zaciskające zapalenie osierdzia
Zaciskające zapalenie osierdzia to przewlekła choroba charakteryzująca się stopniowym włóknieniem i pogrubieniem osierdzia, co prowadzi do ograniczenia napełniania komór serca podczas rozkurczu. W wyniku tych zmian dochodzi do zaburzenia funkcji rozkurczowej serca oraz rozwoju objawów prawokomorowej niewydolności serca.
Najczęstszymi przyczynami zaciskającego zapalenia osierdzia są infekcje (szczególnie gruźlica w krajach rozwijających się), radioterapia klatki piersiowej, urazy, zabiegi kardiochirurgiczne, choroby układowe tkanki łącznej oraz idiopatyczne zapalenie osierdzia. Choroba rozwija się powoli, a pacjenci zgłaszają duszność wysiłkową, zmęczenie, obrzęki kończyn dolnych, wodobrzusze i inne objawy zastoju żylnego.
Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (echokardiografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), które uwidaczniają pogrubienie osierdzia i zaburzenia napełniania komór. Cewnikowanie serca wykazuje charakterystyczny objaw plateau diastolicznego oraz wyrównanie ciśnień końcoworozkurczowych w komorach. Leczeniem z wyboru jest perikardiektomia, czyli chirurgiczne usunięcie zmienionego osierdzia, które przynosi znaczącą poprawę kliniczną u większości pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pentaerytrytylu tetraazotan – Przeciwwskazania stosowania
Pentaerytrytylu tetraazotan, substancja czynna preparatu Galpent, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azotany lub składniki pomocnicze, takie jak sacharoza (3,5 mg) i laktoza jednowodna (214,7 mg). Ze względu na silne działanie naczyniorozszerzające, lek nie powinien być stosowany w stanach hemodynamicznych takich jak wstrząs, hipotonia (w tym hipowolemiczna), zawał mięśnia sercowego z niskim ciśnieniem napełniania, zwłaszcza przy zajęciu prawej komory, oraz w patologiach sercowo-naczyniowych: kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu, zwężeniu zastawki mitralnej, zwężeniu lewego ujścia tętniczego, tamponadzie serca, zaciskającym zapaleniu osierdzia i sercu płucnym. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany przy zwiększonym ciśnieniu śródczaszkowym (np. udar, uraz czaszki) oraz jaskrze z wąskim kątem przesączania, a także u pacjentów z ciężką niedokrwistością ze względu na ryzyko pogłębienia niedotlenienia tkanek.
Stosowanie pentaerytrytylu tetraazotanu jest również przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u dzieci. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne podawanie z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5, np. syldenafilem, ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji zagrażającej życiu. W przypadku wystąpienia przeciwwskazań podczas terapii preparatem Galpent, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnego leczenia, z uwzględnieniem monitorowania pacjentów pod kątem objawów odstawiennych po długotrwałym stosowaniu azotanów. Lekarz powinien dokładnie ocenić stan pacjenta i rozważyć ryzyko przed rozpoczęciem terapii pentaerytrytylu tetraazotanem.
azotany, działanie naczyniorozszerzające, Galpent, hipotonia, inhibitory fosfodiesterazy typu 5, jaskra z wąskim kątem przesączania, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwistość, objawy odstawienne, pentaerytrytylu tetraazotan, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, redukcja ciśnienia tętniczego, sacharoza, serce płucne, syldenafil, tamponada serca, udar mózgu, uraz czaszki, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne, zaciskające zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego, zwężenie lewego ujścia tętniczego, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mononit 60 Retard 60 mg
Preparat Mononit 60 retard zawierający izosorbidu monoazotan jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne azotany oraz u osób z ostrą niewydolnością krążenia, w tym wstrząsem, zapaścią naczyniową, wstrząsem kardiogennym bez odpowiedniego ciśnienia końcowo-rozkurczowego lewej komory, kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu, zaciskającym zapaleniem osierdzia, tamponadą serca, znacznym niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg) oraz ciężką hipowolemią. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niedokrwistością (Hb 6,5-7,9 g/dl) ze względu na ryzyko pogorszenia utlenowania tkanek. Należy unikać jednoczesnego podawania izosorbidu monoazotanu z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (sildenafil, wardenafil, tadalafil) oraz riociguatem, ze względu na ryzyko znacznego niedociśnienia wynikającego z synergistycznego działania na szlak tlenku azotu i cGMP.
ciężka niedokrwistość, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklaza guanylanowa, efekt hipotensyjny, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, inhibitor 5-fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia przerostowa, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, lek inotropowy, lek trójpierścieniowy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność krążenia, ostra niewydolność serca, poziom hemoglobiny, reakcja alergiczna, stenoza zastawki aortalnej, stenoza zastawki mitralnej, szlak tlenku azotu, tamponada serca, wstrząs kardiogenny, wstrząs naczyniowy, zaciskające zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Dobutamina – Przeciwwskazania stosowania
Dobutamina, jako lek o działaniu inotropowym dodatnim, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatu, w tym mannitol w preparacie Dobutamin Sandoz. Nie należy jej stosować w stanach mechanicznej niedrożności napełniania komory i odpływu, takich jak tamponada osierdzia, zaciskające zapalenie osierdzia, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu oraz ciężkie zwężenie aorty. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Dobutamina jest także przeciwwskazana u pacjentów w stanie hipowolemicznym, gdzie konieczne jest uprzednie wyrównanie objętości krwi krążącej. W diagnostyce echokardiograficznej obciążeniowej dobutaminą nie stosuje się jej u pacjentów z ostrymi stanami kardiologicznymi (np. zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 30 dni, niestabilna dławica piersiowa, ostre zapalenia osierdzia, mięśnia lub wsierdzia), istotnymi hemodynamicznie wadami zastawkowymi, ciężką niewydolnością serca (NYHA III/IV), rozwarstwieniem aorty, tętniakiem aorty, czy zaburzeniami rytmu serca (np. nawracający częstoskurcz komorowy). Przeciwwskazaniem jest również słaba jakość obrazowania ultrasonograficznego oraz niewłaściwie kontrolowane nadciśnienie tętnicze.
arytmia komorowa, arytmia przedsionkowa, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy, działanie inotropowe dodatnie, echokardiografia obciążeniowa, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitory monoaminooksydazy, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, kurczliwość mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, rozwarstwienie aorty, stabilna dławica piersiowa, stan hipowolemiczny, tamponada osierdzia, tętniak aorty, wada zastawkowa serca, zaburzenia przewodzenia, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego, zwężenie aorty, zwężenie tętnicy wieńcowej, żywotność mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dobutamin hameln 5 mg/ml
Dobutamin hameln 5 mg/ml to roztwór do infuzji zawierający chlorowodorek dobutaminy, wykazujący silne działanie inotropowe dodatnie na mięsień sercowy. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dobutaminę lub składniki pomocnicze (w tym sodu pirosiarczyn 0,06 mg/ml), mechaniczną niedrożnością napełniania komory lub odpływu (np. tamponada osierdzia, zaciskające zapalenie osierdzia, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu, ciężkie zwężenie aorty), a także w stanie hipowolemicznym, który należy najpierw skorygować. W diagnostyce echokardiograficznej obciążeniowej z dobutaminą przeciwwskazania obejmują m.in. niedawny zawał mięśnia sercowego (do 30 dni), niestabilną dławicę piersiową, istotne hemodynamicznie zwężenia zastawkowe i drogi odpływu, ciężką niewydolność serca (klasa III/IV NYHA), arytmie, zaburzenia przewodzenia, ostre zapalenia serca, patologie aorty oraz techniczne ograniczenia badania. Ponadto, dobutamina zawiera 0,13 mmol (3,06 mg) sodu na ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami w spożyciu sodu.
angioplastyka, blok przedsionkowo-komorowy, chlorowodorek dobutaminy, choroba wieńcowa, częstoskurcz komorowy, działanie inotropowe dodatnie, echokardiografia obciążeniowa, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipowolemnia, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przerost gruczołu krokowego, rozwarstwienie aorty, sepsa, sodu pirosiarczyn, tachyarytmia, tamponada osierdzia, tętniak aorty, wada zastawkowa serca, zaburzenia elektrolitowe, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego, zwężenie aorty, żywotność mięśnia sercowego