną dystrybucję w tkankach¹¹.

Przenikanie przez bariery biologiczne

Brak jest danych dotyczących przenikania biperydenu przez łożysko¹². Wiadomo natomiast, że biperyden przenika do mleka kobiecego, osiągając w nim stężenie porównywalne ze stężeniem w osoczu. Z uwagi na brak badań dotyczących metabolizmu biperydenu u noworodków oraz potencjalne ryzyko działań farmakologicznych i toksycznych, podczas leczenia biperydenem zaleca się przerwanie karmienia piersią¹³.

Metabolizm i eliminacja

Biperyden podlega prawie całkowitemu metabolizmowi, nie stwierdzono obecności niezmienionego związku w moczu¹⁴. Główne szlaki metaboliczne obejmują:

Hydroksylację w pierścieniu bicykloheptanowym (60% metabolitów)
Częściową hydroksylację w pierścieniu piperydynowym (40% metabolitów)¹⁵

Liczne metabolity biperydenu, w tym związki hydroksylowane oraz produkty ich sprzęgania, są wydalane w równych ilościach z moczem i kałem¹⁶. Klirens osoczowy biperydenu wynosi 11,6 ± 0,8 ml/min/kg masy ciała¹⁷.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Należy zaznaczyć, że brakuje danych dotyczących farmakokinetyki biperydenu u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek¹⁸. Informacja ta jest istotna z klinicznego punktu widzenia, gdyż może wpływać na decyzje dotyczące dostosowania dawkowania u tych grup pacjentów.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.