zespół napięcia przedmiesiączkowego

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS – Premenstrual Syndrome) to zbiór objawów fizycznych, emocjonalnych i behawioralnych, które występują cyklicznie w drugiej fazie cyklu miesiączkowego, zazwyczaj 7-14 dni przed miesiączką, i ustępują krótko po jej rozpoczęciu. Dotyka on od 20% do 40% kobiet w wieku reprodukcyjnym, przy czym u około 5-8% objawy są na tyle nasilone, że znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie (ciężka postać określana jako przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne – PMDD).

Patofizjologia PMS nie jest w pełni wyjaśniona, ale główną rolę przypisuje się zaburzeniom równowagi hormonalnej, szczególnie wahaniom poziomu estrogenów i progesteronu, które wpływają na neuroprzekaźniki (serotonina, GABA), oraz procesom zapalnym. Czynniki ryzyka obejmują uwarunkowania genetyczne, stres, zaburzenia nastroju, a także niedobory witamin i minerałów.

Objawy PMS można podzielić na fizyczne (ból i obrzęk piersi, wzdęcia, bóle głowy, zmęczenie, zaburzenia snu) oraz psychiczne (drażliwość, zmiany nastroju, niepokój, trudności z koncentracją, zwiększony apetyt). Diagnostyka opiera się głównie na szczegółowym wywiadzie i prowadzeniu przez pacjentkę dzienniczka objawów przez co najmniej 2-3 cykle miesiączkowe.

Leczenie PMS powinno być zindywidualizowane i wielokierunkowe. Obejmuje modyfikacje stylu życia (regularna aktywność fizyczna, dieta bogata w złożone węglowodany i uboga w kofeinie, ograniczenie alkoholu), suplementację (wapń, magnez, witamina B6, olej z wiesiołka), farmakoterapię (SSRI, antykoncepcja hormonalna, niesteroidowe leki przeciwzapalne) oraz terapie niefarmakologiczne (terapia poznawczo-behawioralna, techniki relaksacyjne).

Powiązane wpisy

  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl