Glomerulonefryt – Patofizjologia i mechanizm

Glomerulonefryt
Patofizjologia i mechanizm

Glomerulonefryt (GN) to heterogenna grupa chorób zapalnych kłębuszków nerkowych, w których kluczową rolę odgrywają mechanizmy immunologiczne, zarówno humoralne (przeciwciała produkowane przez limfocyty B) jak i komórkowe (limfocyty T, makrofagi). Patogeneza obejmuje tworzenie i odkładanie kompleksów immunologicznych, aktywację układu dopełniacza (np. alternatywna droga w APSGN i MPGN), oraz proliferację komórek mezangialnych indukowaną przez PDGF. Typy GN dzieli się na: związany z infekcją, autoimmunologiczny (np. SLE), alloimmunologiczny, autozapalny oraz związany z monoklonalną gammapatią. Charakterystyczne zmiany histologiczne obejmują proliferację komórek, pogrubienie błony podstawnej kłębuszków, a w RPGN obecność półksiężyców w ≥50% kłębuszków. Diagnostyka opiera się na biopsji nerki z oceną immunofluorescencyjną, gdzie np. hipokomplementemia jest częstsza w MPGN, a obecność przeciwciał anty-PLA2R pomaga różnicować idiopatyczne i wtórne MGN.

glomerulonefrytu”>Patofizjologia glomerulonefrytu

Glomerulonefryt (GN) stanowi heterogenną grupę chorób zapalnych kłębuszków nerkowych, które charakteryzują się uszkodzeniem jednostek filtracyjnych nerek (kłębuszków nerkowych). Wspólnym mianownikiem różnych typów glomerulonefrytu jest mechanizm immunologiczny, w którym aktywne są zarówno szlaki humoralne, jak i komórkowe, prowadzące ostatecznie do odpowiedzi zapalnej i w wielu przypadkach do procesów włóknienia.¹²

Mechanizmy immunologiczne w patogenezie glomerulonefrytu

Patogeneza glomerulonefrytu opiera się głównie na mechanizmach immunologicznych, które można podzielić na dwa główne typy:³¹

Odporność humoralna (związana z przeciwciałami) – mediowana przez aktywność limfocytów B i krążących przeciwciał
Odporność komórkowa – mediowana przez limfocyty T i makrofagi

W mechanizmie humoralnym limfocyty B są aktywowane przez antygen i limfocyty T pomocnicze, co prowadzi do produkcji przeciwciał przez komórki plazmatyczne. Te przeciwciała mogą chronić organizm poprzez neutralizację, opsonizację i aktywację układu dopełniacza. Jednakże w glomerulonefrycie przeciwciała mogą reagować z antygenami obecnymi w kłębuszkach nerkowych lub z antygenami uwięzionymi w błonie podstawnej kłębuszków, prowadząc do tworzenia kompleksów immunologicznych.³¹

W mechanizmie komórkowym limfocyty T i makrofagi napływają do kłębuszków nerkowych, powodując uszkodzenie. Ten mechanizm jest szczególnie istotny w zapaleniu naczyń małych, gdzie reakcje immunologiczne komórkowe są głównym czynnikiem sprawczym, a nie reakcje antygen-przeciwciało.⁴

Klasyfikacja glomerulonefrytu oparta na immunopatogenezie

Obecnie proponuje się podział glomerulonefrytu na pięć kategorii według immunopatogenezy:²

Glomerulonefryt związany z infekcją – wywołany przez czynniki zakaźne (bakteryjne, wirusowe lub pasożytnicze).
Glomerulonefryt autoimmunologiczny – związany z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy (SLE).
Glomerulonefryt alloimmunologiczny – związany z reakcją na obce antygeny.
Glomerulonefryt autozapalny – charakteryzujący się przewlekłym procesem zapalnym.
Glomerulonefryt związany z monoklonalną gammapatią – wywołany przez nadmierną produkcję jednego typu immunoglobulin.

Mechanizmy uszkodzenia kłębuszków nerkowych

Kompleksy immunologiczne i ich rola

Tworzenie i odkładanie kompleksów immunologicznych jest kluczowym mechanizmem w patogenezie wielu typów glomerulonefrytu. Te kompleksy mogą powstawać na dwa główne sposoby:⁵⁶

Odkładanie krążących kompleksów immunologicznych – kompleksy antygen-przeciwciało formują się w krążeniu, a następnie osadzają w kłębuszkach nerkowych.
Tworzenie kompleksów in situ – przeciwciała reagują z antygenami już obecnymi w kłębuszkach lub z antygenami uwięzionymi w błonie podstawnej kłębuszków.

W przypadku glomerulonefrytu poinfekcyjnego (np. postreptokokowego) antygeny bakteryjne lub ich kompleksy immunologiczne mogą krążyć we krwi i zostać uwięzione w kłębuszkach, wywołując odpowiedź zapalną. W zapaleniu kłębuszków nerkowych związanym ze Staphylococcus obserwuje się złogi IgA i składnika C3 dopełniacza.¹⁷

W patogenezie ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek postreptokokowego (APSGN) zidentyfikowano dwa główne antygeny jako potencjalne przyczyny choroby:⁸

Prekursor zymogenu egzotoksyny B (SPEB) lub białko związane ze szczepem nefropatycznym (NSAP)
Receptor plazminogenu związany z zapaleniem nerek (NAPlr) – enzym glikolityczny o aktywności dehydrogenazy gliceraldehydo-3-fosforanowej (GAPDH) z zdolnością wiązania plazminy

⁸

Układ dopełniacza w patogenezie glomerulonefrytu

Aktywacja układu dopełniacza jest istotnym elementem w patogenezie glomerulonefrytu. W glomerulonefrycie postreptokokowym (APSGN) aktywacja C3 zachodzi głównie poprzez alternatywną drogę dopełniacza.⁹

W błoniastobłoniasto-rozplemowym kłębuszkowym zapaleniu nerek (MPGN) dysregulacja i trwała aktywacja alternatywnej drogi dopełniacza prowadzi do odkładania produktów dopełniacza wzdłuż ścian naczyń włosowatych i w mezangium. To powoduje uszkodzenie śródbłonka i zmiany naprawcze.¹⁰

Badania nad genetycznymi nieprawidłowościami dopełniacza i jego elementów regulatorowych pokazują, jak mogą one powodować choroby kłębuszków nerkowych.¹¹

Rola komórek zapalnych w uszkodzeniu kłębuszków

Uszkodzenie zapalne kłębuszków nerkowych jest mediowane przez krążące komórki zapalne (neutrofile, płytki krwi, makrofagi) lub przez komórki rezydentne kłębuszków (komórki mezangialne), lub przez obie te populacje.⁵

Neutrofile powodują uszkodzenie poprzez miejscowe uwalnianie proteaz degradujących błonę podstawną kłębuszków lub halogenację błony podstawnej wywołaną przez interakcję pochodzącej z neutrofili mieloperoksydazy z H₂O₂ i halidem. Uszkodzenie kłębuszków wywołane przez neutrofile jest wzmacniane przez płytki krwi.⁵

Makrofagi i monocyty patrolujące (PMos) pełnią kluczową rolę w procesie zapalnym w kłębuszkach. W badaniach nad modelami myszy i pacjentami z SLE wykazano, że glomerulonefryt był charakteryzowany przez akumulację monocytów patrolujących w kłębuszkach nerkowych. Te komórki, aktywowane przez receptory TLR, przyczyniają się do zapalenia kłębuszków i uszkodzenia nerek.¹²¹³

Proliferacja komórek mezangialnych w glomerulonefrycie jest mediowana przez dopełniacz i płytki krwi. Proces ten wiąże się ze zwiększoną ekspresją białek PDGF i receptora PDGF oraz genów kodujących te białka, co prowadzi do autokrinngo mechanizmu proliferacji komórek. Proliferacji komórek mezangialnych towarzyszy zwiększone uwalnianie proteinaz obojętnych w miejscach uszkodzenia błony podstawnej. Proliferacja komórek mezangialnych poprzedza regulację w górę genów kodujących składniki macierzy pozakomórkowej w kilku modelach i może być ważna w patogenezie stwardnienia kłębuszków nerkowych.⁵

Specyficzne mechanizmy w różnych typach glomerulonefrytu

Glomerulonefryt postreptokokowy

Ostre kłębuszkowe zapalenie nerek postreptokokowe (APSGN) jest mediowane przez mechanizm immunologiczny, reprezentujący reakcję nadwrażliwości typu III. W APSGN zaangażowane są pochodne białek streptokokowych. Neuraminidaza streptokokowa może zmieniać immunoglobulinę G (IgG) gospodarza. IgG łączy się z przeciwciałami gospodarza, tworząc kompleksy immunologiczne IgG/anty-IgG, które następnie gromadzą się w kłębuszkach nerkowych.¹⁴⁶

Stamatiades i współpracownicy ustalili, że w APSGN i innych reakcjach nadwrażliwości typu III, komórki śródbłonka naczyniowego w nerkach aktywnie transportują krążące kompleksy immunologiczne z naczyń włosowatych do przestrzeni śródmiąższowej okołocewkowej, gdzie są wykrywane i usuwane przez makrofagi rezydentne. Wychwyt tych kompleksów immunologicznych przez makrofagi rezydentne wywołuje uwalnianie cytokin prozapalnych, co z kolei prowadzi do rekrutacji monocytów i neutrofili do nerek z krążenia.¹⁴

Błędoniasto-rozplemowe kłębuszkowe zapalenie nerek (MPGN)

Błoniasto-rozplemowe kłębuszkowe zapalenie nerek (MPGN) charakteryzuje się histologicznie pogrubieniem błony podstawnej kłębuszków (GBM) i zmianami proliferacyjnymi w mikroskopii świetlnej. Preferowana klasyfikacja opiera się na procesach patofizjologicznych i jest wspierana przez wyniki mikroskopii immunofluorescencyjnej.¹⁰

Ta klasyfikacja dzieli MPGN na trzy główne kategorie:

MPGN mediowane przez immunoglobuliny/kompleksy immunologiczne – charakteryzuje się obecnością złogów immunoglobulin i składników dopełniacza.
MPGN mediowane przez dopełniacz – spowodowane przez dysregulację i trwałą aktywację alternatywnej drogi dopełniacza.
MPGN bez złogów immunoglobulin lub dopełniacza – wyniki sugerują uszkodzenie śródbłonka i zmiany naprawcze.

¹⁰

Hipokomplementemia występuje częściej we wszystkich typach MPGN niż w innych zaburzeniach kłębuszkowych i stanowi dodatkowe potwierdzenie diagnozy.¹⁵

Błędoniaste kłębuszkowe zapalenie nerek (MGN)

Błoniaste kłębuszkowe zapalenie nerek (MGN) jest chorobą charakteryzującą się podnabłonkowymi złogami immunologicznymi, pogrubieniem ścian naczyń włosowatych kłębuszków i w wielu przypadkach tworzeniem prostopadłych wypustek materiału podobnego do błony podstawnej kłębuszków (GBM) w zewnętrznej części tej ostatniej (między cytoplazmą podocytów a GBM) – tzw. „kolców” (spikes).¹⁶

Obecność immunoglobulin (Igs) i składników dopełniacza w ścianach naczyń włosowatych (podnabłonkowo) oraz podobieństwa morfologiczne i immunopatologiczne między eksperymentalnym MGN a immunologicznymi chorobami kłębuszków potwierdzają koncepcję, że MGN jest chorobą mediowaną przez kompleksy immunologiczne.¹⁶

Złogi pochodzą z krążących kompleksów immunologicznych w niektórych przypadkach, ale w większości odpowiadają tworzeniu in situ przez krążące przeciwciała, które rozpoznają natywne antygeny kłębuszków lub obce antygeny, które zostały tam osadzone.¹⁶

Dwa główne antygeny, które w warunkach niepatologicznych lokalizują się na błonie podocytów, to:

Neutralna endopeptydaza
Receptor fosfolipazy A2 (PLA2R)

¹⁷

Dane dotyczące specyficzności przeciwciał anty-PLA2R wydają się solidne, a ich ocena może być niezwykle przydatna dla klinicystów, pomagając odróżnić formy idiopatyczne od wtórnych. W MGN konieczna jest aktywacja układu dopełniacza dla rozwoju zespołu nerczycowego, z tworzeniem kompleksu atakującego błonę (MAC, C5b-9), co wspiera lityczną rolę dopełniacza w tej chorobie.¹⁷

Szybko postępujące kłębuszkowe zapalenie nerek (RPGN)

Szybko postępujące kłębuszkowe zapalenie nerek (RPGN), rodzaj zespołu nerczycowego, to rozpoznanie patologiczne, któremu towarzyszy rozległe tworzenie się półksiężyców kłębuszkowych (50% badanych kłębuszków w biopsji zawiera półksiężyce); jeśli pozostanie nieleczone, RPGN postępuje do niewydolności nerek w ciągu tygodni do miesięcy.¹⁸

Choroba z przeciwciałami przeciwko błonie podstawnej kłębuszków (anty-GBM) jest autoimmunologicznym zapaleniem kłębuszków nerkowych i ważną przyczyną RPGN. Może pojawić się, gdy ekspozycja dróg oddechowych (np. dym papierosowy, wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych) lub inny bodziec eksponuje kolagen naczyń włosowatych pęcherzyków płucnych, wywołując tworzenie przeciwciał przeciwkolagenowych. Przeciwciała przeciwkolagenowe reagują krzyżowo z GBM, wiążąc dopełniacz i wywołując komórkową odpowiedź zapalną w nerkach i zwykle w płucach.¹⁸

RPGN z kompleksów immunologicznych komplikuje liczne choroby zakaźne i układowe choroby reumatyczne, a także występuje w innych pierwotnych glomerulopatiach. Patogeneza jest zwykle nieznana.¹⁸¹⁹

Cechą wspólną wszystkich typów RPGN jest ogniskowa proliferacja komórek nabłonkowych kłębuszków, czasami przeplatana licznymi neutrofilami, która tworzy półksiężycową masę komórkową (półksiężyce) wypełniającą przestrzeń Bowmana w 50% kłębuszków.¹⁹

Czynniki wpływające na patogenezę glomerulonefrytu

Czynniki genetyczne

Badania asocjacyjne całego genomu (GWAS) pozwoliły znaleźć nowe geny związane z różnymi fazami nefropatii IgA. Czynniki genetyczne mogą modyfikować odpowiedź autoimmunologiczną na różne czynniki etiologiczne, w tym czynniki zakaźne.²⁰²¹

Badanie mechanizmu podatności na HLA i dominującej ochrony oraz kluczowej roli specyficznych dla antygenu limfocytów T regulatorowych w utrzymaniu tolerancji w autoimmunologicznym GN podkreśla znaczenie czynników genetycznych.¹¹

Mikrobiota i czynniki środowiskowe

Badania mikrobioty pozwoliły znaleźć nowe role, jakie odgrywają mikroby w układzie odpornościowym błon śluzowych i w patogenezie nefropatii IgA.²⁰

Czynniki środowiskowe, takie jak ekspozycja na dym papierosowy lub wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych, mogą wyzwalać powstawanie przeciwciał, które krzyżowo reagują z błoną podstawną kłębuszków, prowadząc do glomerulonefrytu.¹⁸

Czynniki usposabiające do rozwoju choroby

Nie wszyscy pacjenci z infekcjami rozwijają glomerulonefryt, co wskazuje, że czynniki takie jak interakcja gospodarz-patogen i zindywidualizowana odpowiedź immunologiczna są kluczowe.²²

Podatność indywidualna na rozwój glomerulonefrytu może być związana z genetyczną predyspozycją do nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej na różne czynniki środowiskowe.²³

Mechanizmy nieimmunologiczne w progresji glomerulonefrytu

Uszkodzenie nerek w przewlekłej-postępującej fazie GN jest mediowane przez nieimmunologiczne mechanizmy, które rozwijają się w wyniku utraty powierzchni filtracyjnej z towarzyszącym wzrostem ciśnienia w kłębuszkach w pozostałych nefronach. Te cechy prowadzą do stwardnienia kłębuszków, a także do przewlekłego zwłóknienia śródmiąższowego, które jest następstwem wielu szkodliwych zdarzeń, w tym niedokrwienia, uwalniania cytokin kłębuszkowych i toksycznych efektów zwiększonej filtracji białka na cewki.²⁴

Nieimmunologiczne mechanizmy, które wynikają z hiperperfuzji naczyń włosowatych kłębuszków, wydają się zdolne do uszkadzania kłębuszków, a zarówno ten mechanizm, jak i sama białkomocz wydają się zdolne do indukowania stwardnienia kłębuszków nerkowych. Rola, jaką odgrywają te nieimmunologiczne mechanizmy, może być powodem naszej ogólnej porażki w wpływaniu na przebieg glomerulonefrytu przez manewry mające na celu hamowanie uszkodzeń immunologicznych.²⁵

Stres oksydacyjny i systemy antyoksydacyjne

Aktywacja układu oksydacyjnego następuje po odkładaniu autoprzeciwciał i stanowi prozapalny i dodatkowy mechanizm uszkodzenia nerek, który należy uznać za drugi potencjalny cel terapeutyczny.²⁶

Na każdym etapie i we wszystkich stanach patologicznych należy uwzględnić elementy, które ograniczają działanie systemów ochronnych lub cząsteczek (np. przeciwutleniaczy, ANXA1, ANXA2, substancji anty-Mφ) jako kluczowe cząsteczki uczestniczące w ewolucji choroby i należy wziąć pod uwagę równowagę między uszkodzeniem tkanek, aktywacją systemów ochronnych i naprawą tkanki nerkowej jako determinantę ostatecznego wyniku.²⁷

Włóknienie i progresja do schyłkowej niewydolności nerek

W przypadkach, gdy antygen jest obecny przez dłuższy czas, jak w zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu C, uwalniane są cytokiny, takie jak czynnik wzrostu pochodzenia płytkowego (PDGF), co ostatecznie powoduje stwardnienie kłębuszków nerkowych (glomerulosclerosis). Gdy antygen jest szybko usuwany, jak w glomerulonefrycie postreptokokowym, bardziej prawdopodobne jest ustąpienie zapalenia.⁴

Proliferacja komórek mezangialnych poprzedza regulację w górę genów kodujących składniki macierzy pozakomórkowej w kilku modelach i może być ważna w patogenezie stwardnienia kłębuszków nerkowych.⁵

Zmiany strukturalne i funkcjonalne w glomerulonefrycie

Glomerulonefryt obejmuje zarówno zmiany strukturalne, jak i funkcjonalne.²⁸

Zmiany strukturalne

Proliferacja komórkowa prowadzi do zwiększenia liczby komórek w kępce kłębuszkowej z powodu proliferacji komórek śródbłonka, mezangialnych i nabłonkowych. Pogrubienie błony podstawnej kłębuszków objawia się pogrubieniem ścian naczyń włosowatych w mikroskopii świetlnej. Hialinizacja lub stwardnienie wskazuje na nieodwracalne uszkodzenie.²⁸

W MPGN, mikroskopia immunofluorescencyjna pomaga klasyfikować typ zmiany MPGN. Wzór odkładania immunoglobulin i dopełniacza różni się w zależności od typu:¹⁰¹⁹

W chorobie z przeciwciałami anty-GBM, liniowe lub wstęgowe odkładanie IgG wzdłuż GBM jest najbardziej wyraźne i często towarzyszy mu liniowe, a czasami ziarniste odkładanie C3.
W RPGN z kompleksów immunologicznych, immunofluorescencja ujawnia rozlane, nieregularne złogi mezangialne IgG i C3.
W RPGN pauci-immunologicznym, nie wykrywa się barwienia immunologicznego ani złogów. Jednak fibryna występuje w półksiężycach, niezależnie od wzoru fluorescencji.

Zmiany funkcjonalne

Uszkodzenie kłębuszków prowadzi do różnych objawów i oznak choroby, w tym:²⁹²⁸

Białkomocz – spowodowany zmienioną przepuszczalnością ścian naczyń włosowatych.
Krwiomocz – spowodowany utratą integralności ściany naczyń włosowatych.
Azotemia – spowodowana zaburzoną filtracją i nagromadzeniem odpadów azotowych.
Oliguria lub anuria – spowodowana zmniejszoną filtracją kłębuszkową.
Obrzęk – spowodowany utratą śródnaczyniowego ciśnienia onkotycznego.
Nadciśnienie – spowodowane retencją płynów, zmienioną regulacją ciśnienia krwi przez nerki.

Te zmiany funkcjonalne składają się na obraz kliniczny glomerulonefrytu, który może obejmować zespół nerczycowy z ciężkim białkomoczem i obrzękiem lub zespół nefrytyczny z krwiomoczem i zmniejszoną funkcją nerek.³⁰

Markery biologiczne i diagnostyka

Diagnostyka glomerulonefrytu opiera się na badaniu biopsji nerki. Wzorzec odkładania immunoglobulin i dopełniacza w mikroskopii immunofluorescencyjnej pomaga sklasyfikować typ zmiany kłębuszkowej.¹⁵

Hipokomplementemia jest bardziej częsta we wszystkich typach MPGN niż w innych zaburzeniach kłębuszkowych i dostarcza dodatkowych dowodów na rozpoznanie.¹⁵

Obecność komórek zapalnych w kłębuszkach, IgG1 i IgG2 może pomóc w diagnostyce paranowotworowego błoniastego zapalenia nerek.³¹

Oznaczanie przeciwciał anty-PLA2R może być niezwykle przydatne dla klinicystów, pomagając odróżnić formy idiopatyczne od wtórnych w przypadku błoniastego zapalenia kłębuszków nerkowych.¹⁷

Implikacje terapeutyczne

Zrozumienie patogenezy glomerulonefrytu ma kluczowe znaczenie dla opracowania skutecznych strategii terapeutycznych. Niedawne postępy w wiedzy patogenetycznej doprowadziły do rozwoju nowej terapii, szczególnie leków biologicznych, o doskonałej skuteczności i niewielkich działaniach niepożądanych.³²

Leczenie chorób przewlekłych nerek musi być zawsze powiązane z leczeniem immunologicznym. W tym ostatnim fundamentalną rolę odgrywają steroidy. Niedawne badania wykazały znaczenie czynników anty-B-komórkowych i czynników anty-A indukujących proliferację, nawet jeśli większość tych badań jest wciąż w fazach II/III. Podobnie w badaniach przedrynkowych są czynniki przeciw układowi dopełniacza.²⁰

Leczenie może być skierowane na zdarzenia związane z patogenezą zapalenia nerek, z których najbardziej dostępne w tej chwili są bezpośrednie mediatory uszkodzenia. Na bardziej fundamentalnym poziomie potrzebna jest lepsza identyfikacja u poszczególnych pacjentów zdarzeń prowadzących do uszkodzenia, takich jak izolacja, unikanie lub eliminacja antygenów zaangażowanych w przewlekłą chorobę kompleksów rozpuszczalnych.³³³⁴

Wśród pacjentów z białkomoczem o zakresie zespołu nerczycowego i prawidłową funkcją nerek, leczenie kortykosteroidami może stabilizować funkcję nerek. Jednakże leczenie kortykosteroidami może opóźniać wzrost u dzieci i powodować nadciśnienie.¹⁵

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 Glomerulonephritis – StatPearls – NCBI Bookshelf
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK560644/
The underlying pathogenetic mechanism common to all of these different varieties of glomerulonephritis (GN) is immune-mediated, in which both humoral as well as cell-mediated pathways are active. The consequent inflammatory response, in many cases, paves the way for fibrotic events that follow. […] The targets of immune-mediated damage vary according to the type of GN. For instance, glomerulonephritis associated with staphylococcus shows IgA and C3 complement deposits. […] One of the targets is the glomerular basement membrane itself or some antigen trapped within it, as in post-streptococcal disease. Such antigen-antibody reactions can be systemic, with glomerulonephritis occurring as one of the components of the disease process, such as in systemic lupus erythematosus (SLE) or IgA nephropathy.
#2 Glomerulonephritis: immunopathogenesis and immunotherapy | Nature Reviews Immunology
https://www.nature.com/articles/s41577-022-00816-y
Glomerulonephritis (GN) is a term used to describe a group of heterogeneous immune-mediated disorders characterized by inflammation of the filtration units of the kidney (the glomeruli). […] Instead, we propose grouping GN disorders into five categories according to their immunopathogenesis: infection-related GN, autoimmune GN, alloimmune GN, autoinflammatory GN and monoclonal gammopathy-related GN. […] Here we present the immunopathogenesis of GN and immunotherapies in use and in development and discuss how an immunopathogenesis-based GN classification can focus research, and improve patient management and teaching. […] This study shows that severe immune glomerular injury is mediated by histones as products of NETs. […] This review details the unusual immune milieu within the glomerulus and how leukocytes behave within glomerular capillaries to mediate GN.
#3 Glomerulonephritis – Mechanism of Damage to the Nephrons
https://www.medindia.net/health/conditions/glomerulonephritis-types.htm
Glomerulonephritis (glomerulonephritis) is a word used to describe a spectrum of kidney diseases that result in damage of glomeruli due to inflammation, infection of the functional units of nephron which filters blood. […] There are various types of glomerular diseases which are classified based on the type of mechanism of inflammation and section of the glomeruli that are affected. Broadly, the immune mechanism that causes the inflammation is of two types: […] Antibody-mediated (Humoral) Immunity is the aspect of immunity mediated by the activity of B lymphocytes and circulating antibodies. […] Antibody-mediated immune response is as follows: a) B cells are activated by antigen and helper T cells. b) Antibodies against the antigen are produced by the plasma cells. These antibodies protect the host in 3 ways namely neutralization, opsonization and complement activation.
#4 Glomerulonephritis – StatPearls – NCBI Bookshelf
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK560644/
On the other hand, in small vessel vasculitis, cell-mediated immune reactions are the main culprit instead of antigen-antibody reactions. Here, T lymphocytes and macrophages flood the glomeruli with resultant damage. […] These initiating events activate common inflammatory pathways, i.e., the complement system and coagulation cascade. The generation of pro-inflammatory cytokines and complement products, in turn, results in the proliferation of glomerular cells. Cytokines such as platelet-derived growth factor (PDGF) are also released, ultimately causing glomerulosclerosis. This event is seen in those situations where the antigen is present for longer periods, for example, in hepatitis C viral infection. When the antigen is rapidly cleared, as in post-streptococcal GN, the resolution of inflammation is more likely.
#5 Pathogenesis of glomerulonephritis – PubMed
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8361123/
This review summarizes current understanding of the mechanisms which mediate immune glomerular injury in glomerulonephritis. Non-inflammatory lesions resembling minimal change disease and membranous nephropathy, respectively, are induced by non-complement fixing antibodies to glomerular epithelial cell (GEC) membrane antigens (minimal change disease) and GEC membrane insertion of the C5b-9 membrane attack complex of complement (membranous nephropathy). The cellular mechanisms of these effects are unclear but may involve GEC activation and release of local mediators, such as proteases or oxidants, or GEC detachment from underlying basement membrane. Inflammatory types of glomerular lesions are mediated by circulating inflammatory cells (neutrophils, platelets, macrophages) or by resident glomerular cells (mesangial cells) or both. Neutrophil-mediated injury involves local release of GBM degrading proteases or GBM halogenation induced by the interaction of neutrophil-derived myeloperoxidase with H2O2 and a halide. Neutrophil induced glomerular injury is augmented by platelets. Recent evidence establishes that mesangial cell proliferation in glomerulonephritis is mediated by complement and platelets. Mesangial cell proliferation is accompanied by increased expression of PDGF and PDGF receptor proteins and the genes for these proteins resulting in an autocrine mechanism of cell proliferation. Mesangial cell proliferation is also accompanied by increased release of neutral proteinase in sites of basement membrane damage. Mesangial cell proliferation precedes up-regulation of genes for extracellular matrix components in several models and may be important in the pathogenesis of glomerulosclerosis.
#6 Acute proliferative glomerulonephritis – Wikipedia
https://en.wikipedia.org/wiki/Acute_proliferative_glomerulonephritis
The pathophysiology of this disorder is consistent with an immune-complex-mediated mechanism, a type III hypersensitivity reaction. This disorder produces proteins that have different antigenic determinants, which in turn have an affinity for sites in the glomerulus. As soon as binding occurs to the glomerulus, via interaction with properdin, the complement is activated. Complement fixation causes the generation of additional inflammatory mediators. […] Complement activation is very important in acute proliferative glomerulonephritis. Apparently immunoglobulin (Ig)-binding proteins bind C4BP. Complement regulatory proteins (FH and FHL-1), may be removed by SpeB, and therefore restrain FH and FHL-1 recruitment in the process of infection.
#7
https://juniperpublishers.com/jojun/JOJUN.MS.ID.555736.php
Infection-related glomerulonephritis (IRGN) is a kidney disorder characterized by inflammation of the glomeruli, the kidney’s filtering units, triggered by infections elsewhere in the body. […] This condition arises when the body’s immune response to an infection deposes immune complexes in the kidney’s glomeruli, resulting in inflammation and damage. Factors like the type and virulence of the bacteria, host immune response, and genetic predisposition contribute to its pathogenesis. […] The etiology of non-streptococcal bacterial IRGN lies in the body’s immune response to bacterial antigens. In these infections, bacterial antigens or their immune complexes may circulate in the bloodstream and get trapped in the glomeruli. This triggers an inflammatory response, causing damage to the glomerular filtration barrier. Factors like the type and virulence of the bacteria host immune response and genetic predisposition play a role in the pathogenesis of this condition.
#8 Acute Poststreptococcal Glomerulonephritis: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
https://emedicine.medscape.com/article/980685-overview
An immune complex-mediated mechanism is the most widely proposed mechanism leading to the development of APSGN. Nephritogenic streptococci produce proteins with unique antigenic determinants. These antigenic determinants have a particular affinity for sites within the normal glomerulus. Following release into the circulation, the antigens bind to these sites within the glomerulus. Once bound to the glomerulus, they activate complement directly by interaction with properdin. […] Two major antigens have presently been identified as the potential cause(s) of APSGN: A zymogen precursor of exotoxin B (SPEB [streptococcal pyrogenic toxin B]) or nephritis strain-associated protein (NSAP), and nephritis-associated plasmin receptor (NAPlr), a glycolytic enzyme, which has glyceraldehydes-3-phosphate dehydrogenase (GAPDH) activity with plasmin-binding capacity, a nephritogenic property that aids in circulating immune complex deposition.
#9 Acute Poststreptococcal Glomerulonephritis: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
https://emedicine.medscape.com/article/980685-overview
The fact that NAPlr did not co-localize with C3 in glomerular deposits suggests that: (1) complement was activated by NAPlr in the circulation rather than in situ, and (2) NAPlr induced APSGN independently of complement activation by binding to the glomerular basement membrane (GBM) and mesangial matrix via its adhesive character, subsequently trapping and activating plasmin and causing in situ glomerular damage by degrading the GBM or activating latent matrix metalloproteases. […] Complement activation from both serum profiles and immunofluorescence patterns for glomerular deposits indicates that C3 activation in APSGN is predominantly via the alternative pathway. […] Other nonimmune complex mediated mechanisms have been proposed for the development of APSGN, such as delayed-type hypersensitivity, superantigens, and autoimmune phenomena.
#10 Membranoproliferative Glomerulonephritis – Genitourinary Disorders – MSD Manual Professional Edition
https://www.msdmanuals.com/professional/genitourinary-disorders/glomerular-disorders/membranoproliferative-glomerulonephritis
Membranoproliferative glomerulonephritis (MPGN) is characterized histologically by glomerular basement membrane (GBM) thickening and proliferative changes on light microscopy. […] The preferred classification is based on pathophysiologic processes and informed by findings on immunofluorescence microscopy. This classification scheme broadly divides MPGN into immunoglobulin/immune complex-mediated MPGN, complement-mediated MPGN, and MPGN without immunoglobulin or complement deposition. […] Complement-mediated MPGN is caused by dysregulation and persistent activation of the alternative complement pathway, and there is deposition of complement products along the capillary walls and in the mesangium. […] Histology suggests endothelial injury and reparative changes. Immunofluorescence microscopy does not show significant immunoglobulin or complement deposition, and electron microscopy does not show electron-dense deposits along the capillary walls.
#11 Glomerulonephritis: immunopathogenesis and immunotherapy | Nature Reviews Immunology
https://www.nature.com/articles/s41577-022-00816-y
This study defines the participation of clonally expanded glomerular cells in severe glomerular injury and how tissue progenitors could assist in preserving glomerular structure and function in severe immune-mediated GN. […] This study demonstrates the mechanism of HLA susceptibility and dominant protection and the key role of antigen-specific regulatory T cells in maintaining tolerance in autoimmune GN. […] This article explains how in ANCA-associated vasculitis, activating autoantibodies and cellular immunity to neutrophil proteins affect severe microvascular injury. […] This article includes a comprehensive review of the associations of HLA with glomerular disease and the emerging HLA-functional links. […] This study details the nature of genetic abnormalities of complement and its regulatory elements and how they can cause glomerular disease. […] This study explains how a B cell or plasma cell secreting a single immunoglobulin clone can cause glomerular disease, even in the absence of formal diagnostic criteria for malignancy, and reviews its pathogenesis, features and management.
#12
https://www.jci.org/articles/view/125116/figure/1
Systemic lupus erythematosus (SLE) is a complex autoimmune disease with genetic and environmental contributions. Hallmarks of the disease are the appearance of immune complexes (IC) containing autoreactive Abs and TLR-activating nucleic acids, whose deposition in kidney glomeruli is suspected to promote tissue injury and glomerulonephritis (GN). […] We found that GN was driven by TLRs but, remarkably, proceeded independently of ICs. Rather, disease in 3 different mouse models and patients with SLE was characterized by glomerular accumulation of patrolling monocytes (PMos), a cell type with an emerging key function in vascular inflammation. […] These data identify TLR-activated PMos as the principal component of an intravascular process that contributes to glomerular inflammation and kidney injury.
#13
https://www.jci.org/articles/view/125116/figure/9
Systemic lupus erythematosus (SLE) is a complex autoimmune disease with genetic and environmental contributions. Hallmarks of the disease are the appearance of immune complexes (IC) containing autoreactive Abs and TLR-activating nucleic acids, whose deposition in kidney glomeruli is suspected to promote tissue injury and glomerulonephritis (GN). […] Here, using a mouse model based on the human SLE susceptibility locus TNFAIP3-interacting protein 1 (TNIP1, also known as ABIN1), we investigated the pathogenesis of GN. […] We found that GN was driven by TLRs but, remarkably, proceeded independently of ICs. […] Rather, disease in 3 different mouse models and patients with SLE was characterized by glomerular accumulation of patrolling monocytes (PMos), a cell type with an emerging key function in vascular inflammation. […] These data identify TLR-activated PMos as the principal component of an intravascular process that contributes to glomerular inflammation and kidney injury.
#14 Acute Glomerulonephritis: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
https://emedicine.medscape.com/article/239278-overview
Acute glomerulonephritis (AGN) comprises a specific set of kidney diseases in which an immunologic mechanism triggers inflammation and proliferation of glomerular tissue that can result in damage to the basement membrane, mesangium, or capillary endothelium. […] Glomerular lesions in AGN are the result of glomerular deposition or in situ formation of immune complexes. […] In PSGN, involvement of derivatives of streptococcal proteins has been reported. A streptococcal neuraminidase may alter host immunoglobulin G (IgG). IgG combines with host antibodies. IgG/anti-IgG immune complexes form and then collect in the glomeruli. […] Stamatiades et al determined that in PSGN and other type III hypersensitivity reactions, vascular endothelial cells in the kidney actively transport circulating immune complexes from the capillaries to the peritubular interstitial space, where they are detected and scavenged by resident macrophages. Uptake of these immune complexes by the resident macrophages triggers the release of pro-inflammatory cytokines, which in turn results in recruitment of monocytes and neutrophils into the kidney from the circulation.
#15 Membranoproliferative Glomerulonephritis – Genitourinary Disorders – MSD Manual Professional Edition
https://www.msdmanuals.com/professional/genitourinary-disorders/glomerular-disorders/membranoproliferative-glomerulonephritis
Diagnosis is confirmed by renal biopsy. The pattern of immunoglobulin and complement deposition on immunofluorescence microscopy helps classify the type of MPGN lesion. […] Hypocomplementemia is more frequently present in all types of MPGN than in other glomerular disorders and provides supportive evidence of the diagnosis. […] Among patients with nephrotic-range proteinuria and normal kidney function, treatment with corticosteroids may stabilize kidney function. However, corticosteroid treatment may retard growth in children and cause hypertension. […] Prognosis varies based on histopathologic classification, and whether the disease is primary or has a treatable secondary cause.
#16 Membranous GN
https://www.kidneypathology.com/English_version/Membranous_GN.html
Membranous glomerulonephritis (MGN) is a disease characterized by subepithelial immune deposits, thickening, usually diffuse, of the glomerular capillary walls, and, in many cases, formation of perpendicular projections of material similar to the glomerular basement membrane (GBM) in the external part of this one (between podocyte cytoplasm and GBM): spikes. […] The presence of immunoglobulins (Igs) and complement components in capillary walls (subepithelial), and the morphologic and immunopathologic similarities between the experimental MGN and immunological glomerular diseases support the concept that MGN is an immune complexes mediated disease. […] The deposits come from circulating immune complexes in some cases, but in the majority they correspond to in situ formation by circulating antibodies that recognize native antigens of the glomerulus or antigens foreign to it that have been deposited there.
#17 Membranous GN
https://www.kidneypathology.com/English_version/Membranous_GN.html
The evidence suggests that the antigen-antibody complex (Ags-Acs) of the Heymanns nephritis has not roll in human MGN. […] The variety of Ags-Acs associated with secondary forms of MGN suggests that in idiopathic forms of the disease the morphologic presentation is common to many Ags-Acs complexes. […] Neutral endopeptidase and PLA2R are two antigens that, in nonpathologic conditions, localize at the podocyte membrane. […] Data for anti-PLA2R specificity seem solid and their assessment may be extremely useful for clinicians, helping to differentiate between idiopathic and secondary forms of the disease. […] In MGN is necessary activation of the complement system for NS development, with formation of MAC (C5b-9), which supports a cytolitic roll of the complement in this disease. […] The antigens Core (HBcAg) and e (HBeAg) seem the most important in the pathogenesis of hepatitis B-associated MGN.
#18 Rapidly Progressive Glomerulonephritis (RPGN) – Genitourinary Disorders – Merck Manual Professional Edition
https://www.merckmanuals.com/professional/genitourinary-disorders/glomerular-disorders/rapidly-progressive-glomerulonephritis-rpgn
Rapidly progressive glomerulonephritis (RPGN), a type of nephritic syndrome, is a pathologic diagnosis accompanied by extensive glomerular crescent formation (50% of sampled glomeruli in a biopsy specimen contain crescents); if left untreated, RPGN progresses to kidney failure over weeks to months. […] Antiglomerular basement membrane (GBM) antibody disease is an autoimmune glomerulonephritis and an important cause of RPGN. It may arise when respiratory exposures (eg, cigarette smoke, viral upper respiratory infection) or some other stimulus exposes alveolar capillary collagen, triggering formation of anticollagen antibodies. The anticollagen antibodies cross-react with GBM, fixing complement and triggering a cell-mediated inflammatory response in the kidneys and usually the lungs. […] Immune complex RPGN complicates numerous infectious and systemic rheumatic diseases and also occurs with other primary glomerulopathies.
#19 Rapidly Progressive Glomerulonephritis (RPGN) – Genitourinary Disorders – Merck Manual Professional Edition
https://www.merckmanuals.com/professional/genitourinary-disorders/glomerular-disorders/rapidly-progressive-glomerulonephritis-rpgn
Pathogenesis is usually unknown. […] Pauci-immune RPGN is distinguished by the absence of immune complex or complement deposition on immunofluorescent staining. […] The feature common to all types of RPGN is focal proliferation of glomerular epithelial cells, sometimes interspersed with numerous neutrophils, that forms a crescentic cellular mass (crescents) and that fills Bowman space in 50% of glomeruli. […] Immunofluorescence microscopy findings differ for each type: In anti-GBM antibody disease, linear or ribbon-like deposition of IgG along the GBM is most prominent and is often accompanied by linear and sometimes granular deposition of C3. […] In immune complex RPGN, immunofluorescence reveals diffuse, irregular mesangial IgG and C3 deposits. […] In pauci-immune RPGN, immune staining and deposits are not detected. However, fibrin occurs within the crescents, regardless of the fluorescence pattern. […] In double antibody positive RPGN, linear staining of the GBM is present. […] In idiopathic RPGN, some patients have immune complexes and others have absence of immune staining and deposits.
#20 What is new in the pathogenesis and treatment of IgA glomerulonephritis
https://www.wjgnet.com/2220-6124/coretip/v13/i4/98709.htm
Genetic wide association studies (GWAS) and studies on microbiota allowed finding new aspects in pathogenesis of IgA nephropathy. GWAS allowed finding new genes related to the different IgA nephropathy phases. Microbiota allowed finding new roles exerted by microbes in mucosa immune system and in IgA pathogenesis. […] Treatment of chronic kidney disease must be always associated to the immune treatment. In the latter fundamental role is exerted by steroids. Recent studies found the relevance of anti B cell-activating factor and anti A proliferation-inducing ligand agents even if the majority of these studies are still in phases II/III. Similarly in premarketing studies are the anti-complement agents.
#21 Overview of the pathogenesis and causes of glomerulonephritis in children – UpToDate
https://www.uptodate.com/contents/overview-of-the-pathogenesis-and-causes-of-glomerulonephritis-in-children/print
Overview of the pathogenesis and causes of glomerulonephritis in children […] The pathogenesis and etiology of GN in children will be reviewed here. […] Although the pathogenesis is not fully understood, available evidence suggests that most cases of GN are due to an autoimmune response, which is modified by genetic factors, to a variety of different etiologic agents including infectious agents. […] The immunologic response, in turn, activates a number of biologic processes (eg, complement activation, leukocyte recruitment, and release of growth factors and cytokines) that result in glomerular inflammation and injury. […] The immunologic mechanisms involved in the pathogenesis of GN are briefly reviewed here and are discussed in greater detail separately. […] Humoral (also referred to T helper cell 2-regulated) immune response to a variety of inciting agents results in immunoglobulin (Ig) deposition and complement activation within the glomeruli. […] In glomerular diseases that are primarily due to immunologic injury, immune complex deposition is an active process caused by in situ binding of antibodies to antigens localized within the glomeruli.
#22
https://juniperpublishers.com/jojun/JOJUN.MS.ID.555736.php
Infection-associated glomerulonephritis (GN) is believed to result from glomerular injuries mediated by the immune system following systemic infections. Although the exact mechanisms are not precise, it is suggested that bacterial proteins contribute to the formation of immune complexes in circulation that later deposit in the glomerulus, causing inflammation and capillary damage. […] Various mechanisms are proposed for forming these immune complexes in the kidney, such as molecular mimicry between bacterial antigens and glomerular proteins. […] It is suggested that staphylococcal enterotoxins act as superantigens that activate large subsets of T cells, causing a cytokine storm. […] However, not all patients with infections develop GN, indicating that factors like the host-pathogen interaction and individualized immune response are crucial.
#23
https://link.springer.com/article/10.1007/BF02909340
Progress has been made in understanding glomerulonephritis but the answers to many key questions still elude us. It appears that glomerular damage arises from immune events which result from an interaction between a susceptible individual and some environmental agents, usually an infection. […] Immune complex formation undoubtedly plays a major role in the initiation of glomerular injury, but deposition of soluble preformed complexes within the glomerulus now seems to be only one mechanism, in situ combination of fixed antigen and free antibody, and insoluble (precipitating) complexes both playing a part as well. […] New understanding of modes of damage to the glomerulus strongly implicates monocytes as injurious agents in both experimental and human nephritis, and platelets may also play a role in amplifying injury.
#24 Pathogenesis of Glomerulonephritis | PPT
https://www.slideshare.net/slideshow/pathogenesis-of-glomerulonephritis-47949410/47949410
Renal damage in the chronic-progressive phase of GN is mediated by non-immune mechanisms that develop as a result of loss of filtering-surface with accompanying increases in glomerular pressures in remaining nephrons. These features lead to glomerular sclerosis as well as to chronic interstitial fibrosis, which is a consequence of multiple injurious events including ischaemia, glomerular cytokine release, and toxic effects of increased protein filtration on tubules.
#25
https://link.springer.com/article/10.1007/BF02909340
Further, non-immunologic mechanisms which arise from hyperperfusion of glomerular capillaries appear capable of damaging the glomerulus, and both this mechanism and proteinuria itself appear capable of inducing glomerulosclerosis. […] The role these non-immunologic mechanisms play may be the reason for our failure, in general, to influence the course of glomerulonephritis by manoeuvres designed to inhibit immunologic injury.
#26 Mechanisms Limiting Renal Tissue Protection and Repair in Glomerulonephritis
https://www.mdpi.com/1422-0067/24/9/8318
Glomerulonephritis (Gn) constitute a heterogeneous group of renal disorders characterized by glomerular inflammation resulting from different pathogenic noxae such as autoimmunity, activation of complement cascade and other factors linked with innate and adaptive immunity. […] Clarifying details of the pathogenic cascade leading to glomerular and tubulo-interstitial inflammation is fundamental to speculate new therapeutic scenarios that can improve the efficacy of current therapies and limit the progression to advanced stages characterized by glomerulosclerosis and tubulo-interstitial fibrosis. […] Activation of the oxidative system follows the deposition of autoantibodies and represents a pro-inflammatory and additive mechanism of renal injury, that should be considered as second potential therapeutic target.
#27 Mechanisms Limiting Renal Tissue Protection and Repair in Glomerulonephritis
https://www.mdpi.com/1422-0067/24/9/8318
At any stage and in all pathological conditions we should consider elements that limit the effects of protective systems or molecules (i.e., antioxidants, ANXA1, ANXA2, anti-MÏ substances) as key molecules participating in disease evolution and should consider the balance between tissue injury, activation of protective systems and renal tissue repair as a determinant of the final outcome. […] The description of mechanisms involved in renal tissue protection and repair in Gn and the analysis of factors counterbalancing their effects is the topics of the present review that will consider, in a progressive order, the following points: (a) the equilibrium between oxidative stress and antioxidant systems, (b) quantitative and qualitative modifications of anti-inflammatory proteins of the Annexin family and, finally, (c) MÏ infiltration and effects of anti- MÏ antibodies on the renal outcome. […] While it is widely accepted that autoimmunity, inflammation, oxidants and other molecules are involved in the pathogenesis of Gn, it is less considered that other mechanisms limit the deleterious effects of all pathogenetic triggers active in Gn.
#28 Acute Glomerulonephritis: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
https://emedicine.medscape.com/article/239278-overview
AGN involves both structural changes and functional changes. […] Structurally, cellular proliferation leads to an increase in the number of cells in the glomerular tuft because of the proliferation of endothelial, mesangial, and epithelial cells. […] Glomerular basement membrane thickening appears as thickening of capillary walls on light microscopy. […] Hyalinization or sclerosis indicates irreversible injury. […] Functional changes include proteinuria, hematuria, reduction in GFR (ie, oliguria or anuria), and active urine sediment with RBCs and RBC casts. […] Nephritis-associated streptococcal cationic protease and its zymogen precursor (nephritis-associated plasmin receptor [NAPlr]) have been identified as a glyceraldehyde-3-phosphate dehydrogenase that functions as a plasmin(ogen) receptor. […] These data suggest that NAPlr may contribute to the pathogenesis of acute PSGN by maintaining plasmin activity.
#29 Glomerulonephritis – Mechanism of Damage to the Nephrons
https://www.medindia.net/health/conditions/glomerulonephritis-types.htm
Cell-mediated Immunity is an immune response triggered by phagocytes T cells and cytokines released in response to an antigen. T lymphocytes are responsible for cell-mediated immunity. Cell-mediated immunity does not involve antibodies. […] Injury to glomeruli results in a variety of signs and symptoms of disease including: Proteinurias caused by Altered permeability of capillary walls. Hematuria caused by Loss of capillary wall integrity. Azotemia caused by Impaired filtration and build-up of nitrogenous wastes. Oliguria or Anuria caused by Reduced glomerular filtration. Edema caused by Loss of intravascular oncotic pressure. Hypertension caused by Fluid retention altered renal regulation of blood pressure. […] Membranous glomerulonephritis is an antibody-mediated disease. To understand the mechanism of damage requires some understanding of the glomerulus in detail.
#30 Pathophysiology of Glomerulonephritis | PPT
https://www.slideshare.net/slideshow/pathophysiology-of-glomerulonephritis/231838638
Antigen-antibody complexes form in the blood and become trapped in the glomerular capillaries, inducing an inflammatory response. […] Glomerulonephritis can present as either a nephrotic syndrome with heavy proteinuria and edema, or a nephritic syndrome with hematuria and decreased kidney function. […] Treatment involves managing symptoms, preserving kidney function, and treating complications early.
#31 Pathogenesis, diagnosis and management of paraneoplastic glomerulonephritis | Nature Reviews Nephrology
https://www.nature.com/articles/nrneph.2010.171
Polarization of the immune response toward a T-helper-2 profile may lead to the development of minimal change disease or focal segmental glomerulosclerosis in patients with thymoma or Hodgkin lymphoma. […] Membranoproliferative glomerulonephritis and membranous nephropathy associated with B-cell lymphoma and leukemia are related to the presence of monoclonal immunoglobulin, cryoglobulin, and possibly hepatitis C virus infection. […] Autoimmunity in myelodysplastic syndromes may cause a variety of glomerulonephritides. […] Presence of glomerular inflammatory cells, IgG1 and IgG2 may aid diagnosis of paraneoplastic membranous nephropathy.
#32 Medicina | Special Issue : Glomerulonephritis: Pathogenesis, Risk Factors, and Treatment
https://www.mdpi.com/journal/medicina/special_issues/Glomerulonephritis
Glomerulonephritis, one of the leading causes of end-stage renal disease, is a group of rare diseases with different presentations, clinical courses, and outcomes. […] In recent years, clinical and laboratory research has made significant contributions to the understanding of the pathogenesis of glomerulonephritis that is however still uncertain and not completely understood. […] Recent pathogenetic knowledge has determined the development of a new therapy, especially biological drugs, with excellent efficacy and few side effects. […] This Special Issue will deal with several aspects of prognostic risk factors, pathogenesis and treatment of glomerulonephritis, as specified below.
#33 Bright’s Disease Today: The Pathogenesis and Treatment of GlomerulonephritisâI | The BMJ
https://www.bmj.com/content/4/5832/87
Since Bright’s day the study of glomerulonephritis has largely consisted in the observation of the clinical, biochemical, and morphological characteristics of patients. […] We now have enough information from experimental models of nephritis and from clinical observation to outline the pathogenesis of glomerulonephritis. Immune mechanisms are certainly concerned in some patients, the role of chronic soluble complex deposition in the kidney being particularly important. Non-immunological origins and mediation of injury, however, are at least as important. Injury to the glomerulus is mediated through the interaction of complement and coagulation mechanisms, leading through the release of soluble factors to inflammation. Repair is probably central in producing irreversible glomerular damage.
#34 Bright’s Disease Today: The Pathogenesis and Treatment of GlomerulonephritisâI | The BMJ
https://www.bmj.com/content/4/5832/87
Treatment can now be directed towards the events concerned in the pathogenesis of nephritis, the most accessible at the moment being the immediate mediators of injury. At a more fundamental level better identification in individual patients of the events leading to the injury is needed, such as the isolation, avoidance, or elimination of the antigens involved in chronic soluble complex disease. Laboratory techniques to begin these investigations in man are now available and need to be applied more widely in the clinical field to patients with glomerulonephritis.