Właściwości farmakokinetyczne
4Flex PureGel 100 mg/g

Właściwości farmakokinetyczne leku 4Flex PureGel

4Flex PureGel w postaci żelu zawierającego 100 mg naproksenu w 1 g podlega specyficznym procesom farmakokinetycznym charakterystycznym dla preparatów stosowanych miejscowo. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem kluczowych parametrów farmakokinetycznych naproksenu po aplikacji zewnętrznej.¹

Wchłanianie naproksenu po podaniu miejscowym

Naproksen po podaniu na skórę w postaci żelu charakteryzuje się wolniejszym wchłanianiem w porównaniu do form doustnych i doodbytniczych. Wykrywalne stężenie we krwi (przekraczające 1 µg/l) pojawia się dopiero po 4 godzinach od aplikacji żelu na skórę. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, maksymalne stężenie we krwi osiągane jest znacznie później – dopiero po 24 godzinach od miejscowej aplikacji preparatu.²

Dystrybucja naproksenu w organizmie

Po miejscowej aplikacji naproksen wykazuje znaczną tendencję do kumulacji w strukturach tkanek, do których jest aplikowany. Największe stężenia osiąga w:

• Naskórku – warstwa zewnętrzna skóry, miejsce pierwszego kontaktu leku³
• Skórze właściwej – warstwa położona głębiej, zawierająca naczynia krwionośne i zakończenia nerwowe⁴
• Tkance mięśniowej – docelowe miejsce działania przeciwzapalnego i przeciwbólowego⁵

Po miejscowej aplikacji żelu zawierającego 10% naproksenu, do krążenia ogólnego przedostaje się jedynie niewielka część substancji czynnej. W osoczu wykrywane jest około 1,1% podanej dawki, a w moczu zaledwie 1%. Istotną informacją dla oceny długotrwałego działania preparatu jest fakt, że nawet po 96 godzinach od aplikacji miejscowej, naproksen jest nadal wykrywalny w surowicy krwi w stężeniu 13 µg/l.⁶

Szczególnie istotne z punktu widzenia skuteczności terapeutycznej w schorzeniach stawowych jest stężenie naproksenu w płynie maziowym. Po podaniu preparatu na skórę stężenie leku w płynie maziowym osiąga około 50% wartości stężenia w surowicy.⁷

Wiązanie z białkami jest bardzo wysokie – 99,9% naproksenu wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami, co wpływa na jego dystrybucję i czas działania w organizmie.⁸

Eliminacja naproksenu z organizmu

Naproksen charakteryzuje się szybką eliminacją z krwi. Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki z moczem (około 98% dawki), natomiast niewielka część (0,5-2,5% dawki) wydalana jest z kałem.⁹

Metabolizm i wydalanie naproksenu z moczem obejmuje różne formy metabolitów w następujących proporcjach:

• 10% dawki w postaci niezmienionej (naproksen)¹⁰
• 60% w postaci naproksenu sprzężonego, w tym:
  • 40% w postaci glukuronidów¹¹
  • 20% w postaci nieznanego związku sprzężonego¹²
• 5% w postaci 6-demetylonaproksenu¹³
• 12% w postaci glukuronianu 6-demetylonaproksenu¹⁴
• 11% w postaci nieznanych związków sprzężonych 6-metylonaproksenu¹⁵

Przenikanie naproksenu przez bariery biologiczne

Naproksen ma zdolność przenikania przez łożysko, co ma znaczenie w kontekście stosowania u kobiet w ciąży. Ponadto przenika również do mleka kobiet karmiących piersią, gdzie jego stężenie wynosi około 1% stężenia występującego w surowicy matki.¹⁶