Grupy leków
na literę „L”

Grupy leków na „L”, strona 13 z 19

• leki stosowane w chorobach górnych dróg oddechowych

  Leki stosowane w chorobach górnych dróg oddechowych obejmują szeroką gamę preparatów, które mają na celu łagodzenie objawów i leczenie schorzeń takich jak zapalenie zatok, przeziębienie, zapalenie gardła, zapalenie krtani czy alergiczny nieżyt nosa. Działają one poprzez zmniejszenie stanu zapalnego, udrożnienie nosa, łagodzenie bólu gardła, hamowanie kaszlu lub rozrzedzanie wydzieliny.

• leki uszczelniające naczynia krwionośne

  Leki uszczelniające naczynia krwionośne to grupa preparatów o działaniu angioprotektorowym, których głównym zadaniem jest zwiększenie integralności ścian naczyń włosowatych, zmniejszenie ich przepuszczalności oraz poprawa mikrokrążenia. Działają one poprzez wzmocnienie struktury śródbłonka naczyniowego, redukcję stanów zapalnych w obrębie naczyń oraz normalizację przepływu krwi w mikrokrążeniu.

• leki pomocnicze w chorobach układu oddechowego

  Leki pomocnicze w chorobach układu oddechowego stanowią szeroką grupę preparatów, które uzupełniają podstawowe leczenie schorzeń dróg oddechowych. Stosowane są jako wsparcie terapii głównej, zmniejszając nasilenie objawów, poprawiając komfort pacjenta oraz usprawniając oczyszczanie dróg oddechowych.

• leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa (sympatykomimetyki)

  Leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa, znane jako sympatykomimetyki (lub alfa-adrenomimetyki), są grupą leków stosowanych do objawowego leczenia niedrożności nosa. Działają poprzez stymulację receptorów alfa-adrenergicznych w naczyniach krwionośnych błony śluzowej nosa, co prowadzi do ich obkurczenia (wazokonstrykcji), zmniejszenia przekrwienia i obrzęku, a w konsekwencji – poprawy drożności nosa i ułatwienia oddychania.

• leki przeciwgazowe

  Leki przeciwgazowe (karminatywa) to grupa preparatów, które pomagają w usuwaniu nadmiaru gazów z przewodu pokarmowego oraz zapobiegają ich tworzeniu. Działają poprzez zmniejszenie napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu w jelitach, co prowadzi do ich łączenia się w większe bańki, które łatwiej są wydalane. Dodatkowo niektóre z nich mogą stymulować perystaltykę jelit, ułatwiając przemieszczanie się gazów i ich wydalanie.

• leki stosowane podczas hemodializy

  Leki stosowane podczas hemodializy to szeroka grupa preparatów, których celem jest wspomaganie procesu dializoterapii, zapobieganie jej powikłaniom oraz leczenie chorób współistniejących u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością nerek. Podstawowym zadaniem tych leków jest zapewnienie skutecznego i bezpiecznego przebiegu hemodializy, która stanowi metodę oczyszczania krwi z toksyn i nadmiaru płynów u pacjentów z niewydolnością nerek.

• leki wspomagające regenerację błony śluzowej nosa

  Leki wspomagające regenerację błony śluzowej nosa to preparaty stosowane w celu przyspieszenia gojenia się nabłonka nosowego i odbudowy jego funkcji ochronnych. Działają one poprzez nawilżanie, oczyszczanie i dostarczanie substancji odżywczych niezbędnych do prawidłowej regeneracji tkanki. Ich stosowanie jest szczególnie istotne po stanach zapalnych, urazach mechanicznych, zabiegach chirurgicznych oraz w przypadku przewlekłego stosowania leków obkurczających naczynia krwionośne.

• leki gastroprokinetyczne

  Leki gastroprokinetyczne to grupa preparatów farmakologicznych zwiększających motorykę przewodu pokarmowego, szczególnie żołądka i jelit. Działają one poprzez przyspieszenie opróżniania żołądka i pasażu jelitowego, usprawniając przemieszczanie treści pokarmowej w przewodzie pokarmowym. Ich mechanizm działania polega głównie na wpływie na receptory dopaminowe, serotoninowe oraz cholinergiczne w układzie pokarmowym.

• leki przeciwzapalne do nosa

  Leki przeciwzapalne do nosa to grupa preparatów stosowanych głównie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, zapalenia zatok oraz innych stanów zapalnych błony śluzowej nosa. Ich działanie polega na hamowaniu reakcji zapalnej poprzez blokowanie uwalniania mediatorów zapalenia oraz zmniejszanie przepuszczalności naczyń krwionośnych, co prowadzi do redukcji obrzęku, wydzieliny oraz świądu i kichania.

• leki substytucyjne w leczeniu uzależnień

  Leki substytucyjne w leczeniu uzależnień to farmakoterapia stosowana głównie w przypadku uzależnienia od opioidów, której celem jest zastąpienie przyjmowanego nielegalnie narkotyku legalnym środkiem farmakologicznym o podobnym działaniu, ale podawanym w kontrolowanych warunkach. Terapia substytucyjna nie tylko zmniejsza ryzyko występowania objawów abstynencyjnych, ale również ogranicza zachowania kryminogenne związane z pozyskiwaniem narkotyków, redukuje ryzyko zakażeń HIV, HCV oraz zgonów z powodu przedawkowania.

• leki przeciwbólowe pomocnicze

  Leki przeciwbólowe pomocnicze (koanalgetyki) to substancje, które pierwotnie nie zostały opracowane jako środki przeciwbólowe, ale wykazują działanie analgetyczne w określonych rodzajach bólu. Stosowane są w terapii bólu przewlekłego, zwłaszcza neuropatycznego, jako uzupełnienie klasycznych analgetyków. Ich mechanizm działania polega na modulacji szlaków przewodzenia bólu poprzez wpływ na różne receptory i neuroprzekaźniki w układzie nerwowym.

• leki złożone do inhalacji

  Leki złożone do inhalacji to preparaty zawierające co najmniej dwie substancje czynne w jednym inhalatorze, co zapewnia jednoczesne dostarczenie różnych leków bezpośrednio do dróg oddechowych. Najczęściej stosowane są w leczeniu przewlekłych chorób układu oddechowego, szczególnie astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Taka forma terapii łączonej pozwala na osiągnięcie efektu synergistycznego, gdzie działanie jednego leku wzmacnia efekt drugiego.

• leki stosowane w endokrynologii

  Leki stosowane w endokrynologii stanowią szeroką grupę preparatów mających na celu regulację funkcji układu hormonalnego. Działają poprzez uzupełnianie niedoborów hormonów, hamowanie ich nadmiernej produkcji lub modyfikację wrażliwości tkanek na hormony. Są stosowane w leczeniu zaburzeń tarczycy, przysadki mózgowej, nadnerczy, trzustki oraz gonad.

• leki na łysienie

  Leki na łysienie to grupa preparatów stosowanych w terapii różnych form wypadania włosów, przede wszystkim łysienia androgenowego (AGA), które jest najczęstszą przyczyną utraty włosów zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Działają one poprzez hamowanie procesu miniaturyzacji mieszków włosowych, stymulację wzrostu włosów lub blokowanie działania hormonów odpowiedzialnych za łysienie.

• leki stosowane w dolegliwościach menopauzalnych

  Leki stosowane w dolegliwościach menopauzalnych obejmują szeroką gamę preparatów ukierunkowanych na łagodzenie objawów związanych z okresem klimakterium. Ich działanie jest nakierowane na wyrównanie niedoborów hormonalnych (głównie estrogenów i progesteronu), które odpowiadają za większość uciążliwych objawów menopauzalnych, oraz łagodzenie dolegliwości somatycznych i psychicznych towarzyszących menopauzie.

• leki przeciwhiperkalcemiczne

  Leki przeciwhiperkalcemiczne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu hiperkalcemii, czyli podwyższonego stężenia wapnia w surowicy krwi. Hiperkalcemia może być wywołana przez różne schorzenia, w tym pierwotną nadczynność przytarczyc, nowotwory złośliwe (zwłaszcza szpiczak mnogi, rak piersi, rak płuc), sarkoidozę czy przedawkowanie witaminy D. Leki te działają poprzez zmniejszenie wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego, zwiększenie jego wydalania przez nerki lub hamowanie resorpcji kości.

• leki do antykoagulacji miejscowej

  Leki do antykoagulacji miejscowej to grupa preparatów stosowanych bezpośrednio w miejscu zabiegu lub na określony obszar ciała w celu zapobiegania miejscowemu krzepnięciu krwi. W przeciwieństwie do leków przeciwkrzepliwych podawanych ogólnoustrojowo, działają one głównie w miejscu aplikacji, minimalizując ryzyko efektów ogólnoustrojowych.

• leki obniżające stężenie parathormonu

  Leki obniżające stężenie parathormonu (PTH) to grupa preparatów stosowanych głównie w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc, która często towarzyszy przewlekłej chorobie nerek. Ich działanie polega na zmniejszaniu sekrecji PTH poprzez różne mechanizmy, co pomaga w kontroli zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej.

• leki na zatoki

  Leki na zatoki to szeroka grupa preparatów stosowanych w leczeniu zapalenia zatok przynosowych (sinusitis). Działają one na różne objawy tego schorzenia, takie jak obrzęk błony śluzowej, stan zapalny, niedrożność nosa, nadmierne wydzielanie śluzu oraz ból.

• leki stosowane w chorobach dróg oddechowych

  Leki stosowane w chorobach dróg oddechowych stanowią szeroką grupę preparatów farmakologicznych wykorzystywanych w leczeniu i łagodzeniu objawów schorzeń układu oddechowego. Działają one na różne mechanizmy patofizjologiczne związane z chorobami takimi jak astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), mukowiscydoza, zapalenie oskrzeli czy zapalenie płuc.

• leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy

  Leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy to grupa preparatów farmakologicznych, których głównym celem jest redukcja wydzielania kwasu solnego w żołądku, ochrona błony śluzowej oraz zwalczanie zakażenia Helicobacter pylori. Choroba wrzodowa jest schorzeniem przewlekłym, charakteryzującym się powstawaniem ubytków w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy, co wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego.

• leki do eradykacji Helicobacter pylori

  Leki do eradykacji Helicobacter pylori to grupa preparatów stosowanych w leczeniu zakażeń bakterią Helicobacter pylori, która jest głównym czynnikiem etiologicznym zapalenia błony śluzowej żołądka, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz zwiększa ryzyko rozwoju raka żołądka. Terapia eradykacyjna ma na celu całkowitą eliminację bakterii z organizmu.

• leki przeciwartretyczne

  Leki przeciwartetyczne (przeciwdnawe) to grupa leków stosowanych w leczeniu dny moczanowej (artretyzmu). Działają one poprzez obniżanie stężenia kwasu moczowego we krwi, zapobieganie jego odkładaniu się w stawach oraz hamowanie reakcji zapalnej związanej z obecnością kryształów moczanowych w tkankach.

• leki stosowane w dnie moczanowej

  Leki stosowane w dnie moczanowej mają na celu obniżenie stężenia kwasu moczowego we krwi (leki przeciwhiperurykemiczne) oraz łagodzenie ostrych ataków tej choroby. Działają one poprzez hamowanie syntezy kwasu moczowego, zwiększenie jego wydalania przez nerki lub przekształcanie go w rozpuszczalną formę.

• leki stosowane w nagłych przypadkach

  Leki stosowane w nagłych przypadkach to specjalna grupa preparatów farmaceutycznych przeznaczonych do szybkiego użycia w sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia. Ich głównym zadaniem jest natychmiastowe działanie mające na celu stabilizację funkcji życiowych pacjenta, złagodzenie objawów zagrażających życiu lub zapobieganie poważnym powikłaniom do czasu uzyskania specjalistycznej pomocy medycznej.

• leki do znieczulenia ogólnego (uzupełniające)

  Leki do znieczulenia ogólnego uzupełniające stanowią ważną grupę środków farmakologicznych stosowanych w anestezjologii, które wspierają główne leki anestetyczne w uzyskaniu pełnego znieczulenia ogólnego. Ich zadaniem jest uzupełnienie działania leków anestetycznych, zapewnienie amnezji, zniesienie odruchów, zwiotczenie mięśni i/lub modyfikacja odpowiedzi układu autonomicznego na bodźce chirurgiczne.

• leki stosowane w niedoborach elektrolitów

  Leki stosowane w niedoborach elektrolitów to preparaty przeznaczone do uzupełniania niedoborów jonów nieorganicznych w organizmie. Elektrolity są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania komórek, utrzymania homeostazy, przewodnictwa nerwowego, skurczów mięśni i wielu innych procesów fizjologicznych. Niedobory elektrolitów mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak nadmierna utrata (biegunka, wymioty, nadmierne pocenie się), niewystarczające spożycie, zaburzenia wchłaniania lub działanie leków (np. diuretyków).

• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia płucnego

  Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia płucnego to grupa preparatów farmakologicznych ukierunkowanych na obniżenie ciśnienia w tętnicach płucnych, poprawę wydolności wysiłkowej i jakości życia pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym (PAH). Działają one poprzez rozszerzanie naczyń płucnych, hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich naczyń oraz ograniczanie procesów zakrzepowych.

• leki otorynolaryngologiczne

  Leki otorynolaryngologiczne to szeroka grupa preparatów stosowanych w leczeniu schorzeń uszu, nosa, gardła i krtani. Działają one na różne objawy i przyczyny dolegliwości laryngologicznych, w tym stany zapalne, infekcje, przekrwienie, ból czy nadmierne wydzielanie śluzu.

• leki neurologiczne wspomagające

  Leki neurologiczne wspomagające to szeroka grupa preparatów stosowanych jako terapia uzupełniająca w schorzeniach układu nerwowego. Ich działanie obejmuje poprawę funkcji poznawczych, usprawnienie krążenia mózgowego, ochronę komórek nerwowych przed uszkodzeniem oraz wspomaganie procesów regeneracji i plastyczności neuronalnej.

• leki wiążące fosforany

  Leki wiążące fosforany to grupa preparatów stosowanych w leczeniu hiperfosfatemii, głównie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN). Ich działanie polega na wiązaniu fosforanów w przewodzie pokarmowym, co zapobiega ich wchłanianiu do krwiobiegu. Jest to kluczowe w zapobieganiu powikłaniom związanym z wysokim poziomem fosforanów, takim jak wtórna nadczynność przytarczyc, kalcyfikacja naczyń i tkanek miękkich oraz zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej.

• leki uzupełniające węglowodany

  Leki uzupełniające węglowodany to preparaty, których głównym zadaniem jest dostarczenie do organizmu cukrów prostych lub złożonych w celu wyrównania niedoborów energetycznych. Działają one przez szybkie podniesienie poziomu glukozy we krwi, co jest szczególnie istotne w stanach hipoglikemii, niedożywienia lub zwiększonego zapotrzebowania energetycznego. Leki te są stosowane zarówno w warunkach ambulatoryjnych, jak i szpitalnych.

• leki znieczulające ogólne wziewne

  Leki znieczulające ogólne wziewne to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego. Działają poprzez hamowanie przewodnictwa synaptycznego w ośrodkowym układzie nerwowym, powodując odwracalną utratę świadomości, zniesienie odczuwania bólu (analgezję), zwiotczenie mięśni oraz utratę odruchów. Podawane są drogą inhalacyjną, a ich stężenie w mieszaninie oddechowej można łatwo monitorować i dostosowywać.

• leki na urazy

  Leki na urazy to szeroka grupa preparatów stosowanych w leczeniu różnych typów uszkodzeń tkanek organizmu, powstałych w wyniku działania czynników zewnętrznych. Służą one do łagodzenia bólu, redukcji obrzęku, przyspieszenia procesu gojenia oraz zapobiegania powikłaniom po urazach. Mechanizm działania zależy od konkretnej podgrupy leków, ale najczęściej wiąże się z hamowaniem procesów zapalnych, blokadą receptorów bólowych lub przyspieszeniem regeneracji tkanek.

• leki stosowane w reanimacji

  Leki stosowane w reanimacji to preparaty farmakologiczne wykorzystywane podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) oraz w stanach nagłego zatrzymania krążenia (NZK). Ich głównym celem jest przywrócenie prawidłowej czynności serca, stabilizacja rytmu serca, zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego oraz poprawa perfuzji narządów.

• leki przeciwarytmiczne (klasa IB)

  Leki przeciwarytmiczne klasy IB to grupa preparatów stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Należą do szerszej kategorii leków przeciwarytmicznych klasy I, które działają poprzez blokowanie kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego. Leki klasy IB charakteryzują się umiarkowanym powinowactwem do kanałów sodowych oraz szybką kinetyką przyłączania i odłączania, co pozwala im na selektywne działanie w tkankach niedotlenionych i kwasiczych (np. w obszarach niedokrwienia mięśnia sercowego).

• leki diagnostyczne w kardiologii

  Leki diagnostyczne w kardiologii to preparaty stosowane podczas badań diagnostycznych układu sercowo-naczyniowego, które ułatwiają wykrywanie chorób serca oraz ocenę jego funkcji. Umożliwiają one przeprowadzenie testów obciążeniowych, obrazowanie perfuzji mięśnia sercowego oraz ocenę drożności naczyń wieńcowych.

• leki do oczyszczania jelit

  Leki do oczyszczania jelit stanowią grupę preparatów farmakologicznych stosowanych głównie przed badaniami diagnostycznymi układu pokarmowego (kolonoskopia, sigmoidoskopia, badania radiologiczne) oraz zabiegami chirurgicznymi w obrębie przewodu pokarmowego. Ich działanie polega na usunięciu zawartości jelita, w tym mas kałowych i resztek pokarmowych, poprzez zwiększenie motoryki jelit i objętości treści jelitowej.

• leki do iniekcji podskórnej

  Leki do iniekcji podskórnej to preparaty farmaceutyczne przeznaczone do podania przez wstrzyknięcie do tkanki podskórnej. Ta droga podania zapewnia powolne, ale względnie stałe wchłanianie substancji czynnej, co jest korzystne w przypadku leków wymagających długotrwałego działania lub tych, które nie mogą być podawane doustnie ze względu na rozkład w przewodzie pokarmowym.

• leki do redukcji tkanki tłuszczowej

  Leki do redukcji tkanki tłuszczowej stanowią grupę preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu nadwagi i otyłości. Ich mechanizm działania opiera się głównie na hamowaniu wchłaniania tłuszczów z przewodu pokarmowego, zmniejszaniu łaknienia, przyspieszaniu metabolizmu lub zwiększaniu termogenezy. Preparaty te stosowane są jako uzupełnienie diety i zwiększonej aktywności fizycznej u pacjentów z BMI ≥ 30 kg/m² lub BMI ≥ 27 kg/m² z towarzyszącymi chorobami związanymi z otyłością.

• leki wspomagające leczenie neurologiczne

  Leki wspomagające leczenie neurologiczne to szeroka grupa preparatów stosowanych jako uzupełnienie terapii podstawowej w różnych schorzeniach układu nerwowego. Ich działanie koncentruje się na poprawie funkcji poznawczych, usprawnieniu krążenia mózgowego, ochronie neuronów przed uszkodzeniem oraz poprawie przewodnictwa nerwowego.

• leki ginekologiczne do stosowania miejscowego

  Leki ginekologiczne do stosowania miejscowego stanowią obszerną grupę preparatów służących do leczenia schorzeń dróg rodnych kobiety. Działają bezpośrednio w miejscu podania, co pozwala na osiągnięcie wysokiego stężenia substancji leczniczej w tkankach docelowych przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej.

• leki przeciwdepresyjne o łagodnym działaniu

  Leki przeciwdepresyjne o łagodnym działaniu stanowią grupę farmaceutyków stosowanych w terapii łagodnych i umiarkowanych postaci depresji oraz zaburzeń lękowych. Charakteryzują się korzystnym profilem bezpieczeństwa i mniejszą liczbą działań niepożądanych w porównaniu do klasycznych leków przeciwdepresyjnych. Ich mechanizm działania polega najczęściej na modulacji przekaźnictwa serotoninowego, noradrenergicznego lub dopaminergicznego w ośrodkowym układzie nerwowym, jednak przy mniejszej sile działania lub wybiórczości.

• leki na infekcje dróg oddechowych

  Leki na infekcje dróg oddechowych obejmują szeroką gamę preparatów stosowanych w leczeniu zakażeń dotykających górne i dolne drogi oddechowe, takich jak zapalenie gardła, krtani, oskrzeli czy płuc. Główne grupy leków w tej kategorii to antybiotyki, leki przeciwwirusowe, mukolityki, leki przeciwkaszlowe oraz preparaty łagodzące objawy.

• leki miejscowe na gardło

  Leki miejscowe na gardło to preparaty farmaceutyczne stosowane do łagodzenia objawów związanych z dolegliwościami gardła, takimi jak ból, pieczenie, drapanie czy stan zapalny. Ich działanie opiera się na bezpośrednim kontakcie substancji czynnej z błoną śluzową gardła, co zapewnia szybki efekt terapeutyczny i minimalizuje działania ogólnoustrojowe.

• leki na pamięć i koncentrację

  Leki na pamięć i koncentrację to zróżnicowana grupa substancji stosowanych w celu poprawy funkcji poznawczych, takich jak zdolność zapamiętywania, skupienia uwagi i przetwarzania informacji. Działają one poprzez różne mechanizmy: zwiększenie przepływu krwi w mózgu, modulację neuroprzekaźników (głównie acetylocholiny, dopaminy, noradrenaliny), ochronę komórek nerwowych przed uszkodzeniem oraz stymulację wzrostu nowych połączeń neuronalnych.

• leki do sedacji proceduralnej

  Leki do sedacji proceduralnej to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w celu wywołania krótkotrwałego stanu uspokojenia, zniesienia lęku i niepamięci, przy zachowaniu podstawowych odruchów obronnych i możliwości samodzielnego oddychania. Są wykorzystywane w celu ułatwienia przeprowadzenia krótkich, bolesnych lub nieprzyjemnych procedur diagnostycznych i terapeutycznych, takich jak endoskopia, biopsja, kardiowersja, czy nastawianie złamań.

• leki stosowane w intensywnej terapii noworodków

  Leki stosowane w intensywnej terapii noworodków to specjalistyczna grupa preparatów farmakologicznych dostosowanych do unikalnych potrzeb fizjologicznych i metabolicznych noworodków, zwłaszcza wcześniaków. Ich głównym zadaniem jest wspomaganie funkcji życiowych, leczenie zaburzeń oddychania, krążenia, zakażeń oraz zapewnienie odpowiedniego odżywienia w krytycznych stanach.

• leki przeciwbólowe wspomagające

  Leki przeciwbólowe wspomagające (koanalgetyki) to grupa preparatów, które pierwotnie zostały wprowadzone do lecznictwa w innych wskazaniach, jednak wykazują działanie przeciwbólowe w specyficznych rodzajach bólu. Stosowane są jako uzupełnienie klasycznej farmakoterapii przeciwbólowej, szczególnie w leczeniu bólu neuropatycznego, gdzie konwencjonalne analgetyki często mają ograniczoną skuteczność.

• leki krwiopochodne

  Leki krwiopochodne to preparaty uzyskiwane z krwi ludzkiej, stosowane w leczeniu różnych zaburzeń hematologicznych, zaburzeń krzepnięcia i innych stanów wymagających uzupełnienia składników krwi. Ich działanie polega na uzupełnieniu brakujących elementów morfotycznych krwi lub czynników krzepnięcia, co pozwala na leczenie chorób związanych z ich niedoborem.